Οι ιδιώτες «έκαψαν» τη ΔΕΗ -Λ.Βατικιωτης

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Η ραγδαία επιδείνωση των οικονομικών στοιχείων της ΔΕΗ, όπως αποτυπώνεται στις οικονομικές καταστάσεις του πρώτου τριμήνου του 2019 (εδώ), επιβεβαιώνουν τα δραματικά αποτελέσματα που είχαν για την εταιρεία τα πειράματα ήπιας έστω ιδιωτικοποίησης της εταιρείας που εφαρμόστηκαν από το 2015 μέχρι πρόσφατα. Ήταν μια περίοδος που ναι μεν μπήκαν στο συρτάρι και πάγωσαν προσωρινά σχέδια βίαιος ξεπουλήματος, όπως ήταν το σχέδιο της «μικρής ΔΕΗ», οι λύσεις ωστόσο που δρομολογήθηκαν και εφαρμόστηκαν με κορυφαία τις δημοπρασίες αποδείχτηκαν οικονομικά καταστροφικές καθώς επιδείνωσαν τη θέση της ΔΕΗ κι έφεραν έτσι πιο κοντά τις συζητούμενες «θεραπείες σοκ».

Προς επίρρωση, αρκεί μια ματιά στα οικονομικά αποτελέσματα του πρώτου τριμήνου για να φανεί ότι η αιτία των οικονομικών δεινών της ΔΕΗ βρίσκεται στην επιχειρούμενη ιδιωτικοποίησή της κι ευρύτερα στη νεοφιλελεύθερη διαχείριση κι όχι στον περιβόητο «κρατισμό». Ο «κρατισμός» πιθανά να οφείλεται στο βαθμό που, αντίθετα με ό,τι του καταλογίζεται, έγινε μέσο επιβολής μέτρων και πολιτικών προς όφελος της αγοράς. Το πρώτο τρίμηνο του 2019 η επιχείρηση εμφάνισε καθαρές ζημιές (προ φόρων) ύψους 233,5 εκ. ευρώ όταν την αντίστοιχη χρονική περίοδο του προηγούμενου έτους είχε εμφανίσει οριακές ζημιές μόλις 18,7 εκ. ευρώ. Αξίζει ωστόσο να δούμε πώς διαμορφώθηκε αυτό το αρνητικό αποτέλεσμα.

Αρχικά πρέπει να τονίσουμε ότι η δαπάνη μισθοδοσίας και λοιπών ελεγχόμενων δαπανών μειώθηκε κατά 5,7 εκ. ευρώ ή 2,1%. Κατά συνέπεια, οι λύσεις που υποδεικνύονται για μαζικά προγράμματα εθελούσιας εξόδου μπορεί να μειώσουν παραπέρα το σχετικό κονδύλι, απέχουν ωστόσο από την αντιμετώπιση των πραγματικών αιτιών των οικονομικών ζημιών της ΔΕΗ.

Οι πραγματικές αιτίες εντοπίζονται πρώτο, στις αυξημένες δαπάνες αγοράς φυσικού αερίου, λόγω τόσο της αυξημένης τιμής του κατά 32,5% όσο και λόγω της ανάγκης εισαγωγής αυξημένων ποσοτήτων για την κάλυψη των ενεργειακών αναγκών. Πρόκειται για επιβάρυνση που φέρνει ξανά στην επικαιρότητα την πολύ σοβαρή ενεργειακή εξάρτηση της Ελλάδας, η οποία ανέρχεται στο 73,6%, όταν η ενεργειακή εξάρτηση της ΕΕ των 19 ανέρχεται σε 61,9% και της ΕΕ των 28 σε 53,6%. Παρόλα αυτά από τον ενεργειακό σχεδιασμό της Ελλάδας απουσιάζουν μέτρα που έστω θα αντιμετωπίσουν αυτή την δομική αδυναμία.

Δεύτερο, στην αύξηση της Οριακής Τιμής Συστήματος κατά 33,6% (ως αποτέλεσμα της αυξημένης ζήτησης ενέργειας κατά 4,2% στις 14.897 GWh έναντι 14.291 GWh το πρώτο τρίμηνο του 2018 που αναγκάζει τους διαχειριστές να ρίχνουν στην παραγωγή και ακριβές μονάδες) και κατ’ επέκταση στην υψηλότερη δαπάνη για αγορά ενέργειας.

Τρίτο, στην αυξημένη δαπάνη για αγορά δικαιωμάτων εκπομπών CO2 που έχει εξελιχθεί σε μια γιγάντια κερδοσκοπική φούσκα. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι τιμές των δικαιωμάτων από τον Ιούλιο του 2018 καταγράφουν αλλεπάλληλα ρεκόρ, φθάνοντας στις 5 Ιουλίου τα 25,84 ευρώ. Για να φανεί η διαφορά να αναφέρουμε ότι τον Απρίλιο του 2013 η τιμή των δικαιωμάτων ανερχόταν σε 3,08 ευρώ και τον Μάιο του 2017 στα 4,45 ευρώ. Μιλάμε επομένως για εξαπλασιασμό του κόστους αγοράς δικαιωμάτων! Ο χρηματιστηριακός τζόγος επί των ρύπων, κατ’ εφαρμογήν πιθανότατα της αρχής «ο ρυπαίνων γονατίζει οικονομικά και κάποιος επιτήδειος κερδοσκοπεί» κατατρώει μέχρι στιγμής τα ταμεία της ΔΕΗ καθώς για λόγους εμφανώς πολιτικούς η κυβέρνηση και η διοίκηση της εταιρείας μέχρι στιγμής δεν είχαν μεταβιβάσει το κόστος στους λογαριασμούς. Στόχος προφανώς ήταν να προστατευθούν νοικοκυριά και επιχειρήσεις από μια νέα άνοδο του ενεργειακού κόστους. Πλέον, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η περίοδος χάριτος έχει τελειώσει και αργά ή γρήγορα θα βρεθούμε ενώπιον μεγάλων αυξήσεων στα τιμολόγια του ηλεκτρικού, πολύ δε περισσότερο αν αποφασισθεί να μεταβιβασθούν οι σωρευτικές αυξήσεις με τις οποίες έχει επιβαρυνθεί η ΔΕΗ τουλάχιστον τους τελευταίους 12 μήνες.

Αρνητικά επέδρασσαν στα οικονομικά της ΔΕΗ και την ευρύτερη ισορροπία του συστήματος οι δημοπρασίες (ΝΟΜΕ) που υποτίθεται ότι θα λειτουργούσαν σαν μηχανισμός διευκόλυνσης της εισόδου των ιδιωτών στην αγορά. Οι δημοπρατούμενες ποσότητες αντίθετα αντί να καταλήξουν στους καταναλωτές της Ελλάδας, διευκολύνοντας τον ανταγωνισμό, κατέληξαν στις γειτονικές χώρες, διευκολύνοντας τον εύκολο πλουτισμό των εμπόρων που παίρνουν μέρος στις δημοπρασίες. Αυτό που συνέβη έτσι από την υιοθέτηση του γαλλικού μοντέλου που θα ενδυνάμωνε του «νέους παίκτες» στην αγορά ηλεκτρισμού είναι η αγορά να υποστεί νέες, επιπλέον και ασύμμετρες στρεβλώσεις. Ομολογείται ανοιχτά στην Ετήσια Έκθεση για το 2019 του Ινστιτούτου Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης, με τίτλο Ο ελληνικός Ενεργειακός Τομέας: «Παρατηρήθηκαν στρεβλώσεις και αθέμιτες πρακτικές στη λειτουργία της χονδρεμπορικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας με εκτεταμένη χρήση προθεσμιακών προϊόντων, τύπου ΝΟΜΕ, σε εξαγωγές» (σελ. 130). Ας φανταστούμε τι κριτική και τι επιθέσεις θα είχε δεχτεί η Διοίκηση της εταιρείας ή ακόμη κι η κυβέρνηση (εμμονή στον κρατισμό, προστασία του μονοπωλίου και όρθωση εμποδίων στον ελεύθερο ανταγωνισμό, κ.α.) αν το 2016 οπότε επιβάλλονταν οι δημοπρασίες αρνούνταν να τις δεχθούν επικαλούμενες το μεγάλο οικονομικό κόστος που επισείουν για την εταιρεία…

Συνεχή συρρίκνωση στον τζίρο και τα κέρδη της ΔΕΗ προκαλεί επιπλέον η μείωση του πελατολογίου της, στο βαθμό που κατά τεκμήριο στους ιδιώτες πάνε οι καλοί πελάτες. Κι αυτή η υποχρέωση, που αποτελεί ασφαλή αιτία μετατροπής της πιο κερδοφόρας εταιρείας σε ζημιογόνα, αποτελεί μνημονιακή δέσμευση. Το μέσο μερίδιο της ΔΕΗ στην αγορά προμήθειας στο σύνολο της Ελλάδας από 83,8% το πρώτο τρίμηνο του 2018 μειώθηκε σε 77,1%. Ως αποτέλεσμα οι πωλήσεις της ΔΕΗ μειώθηκαν κατά 6,2%, ενώ τον Μάρτιο του 2019 το μέσο μερίδιο αγοράς στο Διασυνδεδεμένο Σύστημα περιορίσθηκε στο 76,6%, όταν ένα χρόνο πριν, τον Μάριο του 2018 το μερίδιο της ΔΕΗ ανερχόταν σε 82,7%. Εντύπωση ωστόσο προκαλούν οι αποκλίσεις που καταγράφονται καθώς στην Υψηλή Τάση η ΔΕΗ παίζει σχεδόν μόνη της ελέγχοντας το 97,7% της αγοράς, ενώ στη Μέση Τάση έχει υπό τον έλεγχό τα το 53,6%.

Βαρίδι στα πόδια της ΔΕΗ αποτελούν κι οι απλήρωτοι λογαριασμοί που συνεχώς αυξάνονται, έχοντας φθάσει τα 2,7 δισ. ευρώ, τα 1,05 δισ. ευρώ εκ των οποίων αφορούν 890.000 τελικούς πελάτες. Η «στάση πληρωμών» εκατοντάδων χιλιάδων πελατών της ΔΕΗ  προς την εταιρεία εξηγείται στη βάση του οξύτατου κοινωνικού ζητήματος, όπως συμπυκνώνεται σε ένα ποσοστό ανεργίας της τάξης του 18% και σε ένα ποσοστό που κινδυνεύει με κοινωνικό αποκλεισμό και φτάνει τον 1 στους 3. Τούτων δοθέντων η ανακοίνωση του προέδρου της εταιρείας, Μιχάλη Παναγιωτάκη, ότι «θα σταλούν σε όλους εξώδικα» μόνο ως απειλή ακούγεται. Επίσης, ως προαναγγελία μια ξαφνικής όξυνσης των επιπέδων ενεργειακής φτώχειας και κοινωνικής υποβάθμισης. Πιθανότατα, η τύχη των εκατοντάδων χιλιάδων νοικοκυριών που δεν μπορούν ακόμη και σήμερα, μετά την έξοδο της Ελλάδας από την ύφεση, να πληρώσουν τον λογαριασμό τους να μην εμπίπτει στις ευθύνες της ΔΕΗ. Δεν μπορεί όμως και από την άλλη η ΔΕΗ να αφεθεί ελεύθερη να ρίξει στο σκοτάδι χιλιάδες οικογένειες καταδικάζοντάς τις να ζουν σε προϊστορικές συνθήκες χωρίς θερμοσίφωνο, κουζίνα, τηλεόραση και υπολογιστή.

Μια «θεραπεία σοκ» που θα αιτιολογηθεί στη βάση των οικονομικών ζημιών της ΔΕΗ και θα προκρίνει την πώληση λιγνιτικών ακόμη και υδροηλεκτρικών μονάδων, την πώληση πακέτου μετοχών της ακόμη και του μάνατζμεντ, προγράμματα εθελούσιας εξόδου, αυξήσεις τιμολογίων κι επιτάχυνση των εισπρακτικών μέτρων θα οδηγήσει σε παροξυσμό το κοινωνικό ζήτημα και την ενεργειακή φτώχεια… Χώρια του γεγονότος ότι αυτές οι λύσεις δεν έχουν καμιά σχέση με τις αιτίες των προβλημάτων!

https://eleutheriellada.wordpress.com/…/%ce%bf%ce%b9-%ce%b…/

Advertisements

Πτολεμαΐδα 5…Ένα λάθος που κοστιζει 1,5 δις ευρώ

Σύμφωνα με έκθεση του περιβαλλοντικού think tank «Green Tank», από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούνιο του 2019 η ΔΕΗ έχει συσσωρεύσει ζημιές 683 εκατ. ευρώ από τη λειτουργία των λιγνιτικών της μονάδων

 03/09/2019 18:42 

 Πτολεμαΐδα 5: «Ένα λάθος που κοστίζει 1,5 δισ. ευρώ»
Φωτ. αρχείου

 

Σύμφωνα με έκθεση του περιβαλλοντικού think tank «Green Tank», από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούνιο του 2019 η ΔΕΗ έχει συσσωρεύσει ζημιές 683 εκατομμυρίων ευρώ από τη λειτουργία των λιγνιτικών της μονάδων

Η μετατροπή λιγνιτικών μονάδων της Δυτικής Μακεδονίας σε κέντρα αποθήκευσης ενέργειας όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για τα Βαλκάνια περιλαμβάνεται στις προτάσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας για την μετάβαση στη μεταλιγνιτική εποχή.

Σύμφωνα με έκθεση του περιβαλλοντικού think tank «Green Tank» που παρουσιάστηκε σήμερα, η ΔΕΗ έχει συσσωρεύσει ζημιές ύψους 683 εκατομμυρίων ευρώ από τη λειτουργία των λιγνιτικών της μονάδων στο διάστημα από τον Ιανουάριο του 2016 ως τον Ιούνιο του 2019, ενώ αν δεν προχωρήσει η «απόσυρση» λιγνιτικών μονάδων (την οποία πάντως έχει αναγγείλει η κυβέρνηση και η νέα διοίκηση της ΔΕΗ) τότε τα επόμενα 3,5 χρόνια η λιγνιτική βιομηχανία θα συσσωρεύσει ζημιές της τάξης του 1,3 δισ. ευρώ.

Παρουσιάζοντας την έκθεση, ο κ. Νίκος Μάντζαρης, αναλυτής πολιτικής για την ενέργεια και το κλίμα ανέφερε ότι η Παγκόσμια Τράπεζα έχει ξεκινήσει από την αρχή του χρόνου, με χρηματοδότηση από την ΕΕ, μελέτη για τη μετάβαση στις μεταλιγνιτική εποχή των περιοχών που βασίζουν μεγάλο μέρος της οικονομικής τους δραστηριότητας στο λιγνίτη. Η μελέτη διεξάγεται στην Πτολεμαΐδα και την περιοχή της Σηλεσίας στην Πολωνία. Μια από τις εναλλακτικές που εξετάζονται όπως ανέφερε ο κ. Μάντζαρης είναι η αποθήκευση ενέργειας που παράγεται από ΑΠΕ σε μορφή θερμικής ενέργειας και η μετατροπή της εκ νέου σε ηλεκτρισμό με χρήση των γεννητριών των λιγνιτικών μονάδων όταν υπάρχει αυξημένη ζήτηση. Το μοντέλο αυτό, ανέφερε ο ίδιος, θα μπορούσε να εξεταστεί και για την υπό κατασκευή μονάδα «Πτολεμαΐδα 5» την οποία χαρακτήρισε ως «ένα λάθος που κοστίζει 1,5 δισ. ευρώ» καθώς όπως υποστήριξε η μονάδα δεν θα είναι κερδοφόρα και θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για τον περιορισμό των ζημιών.

Το «Green Tank» προτείνει την απόσυρση 9 λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ και συγκεκριμένα:

-Των Ατμοηλεκτρικών Σταθμών Καρδιάς και Αμυνταίου (συνολικά 6 μονάδες) η οποία θα μειώσει τις ζημιές κατά 600 εκατ. ευρώ τα επόμενα 3,5 χρόνια. Όπως αναφέρεται στη μελέτη η απόσυρση Καρδιάς και Αμυνταίου επιβάλλεται και από το γεγονός ότι έχουν υπερβεί το χρονικό όριο των 17.500 ωρών λειτουργίας που προβλέπει η κοινοτική νομοθεσία. Η Κομισιόν έχει απευθύνει προειδοποοητική επιστολή προς τη χώρα μας για το γεγονός ότι η προηγούμενη κυβέρνηση παρέτεινε τη λειτουργία του Αμυνταίου και δύο μονάδων της Καρδιάς στις 32.000 ώρες. Η απώλεια της παραγόμενης ενέργειας μπορεί να καλυφθεί από τις λοιπές λιγνιτικές μονάδες.

-Των μονάδων 1 και 2 του Αγ.Δημητρίου και 4 Μεγαλόπολης εφόσον καλυφθεί το κενό στην παραγωγή ρεύματος. Στην περίπτωση αυτή οι ζημιές μειώνονται κατά 66%.

Ο κ. Μάντζαρης σημείωσε ότι η ζημιά της ΔΕΗ από το λιγνίτη (683 εκατ.) είναι συγκρίσιμη με τη ζημιά που υπέστη από τις δημοπρασίες λιγνιτικής και υδροηλεκτρικής παραγωγής (600 εκατ.) ενώ προσέθεσε ότι:

-Το πρόσθετο κόστος για τη δημόσια υγεία από τις αυξημένες (πάνω από τα κοινοτικά όρια) εκπομπές διοξειδίου του θείου, οξειδίων του αζώτου και μικροσωματιδίων υπολογίζεται με συγκεκριμένες μεθόδους στα 583 εκατ. ευρώ το χρόνο.

-Ο τομέας της λιγνιτικής ηλεκτροπαραγωγής εκπέμπει περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα από ό,τι οι μεταφορές, η βιομηχανία και τα απορρίμματα μαζί.

-Η λιγνιτική βιομηχανία συσσωρεύει ζημιές κάθε μήνα από το Δεκέμβριο του 2017 ενώ το 2019 οι ζημιές αυξάνονται θεαματικά. Το κόστος του διοξειδίου του άνθρακα έχει υπερτετραπλασιαστεί από 10 ευρώ ανά μεγαβατώρα στις αρχές του 2016 σε περισσότερα από 40 ευρώ στα μέσα του 2019.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με αφορμή την αποτυχία πώλησης των λιγνιτικών μονάδων Μεγαλόπολης και Φλώρινας που επιχειρήθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση, την επιδείνωση των οικονομικών της ΔΕΗ και την αλλαγή κυβέρνησης και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα θα πρέπει να δεσμευτεί σε χρονοδιάγραμμα απόσυρσης όλων των λιγνιτικών μονάδων μέχρι το 2030 το αργότερο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Μητσοτάκης με την ομιλία του στη ΔΕΘ …έβανε τέλος στον λιγνίτη

Το πρόγραμμα από-λιγνιτοποίησης, βέβαια, θα υλοποιηθεί με βάση ολοκληρωμένα σχέδια που θα εξασφαλίσουν τη μετάβαση στην επόμενη μέρα. Θα περιλαμβάνουν, δηλαδή, αντισταθμιστικά οφέλη και διασφάλιση της απασχόλησης σε κάθε περιοχή, όπως και περιβαλλοντικές πρόνοιες. Η Δυτική Μακεδονία θα μας έχει δίπλα της στην αναζήτηση νέων επενδύσεων. Εντός του 2020 θα έχει απλοποιηθεί, επίσης, και η αδειοδότηση των επενδύσεων σε ΑΠΕ. Η ηλεκτρονική υποβολή των σχετικών αιτήσεων θα κάνει πολύ ταχύτερη τη διεκπεραίωσή τους.} <<<<<

Οι συζητήσεις για το μέλλον της ΔΕΗ -Διονύσης Χοϊδάς

Οι συζητήσεις για το μέλλον της ΔΕΗ, μιας εταιρίας (που αν ήμουν «βασιλιάς» θα έδινα τη ζωή μου για να παραμείνει Ελληνική), με έκαναν να θέσω μια σειρά ερωτήσεων στον παλιό μου συνεργάτη (στο RAM) Μηχανικό-Μηχανολόγο Διονύση Χοιϊδά

Ακολουθούν οι απαντήσεις του Δ.Χ στις απορίες μου.

Που ελπίζω να διαβάσει κάποιος από τη νέα ηγεσία και να δώσει απαντήσεις

Ακολουθούν οι απαντήσεις του…

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΚΩΣΤΑ ΚΑΒΒΑΘ(Ε)Α(*)

Στις παρακάτω γραμμές θα εξηγήσω:

  1. Ότι είναι αδιανόητη η αδρανοποίηση λιγνιτωρυχείων της ΔΕΗ με το πρόσχημα της “ασύμφορης εκμετάλλευσης για ηλεκτροπαραγωγή”.

  • Ότι μέσω της αεριοποίησης, είναι απολύτως βιώσιμη, όχι μόνο η συνέχιση της δραστηριότητας των υφιστάμενων ενεργών λιγνιτωρυχείων, αλλά και η επαναδραστηριοποίηση κοιτασμάτων που έχουν κριθεί ως “ασύμφορα για καύση σε ΑΗΣ”

  • Η υιοθέτηση της αεριοποίησης του λιγνίτη δύναται να ενεργοποιήσει ένα ευρύ πλέγμα περιφερειακών οικονομικών δραστηριοτήτων (της ιδιωτικής πρωτοβουλίας) εγκατεστημένων εντός “πρώην ανενεργών” λιγνιτωρυχείων,, ή πέριξ αυτών.

  • Προέχει, σαφώς, η ανάπτυξη ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ τεχνολογίας αεριοποίησης, προκειμένου αυτή να είναι απολύτως συμβατή με τις αρνητικές ιδιαιτερότητες του Ελληνικού λιγνίτη, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η, κατά το δυνατόν, αρτιότερη αξιοποίησή του. Αλλά περί αυτού, θα αναφερθώ σε προσεχές σημείωμα, αν υπάρξει ενδιαφέρον.

Γεια σου Δάσκαλε!

Η αεριοποίηση του λιγνίτη, που με ρώτησες σχετικά, δεν είναι μια καινοφανής τεχνολογία για τη χώρα μας. Μέχρι προ ολίγων ετών, λειτουργούσε στη Βόρεια Ελλάδα η Ελληνική Βιομηχανία Αμμωνίας και Λιπασμάτων, η οποία αξιοποιούσε ως πρώτη ύλη λιγνιταέριο, προερχόμενο από τοπικούς λιγνίτες

Δυστυχώς, σχετικά πρόσφατα έκλεισε ως ζημιογόνος, εν μέσω νεοελληνικού χάους κακοδιαχείρισης και συνδικαληστρικών κεκτημένων

Η “τεχνικά τεκμηριωμένη” εξήγηση της αποτυχίας της να παράξει προϊόντα σε ανταγωνιστική τιμή, εν συγκρίσει με την ιδιωτική πρωτοβουλία, ήταν “κακή ποιότητα του Ελληνικού λιγνίτη” (λες κι όταν άνοιξε και μεγαλούργησε αυτό το μεγαθήριο προμηθευόταν λιγνίτη από τον Άλφα του Κενταύρου…).

Έχουμε και λέμε, λοιπον:

  1. Αυτή τη στιγμή καίμε λιγνίτη σε ΑΗΣ (δηλαδή καίμε κάρβουνο για να βράσουμε νερό, όπως τον 18ο αιώνα). Είναι προφανές ότι αυτός ο θερμικός κύκλος που χρησιμοποιείται, όσα τεχνολογικά φτιασίδια κι αν του φορέσεις, θα εξακολουθεί να έχει χαμηλή θερμική απόδοση, να μολύνει το σύμπαν με αιωρούμενα σωματίδια από την εξόρυξη και ταινιομεταφορά του λιγνίτη την καμινάδα, μέχρι και τη διαχείριση της τέφρας. (Την οποία τέφρα δορυφορικές εταιρείες θα έπρεπε να ΠΑΡΑΚΑΛΑΝΕ να αγοράσουν για την τσιμεντοβιομηχανία και τα ποιοτικά οδοστρώματα. Αξίζει να σημειωθεί  ότι μέχρι και τα κεραμικά φρένα των υπεραυτοκινήτων, από σύντηξη αιωρούμενης τέφρας κατασκευάζονται. Ελλάντα, αζ γιούζουαλ…)

  • Όντως ο Ελληνικός λιγνίτης είναι χαμηλής ποιότητας: περιέχει μπόλικη υγρασία και υψηλό ποσοστό αδρανών που οδηγούν σε υπερβολική παραγωγή τέφρας στο φουγάρο. Το πρόβλημα όμως είναι σύνθετο: ένα μεγάλο μέρος της ενέργειας του συγκεκριμένου άνθρακα δεν αξιοποιείται για να βράσει νερό ΜΕΣΑ στο καζάνι αλλά νερό στο… φουγάρο! (την εμπεριεχόμενη υγρασία, δηλαδή…). Μεγάλο μέρος όμως της ενέργειας δαπανάται για να αποδώσει τόνους ερυθροπυρωμένης τέφρας στα μπάζα! (Φυσικά και θα μπορούσαμε να ανακτήσουμε ένα μεγάλο μέρος της ενέργειας από την καυτή τέφρα αλλά αυτά είναι δουλειές  για ονειροπόλους και όχι για… Φωτόπουλους)

  • Και τι στην οργή να  κάνουμε με τον εγχώριο λιγνίτη μας (που για δεκαετίες μας έκανε ΧΩΡΑ) τώρα που καταντήσαμε “ΧΩΡΟΣ” (επιρροής Καλαπελούζου) και ανακαλύψαμε το εισαγόμενο φυσικό αέριο; Δύο είναι τα -αλληλένδετα- σκέλη στα οποία οφείλουμε να επικεντρώσουμε την προσοχή μας: α) τα δικαιώματα ρύπων και β) τον χαμηλό συντελεστή απόδοσης

  • Σε ότι αφορά τα δικαιώματα ρύπων, αυτά (με εσκεμμένη “πιτσικουλιά” της ΕΕ) εκτοξεύτηκαν από τα 5 ευρώ / τόνο εκπεμπόμενου διοξειδίου, στα 26 ευρώ!

Πράγμα που σημαίνει ότι για να παράξει μια μεγαβατώρα η Μεγαλόπολη (με το χαμηλό συντελεστή απόδοσης που την διακρίνει) θα πρέπει να πληρώσει 40 ευρώ φόρο άνθρακα – και εδώ ας κλάψουμε που θα υποχρεωθεί να την πουλήσει στον κάθε Μυτιληναίο για 35 ευρώ. Καταλαβαίνεις, λοιπόν, το αδιέξοδο. Είναι προφανές ότι αναγκαζόμαστε, πλέον, να στραφούμε σε ευφυέστερες, εναλλακτικές μεθόδους διαχείρισης των λιγνιτών ώστε να μην αυτοκαταστραφούμε είτε εξ αιτίας μιας αυτοβυθιζόμενης ΔΕΗ, είτε εγκαταλείποντας οριστικά το θείο δώρο (αξίας πολλών τρις) των  εγχώριων κοιτασμάτων

  • Και πάμε στην αεριοποίηση. Στη μετατροπή, δηλαδή του λιγνίτη σε λιγνιταέριο. Πράγμα που σημαίνει: Καίμε ένα μέρος του λιγνίτη για να θερμάνουμε τον υπόλοιπο και να αεριοποιηθεί (σε ανάμειξη με υδρατμό) και να μας δώσει ένα καύσιμο μείγμα, όπου τα κύρια συστατικά του είναι υδρογόνο, μονοξείδιο του άνθρακα και διοξείδιο του άνθρακα.

Τίθεται εδώ ένα εύλογο ερώτημα: Για ποιο λόγο να προβούμε στην αεριοποίηση του λιγνίτη, τη στιγμή που είναι δεδομένο ότι ένα μέρος του θα το “χάσουμε” ακριβώς για να γίνει η αεριοποίηση; Η απάντηση είναι: Επειδή το λιγνιταέριο μπορούμε να το κάψουμε σε μηχανές πολλαπλάσια μεγαλύτερου βαθμού απόδοσης (σε  σύγκριση με  τους ατμολέβητες) και στο τέλος να έχουμε ένα εμφανές ενεργειακό κέρδος. (Και πολύ καθαρότερη ατμόσφαιρα, προφανώς, καθώς οι τέφρες και οι τοξικοί ρύποι του λιγνίτη έχουν συλλεγεί στο σύστημα του αεριοποιητή, προτού προωθηθεί το αέριο στην κατανάλωση…).

  • Οι μηχανές που μπορούν να κάψουν το λιγνιταέριο – με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καίνε και το φυσικό αέριο – είναι, είτε παλινδρομικές ΜΕΚ, είτε αεριοστρόβιλοι. Οι μηχανές αυτές έχουν υψηλότατο βαθμό απόδοσης σε σύκριση με τους παραδοσιακούς ατμολέβητες / ατμοστρόβιλους των ΑΗΣ. Έχουν όμως κι ένα πρόσθετο πλεονέκτημα: Ένα μειονέκτημα των ΑΗΣ είναι ότι δεσμεύονται σε ένα αδιατάρακτα σταθερό επίπεδο απόδοσης, χωρίς δυνατότητα αυξομείωσης της παρεχόμενης ισχύος τους σε περιπτώσεις αιφνίδιας μεταβολής της ζήτησης ή της προσφοράς (σε περίπτωση, για παράδειγμα, που προστεθεί ή αφαιρεθεί απρόβλεπτη ισχύς στο δίκτυο, εξ αιτίας της παρουσίας “στοχαστικών” ΑΠΕ όπως τα αιολικά).

Αντίθετα, οι αεριοστρόβιλοι (και ιδιαίτερα οι σχετικά μικρής ισχύος, δηλαδή της τάξης έως και διψήφιων μεγαβάτ) έχουν την ιδιότητα να αυξομειώνουν, σε πραγματικό χρόνο, την αποδιδόμενη ισχύ τους, έτσι ώστε να εξομαλύνουν τα σκαμπανεβάσματα διαθέσιμης ισχύος στο δίκτυο. Μέχρι τώρα, τη λειτουργία αυτή την έχουν αναλάβει αεριοστρόβιλοι που καίνε, είτε ντίζελ, είτε (επίσης εισαγόμενο) φυσικό αέριο. Και όλα αυτά, τη στιγμή που ορυχεία με τον Ελληνικό λιγνίτη μπαίνουν σε αχρηστία, το ένα μετά το άλλο. Εθνικό έγκλημα…

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΟΥ

Δεν θα ασχοληθώ με τη ΔΕΗ, ως μέρος της λύσης, τη στιγμή που η ίδια είναι ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. Ένα πρόβλημα που συντίθεται από διαπλοκές διοίκησης – συνδικαλιστών – ιδιωτών υπεργολάβων, που είχε ως αποτέλεσμα, για χρόνια, “κάποιοι” να κουβαλούν με τα φορτηγά τους “ανθρακούχα χώματα” στα καζάνια (και να πληρώνονται “με τον τόνο” για αυτό) και στη συνέχεια, να ξαναπληρώνονται για να κουβαλάνε “θερμή τέφρα” προς απόθεση. Και κάπου, ενδιάμεσα, κάποιοι να παριστάνουν ότι “παρήγαγαν ενέργεια”…

Κατόπιν αυτών, δεν θεωρώ την ΔΕΗ ως ικανή να περάσει αυτοτελώς σε φάση αεριοποίησης του λιγνίτη. Από την άλλη, θεωρώ εξίσου απαράδεκτο τα λιγνιτικά κοιτάσματα (που αποτελούσαν κρατική περιουσία πριν εκχωρηθούν, πριν λίγα χρόνια, στην ιδιωτικοποιημένη ΔΕΗ) να περάσουν σε χέρια ιδιωτών. Όπου το πιθανότερο είναι να τα απενεργοποιήσουν οι αγοραστές τους προκειμένου να προωθήσουν τις εισαγωγές φυσικού αερίου ή και ηλεκτρικού ρεύματος από το εξωτερικό.

Αυτό που προτείνω είναι:

  1. Αέναος ιδιοκτησία και διαχείριση των ορυχείων / κοιτασμάτων από την ΔΕΗ

  • Εγκατάσταση σε κάθε αξιοποιήσιμο ορυχείο τουλάχιστον ενός αεριοποιητή ιδιοκτησίας της ΔΕΗ, ή κοινοπραξίας ΔΕΗ / ιδιωτών

  • Παραχώρηση πολλαπλών αδειών εγκατάστασης αεριοστρόβιλων μικρής – μέσης ισχύος από ιδιώτες. Οι αεριοστρόβιλοι αυτοί δύνανται να είναι, ακόμα και μεταφερόμενες μονάδες (σε τροχοφόρα φορεία) με δυνατότητα μετακίνησης από ορυχείο σε ορυχείο, ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες και δυνατότητες. Οι αεριοστρόβιλοι αυτοί θα τροφοδοτούνται με το λιγνιταέριο του αεριοποιητή, ενώ η ΔΕΗ θα καλύπτει τα κόστη εξόρυξης / αεριοποίησης, τιμολογώντας  τους καταναλωτές του λιγνιταερίου που χρησιμοποιείται

  • Για το θέμα των δικαιωμάτων ρύπων (έχουμε εκπομπές διοξειδίου άνθρακα τόσο κατά την αεριοποίηση του λιγνίτη, όσο και κατά την καύση του λιγνιταερίου) προτείνω το “εμπορικό sequestration” (δικός μου όρος)

  • Με την έννοια του “εμπορικού sequestration” εννοώ την ανάπτυξη στον χώρο του ορυχείου – και πέριξ του ορυχείου – ενός πλέγματος ιδιωτικών δραστηριοτήτων, που θα ενεργοποιούνται με πρώτη ύλη το παραγόμενο διοξείδιο του άνθρακα από τις στροβιλομηχανές που καίνε λιγνιταέριο. (Το οποίο διοξείδιο, να σημειωθεί ότι είναι ικανοποιητικής καθαρότητας, λόγω της προηγηθείσας επεξεργασίας του λιγνιταερίου πριν από την καύση του…). Είναι προφανές ότι καθίσταται πρακτικώς αδύνατη η εμπορική απορρόφηση ολόκληρης της ποσότητας διοξειδίου που προκύπτει από την ηλεκτροπαραγωγή του συνόλου των αεριοστροβίλων λιγνιταερίου που θα έχουν εγκατασταθεί σε ένα ορυχείο. Αλλά με την τρέχουσα τιμή των 26 ευρώ / τόνο κρίνεται (εκ πρώτης όψεως) ως εμπορικώς συμφέρουσα η δέσμευση όσο το δυνατόν μεγαλύτερης ποσότητας.

Οι πιθανές χρήσεις του δεσμευόμενου CO2, σε πρώτη άποψη, μπορεί να είναι:

  1. Ως αέριο φωτοσύνθεσης σε καλλιέργειες άλγης για βιοκαύσιμα.

  2. Ως αέριο ενίσχυσης της παραγωγικότητας θερμοκηπίων.

  3. Ως πυροσβεστικό μέσον, με ανάπτυξη των τεχνολογιών αξιοποίησής του σε εστίες μείζονος μεγέθους, περί των οποίων δεν υπάρχει λόγος να επεκταθώ, επί του παρόντος.

  4. Σε μεταγενέστερο στάδιο, ως υποβοηθητικό μέσον σε εξορύξεις υδρογονανθράκων επί ελληνικού εδάφους.

  5. Δια της αναγωγής του (μέσω C) σε CO, ως αέριο βιομηχανικών διεργασιών υψηλής προστιθέμενης αξίας που να υπερκαλύπτει τα αντιστοιχούντα τέλη εκπομπής ρύπων.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η εκμετάλλευση των “ασύμφορων” λιγνιτωρυχείων της ΔΕΗ για την παραγωγή λιγνιταερίου δύναται να θεωρηθεί ως μία συμφέρουσα επιλογή για την απρόσκοπτη συνέχιση (έως και ενίσχυση) της οικονομικής δραστηριότητας των λιγνιτοφόρων περιοχών της χώρας

Η ίδια η ΔΕΗ δύναται να μετάσχει στην ηλεκτροπαραγωγή – μέσω λιγνιταερίου – όχι καίγοντας λιγνιταέριο, αλλά παρεμβάλλοντας έναν θερμικό κύκλο ήπιων θερμοκρασιών (π.χ. Kalina) στο τμήμα ψύξης του παραγόμενου θερμού λιγνιταερίου μέχρι την είσοδό του στις μονάδες καθαρισμού του, πριν την  προώθησή του στην κατανάλωση

Κατά μία άλλη εκδοχή, η μονάδα ψύξης του λιγνιταερίου δύναται να αποτελέσει τμήμα της υφιστάμενης τοπικής μονάδας τηλεθέρμανσης των εγγύς οικισμών

Και μία επισήμανση: Οι τρέχουσες τιμές υδρογονανθράκων καθιστούν μάλλον ασύμφορη την καταλυτική μετατροπή του λιγνιταερίου σε υγρά καύσιμα κίνησης. Η ύπαρξη όμως υποδομών αεριοποίησης, θα αποτελεί παράγοντα ασφάλειας σε περίπτωση ανόδου, διεθνώς, των τιμών αργού πετρελαίου – άρα και των καυσίμων κίνησης

Πέραν όλων των προηγουμένων, εκείνο που προέχει είναι η απένταξη της χώρας μας από την λίστα των “αναπτυγμένων χωρών” και η ένταξή της στις “αναπτυσσόμενες” προκειμένου να διεκδικηθούν πρόσθετα δικαιώματα ρύπων που θα καταστήσουν συμφέρουσα τη συνέχιση της λιγνιτικής ηλεκτροπαραγωγής από τη ΔΕΗ, ανεξαρτήτως της θερμικής τεχνολογίας που αυτή θα επιλέξει στο μέλλον…

Ελπίζω να σε διαφώτισα.

Φιλικά

Διονύσης Χοϊδάς

Επιχειρησιακο σχέδιο για την ταχύτερη απόσυρση λιγνιτικων μονάδων καταρτίζει το ΥΠΕΝ

Επιχειρησιακό σχέδιο για την ταχύτερη απόσυρση των λιγνιτικών μονάδων καταρτίζει το ΥΠΕΝ

Για την υλοποίηση σχεδίου απανθρακοποίησης, η Γερμανία προβλέπει τη  διάθεση κονδυλίων 40 δις ευρώ έως το 2038 για στήριξη των περιοχών που θα πληγούν οικονομικά 

Συγκεκριμένο επιχειρησιακό σχέδιο με δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα και  σαφείς στόχους σε ότι αφορά την απόσυρση των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ καλείται να παρουσιάσει το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εντός του επόμενου διαστήματος και εν όψει των διαπραγματεύσεων για την αναθεώρηση των μέτρων απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας.
Όπως είναι γνωστό η ελληνική κυβέρνηση διεκδικεί την πλήρη κατάργηση των δημοπρασιών τύπου ΝΟΜΕ αλλά και την αναθεώρηση του στόχου για μείωση του μεριδίου της ΔΕΗ στη λιανική αγορά από το 50% που προβλέπει το Τρίτο Μνημόνιο στο 65%.
Έναντι αυτού και μετά την αποτυχία των δυο διαγωνισμών που διενήργησε η προηγούμενη κυβέρνηση για την πώληση λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας προωθεί την επιτάχυνση της απολιγνιτοποίησης της ΔΕΗ και την στροφή της προς τις ΑΠΕ.
Μάλιστα ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστής Χατζηδάκης έχει μιλήσει για το «σβήσιμο» των μονάδων της ΔΕΗ στο Αμύνταιο, την Καρδιά, αλλά και τη Μεγαλόπολη.
Το σχέδιο αυτό παρουσιάστηκε από τον υφυπουργό Ενέργειας Γεράσιμο Θωμά στους αρμόδιους παράγοντες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά την επίσκεψη του στις Βρυξέλλες, οι οποίοι – σύμφωνα με πληροφορίες – του ζήτησαν την κατάρτιση ενός συγκεκριμένου και δεσμευτικού επιχειρησιακού σχεδίου απολιγνιτοποίησης της ΔΕΗ.
Ένα σχέδιο που θα πρέπει πάντως να συνοδεύεται και από ένα πρόγραμμα οικονομικής μετάβασης των περιοχών της χώρας που είναι εξαρτημένες από τον λιγνίτη όπως η Δυτική Μακεδονία και η Μεγαλόπολη.

Γερμανικό σχέδιο 40 δις. ευρώ

Και ενώ η Ελλάδα φαίνεται αποφασισμένη να προχωρήσει στον σχεδιασμό της μεταλιγνιτικής εποχής, στη Γερμανία έχει ήδη εκπονηθεί αντίστοιχο σχέδιο από την λεγόμενη Επιτροπή Άνθρακα το οποίο ωστόσο δεν έχει τεθεί ακόμη σε εφαρμογή.
Πρόσφατα η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση της Γερμανίας παρουσίασε νομοσχέδιο για τη διάθεση κονδυλίων της τάξης των 40 δις ευρώ έως το 2038 με στόχο τη στήριξη των περιοχών που θα πληγούν από την απανθρακοποίηση.
Μετά την υποβολή των εισηγήσεων της Επιτροπής Άνθρακα, το υπουργικό συμβούλιο συμφώνησε σε νομοσχέδιο για την ενίσχυση των περιοχών που θα πληγούν με τον υπουργό Οικονομικών Peter Altmaier να δηλώνει ότι «με αυτόν τον τρόπο, τηρούμε την υπόσχεσή μας».
Πρέπει να σημειωθεί ότι από το σύνολο των 40 δις ευρώ τα 26 δισ. ευρώ προορίζονται για έργα υποδομής, στα ομοσπονδιακά κράτη της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, του Βρανδεμβούργου, της Σαξονίας και της Σαξονίας – Άνχαλτ.
Πάντως για να τεθεί σε ισχύ το νομοσχέδιο θα πρέπει να εγκριθεί από τη γερμανική Ομοσπονδιακή Βουλή.
Το νομοσχέδιο προβλέπει την εδραίωση των κρατικών θεσμών στις περιοχές που επηρεάζονται από την πολιτική της απανθρακοποίησης και την περαιτέρω ανάπτυξη των σιδηροδρομικών, αυτοκινητοδρόμων και των ομοσπονδιακών συνδέσεων αυτοκινητοδρόμων.
Εκτιμάται δε ότι θα προσελκύσει ιδιωτικές επενδύσεις και θα δημιουργήσει 5.000 νέες θέσεις εργασίας στις πρώην περιοχές εξόρυξης άνθρακα.
Ωστόσο, το νομοσχέδιο εξακολουθεί να είναι μόνο μια υπόσχεση, αφού δεν έχει εγκριθεί ο νόμος που θα καθορίζει τη διαδικασία εγκατάλειψης του άνθρακα.
Κάτι που αναμένεται να γίνει έως το τέλος του έτους.
Μέχρι να καθοριστεί το πότε θα μπει κάθε μονάδα παραγωγής ηλεκτρισμού σε καθεστώς «ψυχρής εφεδρείας», δεν θα εισρεύσουν χρήματα από το νέο νομοσχέδιο για τις διαρθρωτικές ενισχύσεις.
Επί του παρόντος το μόνο βέβαιο είναι ότι έως το 2021, έχουν προβλεφθεί 500 εκατ. ευρώ ετησίως στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό για τις περιφέρειες του άνθρακα.

Αποζημίωση για την πρόωρη απόσυρση

Επί του παρόντος γερμανική κυβέρνηση διαπραγματεύεται με τις εταιρίες εκμετάλλευσης σταθμών ηλεκτροπαραγωγής τις συνθήκες του τερματισμού λειτουργίας των μονάδων.
Σύμφωνα με ένα συμβιβαστικό σχέδιο, οι ενεργειακές εταιρίες δικαιούνται αποζημίωση για κάθε GW ηλεκτρικής ενέργειας με καύση άνθρακα που καταργείται πρόωρα.
Για παράδειγμα, αν περίπου τρία μπλοκ ηλεκτροπαραγωγής στην περιοχή του Ρήνου έπρεπε να αποσυρθούν από το δίκτυο έως το 2022, η RWE θα μπορούσε να λάβει αποζημίωση ύψους 3,6 δισ. ευρώ από τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό.
Ωστόσο, οι Γερμανοί Πράσινοι πιστεύουν ότι είναι λάθος να αναληφθούν οικονομικές δεσμεύσεις, εφόσον δεν ρυθμίζονται οι σταδιακές καταργήσεις.
«Εάν τα χρήματα εγκριθούν πριν από την εφαρμογή του σχεδίου σταδιακής κατάργησης, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα χάσει ένα σημαντικό μέσο πίεσης», δήλωσε πρόσφατα η ηγέτης του κόμματος Annalena Baerbock στην ημερήσια εφημερίδα Die Tageszeitung.

http://www.worldenergynews.gr

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΙΓΝΙΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

 

ΙΣΩΣ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΑΝΑΠΤΥΧΘΟΥΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗΣ ΣΧΙΣΤΟΛΙΘΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ (SHALE GAS)….

ΕΠΕΙΓΕΙ Η ΧΑΡΑΞΗ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΉΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΛΙΓΝΙΤΙΚΗ ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ…https://www.newsit.gr/oikonomia/dei-mpike-mesa-683-ekatommyria-apo-tis-lignitikes-monades/2865101/?fbclid=IwAR2k8iTi4Lz-tJQUiP54Z6C01WXD_-4lQM7pbSxJyB3XxxQgTb116MwwBZk

Το θηριώδες σκάνδαλο των σκανδάλων -Β.Βιλιαρδος

.

Η ΔΕΗ και γενικότερα οι ενεργειακές επιχειρήσεις είναι ότι σημαντικότερο για το μέλλον της Ελλάδας – ενώ το μοναδικό σχέδιο ανάπτυξης που έχει η κυβέρνηση, είναι να ξεπουλήσει τα πάντα. Όπως λέγεται, η ανικανότητα και η απαξίωση είναι οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Δυστυχώς δε, ανίκανες διορισμένες διοικήσεις αποτυχημένων κομματικών στελεχών που έχουν στόχο την απαξίωση, είναι το πλέον συνηθισμένο σενάριο στην Ελλάδα – όπως στα ΕΛΠΕ που αντικαταστάθηκε η επιτυχημένη διοίκηση τους με την αποτυχημένη προηγούμενη, προφανώς για να ξεπουληθούν. Εύλογα επομένως θα πρέπει να δοθεί εδώ η μεγάλη μάχη από τους Έλληνες, εάν πράγματι ενδιαφέρονται για την πατρίδα τους και για τα παιδιά τους – ενώ εμείς  είναι αδύνατον να δώσουμε μόνοι μας αυτή τη μάχη, όσο και αν το επιθυμούμε. Πόσο μάλλον όταν μία ακόμη ελληνική κυβέρνηση-υποχείριο της καγκελαρίου ευχαρίστησε χθες τη Γερμανία, συνεχίζοντας την πολιτική της υποτέλειας, των υποκλίσεων και της διεθνούς επαιτείας, εξευτελίζοντας μας διεθνώς – ενώ φυσικά ούτε λόγος για το ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας, με αντάλλαγμα την επιμήκυνση των 96 δις € για μετά το 2032, έντοκα ως συνήθως! 

.

Ανάλυση

Η βασικότερη προϋπόθεση της χειραγώγησης είναι η άγνοια – οπότε ο δικός μας σκοπός είναι η καταπολέμηση αυτής της άγνοιας, όσον αφορά κυρίως το κράτος και την οικονομία, είτε με αναλύσεις, είτε μέσω των δυνατοτήτων που μας δίνονται στη Βουλή. Ειδικά όσον αφορά το θηριώδες, διαχρονικό σκάνδαλο της ΔΕΗ, η οποία ακολουθεί την ίδια οδυνηρή πορεία με αυτήν της Ελλάδας, θύμα της συνεχούς κακοδιαχείρισης και των μνημονίων, θεωρούμε υποχρέωση μας να αναδείξουμε πού οφείλονται τα προβλήματα της και ποιοί είναι οι βασικοί υπεύθυνοι – υποδεικνύοντας επίσης λύσεις. Ελπίζουμε δε οι ερωτήσεις μας προς την κυβέρνηση και οι αναλύσεις μας να κοινοποιούνται από τους αναγνώστες της σελίδας σε όσο περισσότερους φίλους τους μπορούν, συμβάλλοντας στην καταπολέμηση της άγνοιας.

Στα πλαίσια αυτά, στη χθεσινή συζήτηση της Βουλής η κυβέρνηση κατηγορούσε την αξιωματική αντιπολίτευση, λέγοντας πως παρέλαβε τη ΔΕΗ με κέρδη 90 εκ. € και την παρέδωσε με ζημίες 903 εκ. € στα τέλη του 2018. Δυστυχώς δεν συνέκρινε τα ίδια μεγέθη (κέρδη προ φόρων), οπότε η αλήθεια είναι διαφορετική – αφού την παρέδωσε με κέρδη προ φόρων από συνεχιζόμενες δραστηριότητες ύψους 137,7 εκ. € (γράφημα).

Την παρέλαβε δε με ζημίες του 2018, επίσης από συνεχιζόμενες δραστηριότητες, ύψους 509,1 εκ. € (γράφημα), όπου όμως οφείλει κανείς να προσθέσει τα κέρδη του ΑΔΜΗΕ – του οποίου ο ΣΥΡΙΖΑ δυστυχώς ξεπούλησε μέρος των μετοχών του σε κινέζους, σε μία κυριολεκτικά εξευτελιστική τιμή (ανάλυση). Εν προκειμένω, τα κέρδη προς φόρων, τόκων και αποσβέσεων του ΑΔΜΗΕ ήταν 183 εκ. € (πηγή) – ενώ τα καθαρά κέρδη του ΑΔΜΗΕ συμμετοχών ΑΕ 42,3 εκ. €, παρουσιάζοντας αύξηση 83,4% και του ΑΔΜΗΕ ΑΕ 85,6 εκ. €, έχοντας αυξηθεί κατά 38,6% σε ετήσια βάση (πηγή). Από αυτό και μόνο συνειδητοποιεί κανείς πόσο πολύτιμα και κερδοφόρα είναι τα δίκτυα, εκτός του ότι είναι μονοπωλιακά – οπότε είναι εντελώς παράλογο οικονομικά να τα πουλάει μία χώρα.

Αυτό που όμως δεν είπε η κυβέρνηση είναι πως τα κέρδη προ φόρων της ΔΕΗ το 2009 ήταν 993,1 εκ. €(γράφημα) , με πολύ μεγαλύτερο τζίρο – ενώ έκτοτε βαδίζει από το κακό στο χειρότερο, όπως άλλωστε και η ελληνική οικονομία. Οι βασικές αιτίες είναι οι εξής:

(α)  Η κακοδιαχείριση, μεταξύ των οποίων η μη είσοδος της στην αγορά των Ανανεώσιμων Πηγών Ενεργείας έγκαιρα από τις αρχές του 2000, όπως έκαναν όλες οι άλλες αντίστοιχες ευρωπαϊκές επιχειρήσεις – φυσικά όχι επειδή δεν το γνώριζε, αλλά επειδή οι κυβερνήσεις επέλεξαν, ενδεχομένως χρηματιζόμενες, να τις αφήσουν στους ιδιώτες. Η τελευταία της ευκαιρία, όπως επίσης της Ελλάδας, ήταν το 2008/09 – όπου όμως η τότε κυβέρνηση του κ. Καραμανλή, αυτή που υπερχρέωσε την Ελλάδα και εκτόξευσε στα ύψη τα δίδυμα ελλείμματα της (ανάλυση),  τη θυσίασε, προς όφελος των ιδιωτών.

(β) Τα μνημόνια, λόγω των οποίων η Ελλάδα βυθίστηκε στην ύφεση χάνοντας πάνω από το 25% του ΑΕΠ της – γεγονός που οδήγησε στην πτώση του τζίρου και των κερδών χιλιάδων επιχειρήσεων, δημοσίων και ιδιωτικών. Εκτός αυτού απαγορεύθηκαν ουσιαστικά στο κράτος, οπότε στις επιχειρήσεις του οι επενδύσεις – ενώ φυσικά ο δανεισμός τους κατέστη πανάκριβος και δύσκολος.

(γ) Οι άθλιες συμφωνίες των κυβερνήσεων από το 2010 και μετά, όπως της ΝΔ με την Τρόικα το 2014, με αποκορύφωμα αυτήν του ΣΥΡΙΖΑ το 2015 – όπου ουσιαστικά η ΔΕΗ υποχρεώθηκε να χάσει το 50% των πελατών της χωρίς κανένα αντάλλαγμα, πουλώντας σε τιμές κάτω του κόστους το ρεύμα σε ιδιώτες!

Οι ιδιώτες αυτοί, μεταξύ άλλων, το εξήγαγαν σε γειτονικές χώρες εις υγεία των κορόιδων – όλων των Ελλήνων δηλαδή που καλούνται σήμερα να πληρώσουν αυξημένες τιμές κατά 8% (γράφημα), έχοντας προετοιμαστεί από τις συνεχείς, ανεύθυνες δηλώσεις απαξίωσης της επιχείρησης από τον κ. Χατζηδάκη (ανάλυση). Με απλά λόγια, η αιτία όλων αυτών των αρνητικών δηλώσεων του υπουργού ήταν αφενός μεν η αύξηση των τιμολογίων, αφετέρου το ξεπούλημα της επιχείρησης μετά την τιμολογιακή εξυγίανση της από τους φορολογουμένους – όπως ακριβώς συνέβη με τις τράπεζες που αφελληνίσθηκαν, αφού προηγουμένως οι Έλληνες, εσαεί κορόιδα, τις στήριξαν με πάνω από 60 δις € που αύξησαν το δημόσιο χρέος.

Έτσι έχει καταντήσει λοιπόν να κοστίζει η ΔΕΗ στο χρηματιστήριο περί τα 650 εκ. €, όταν μόνο τα πάγια περιουσιακά της στοιχεία υπερβαίνουν τα 14 δις € – ενώ η πορτογαλική ΔΕΗ αποτιμάται στα 12 δις €! Σαν να μην έφταναν δε όλα αυτά, η νέα κυβέρνηση θέλει να ξεπουλήσει τα πλέον πολύτιμα περιουσιακά της στοιχεία: τα δίκτυα του ΑΔΜΗΕ και του ΔΕΔΔΗΕ, επικαλούμενη πως και το ΣΥΡΙΖΑ ξεπούλησε μέρος του ΑΔΜΗΕ και τη ΔΕΣΦΑ, οπότε αυτή δικαιούται να ξεπουλήσει τα υπόλοιπα, μαζί με τα ΕΛΠΕ και τη ΔΕΠΑ!

Να μείνει δηλαδή η Ελλάδα χωρίς καθόλου ενεργειακές επιχειρήσεις, ειδικά όταν διαθέτει ενεργειακά αποθέματα και πρόκειται να διέλθουν ενεργειακοί αγωγοί. Εάν αυτό δεν είναι έγκλημα, τότε δεν ξέρουμε τι άλλο θα μπορούσε να είναι.  Αναρωτιόμαστε πάντως εάν η κυβέρνηση, εκτός από το ξεπούλημα, έχει κάποια άλλη συνταγή για την ανάπτυξη της χώρας – την οποία μέχρι στιγμής δεν μας έχει αποκαλύψει.

Περαιτέρω, υποβάλλαμε ερώτηση στον κ. Χατζηδάκη (πηγή), για την οποία περιμένουμε απάντηση – ενώ συμμετείχαμε στην επιτροπή της Βουλής, όπου ο αξιότιμος κ. υπουργός μαζί με το νέο διευθύνοντα σύμβουλο, όφειλε να παρουσιάσει το σχέδιο του και να απαντήσει σε ερωτήσεις. Στα πλαίσια αυτά, διαπιστώσαμε αμέσως πως θεωρούσε ότι απευθυνόταν σε ηλιθίους – αφού συνέχισε να απαξιώνει την επιχείρηση, λέγοντας μεταξύ άλλων πως δεν πρέπει να φοβόμαστε γιατί δεν θέλει να την αγοράσει κανείς! Κορόιδευε δηλαδή τους πάντες, αφού ο στόχος του δεν είναι η πώληση των μονάδων παραγωγής της ΔΕΗ, αλλά των πολύτιμων και μονοπωλιακών δικτύων της – ενώ μας έκανε εντύπωση η αναφορά του νέου διευθυντή της, σύμφωνα με την οποία (εάν δεν ακούσαμε λάθος) το κράτος δανείζει στη ΔΕΗ 550 εκ. € επαναλαμβανόμενα (roll over), με επιτόκιο 27%!

Δηλαδή εισπράττει τόκους από την επιχείρηση ύψους 148,5 εκ. € κάθε χρόνο, όταν την ίδια στιγμή το δημόσιο, οι δήμοι, ορισμένα κόμματα όπως η ΝΔ κλπ. οφείλουν στη ΔΕΗ μεγάλα ποσά – οπότε μόνο από τους τοκογλυφικούς τόκους αυτούς η επιχείρηση οδηγείται στον αφανισμό. Όσον αφορά δε την απειλή του κ. Χατζηδάκη προς το ΣΥΡΙΖΑ περί εξεταστικής, την οποία επανέλαβε στην επιτροπή εκτός από τα ΜΜΕ (πηγή), είμαστε σίγουροι πως αποτελεί «άσφαιρα πυρά» – αφού το κόμμα του έχει πολύ μεγαλύτερες ευθύνες για την καταστροφή που υπέστη η ΔΕΗ.  Οι ερωτήσεις τώρα που του υποβάλλαμε, εισπράττοντας τα ειρωνικά του χαμόγελα λόγω προφανώς έλλειψης επιχειρημάτων (πιθανολογούμε πως κάποια στιγμή θα υποχρεωθεί να τα πληρώσει), ήταν οι παρακάτω:

.

«Αυτό που μας έχει κάνει εντύπωση, εκτός από τις συνεχείς δηλώσεις σας που απαξιώνουν τη ΔΕΗ και για τις οποίες σας έχουμε υποβάλλει ειδικό ερώτημα, είναι η πρόθεση σας να πουλήσετε το υπόλοιπο του ΑΔΜΗΕ και τον ΔΕΔΔΗΕ. Τα δίκτυα δηλαδή που είναι εξαιρετικά πολύτιμα τόσο για τη ΔΕΗ, όσο και για την Ελλάδα.

Είναι σαν να έχει κάποιος μία επιχείρηση με μονάδες παραγωγής που διαθέτουν πολλοί άλλοι, χωρίς επώνυμα προϊόντα και με δύο μονοπωλιακά Σούπερ Μάρκετ, τα οποία μπορούν να πουλούν προϊόντα από διάφορους παραγωγούς. Λογικά θα προτιμούσε λοιπόν να πουλήσει τις παραγωγικές μονάδες, εάν ήταν αναγκασμένος και όχι τα Σ/Μ!

Όσον αφορά δε το νέο διευθυντή της, είναι δύσκολο να πιστέψουμε πως προέρχεται εντελώς τυχαία από την ιταλική ΕΝΙ. Από τη μεγαλύτερη εταιρεία ηλεκτρικών δικτύων δηλαδή που σίγουρα θα ενδιαφερθεί για την απόκτηση τουλάχιστον του ΔΕΔΔΗΕ. Επειδή τώρα είναι παρών, ενώ έχω καταθέσει ήδη ερώτημα σε εσάς, θα ήθελα να απευθύνω σε αυτόν ορισμένα ερωτήματα, με βάση τη συνέντευξη του:

(1) «Θα προχωρήσει με διάλογο η απολιγνιτοποίηση με γνώμονα την προστασία των τοπικών κοινωνιών και την οικονομική ανάπτυξη των περιοχών που σήμερα εξαρτώνται από τον λιγνίτη«.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μέχρι πότε θα γίνει αυτό; Ήδη υπάρχουν μονάδες που κλείνουν. Με τι σχέδιο και προγραμματισμό, όταν ο λιγνίτης καλύπτει το 35% της ενέργειας και θέλετε να πάει στο 17%; Τι θα τον αντικαταστήσει (ΑΠΕ, εισαγωγές ή άλλα) και πότε; Πώς θα γίνει η μετάβαση σε νέες δραστηριότητες των εργοστασίων, όπως της Πτολεμαΐδας, της Κοζάνης ή του Αμύνταιου; Των ευαίσθητων περιοχών δηλαδή που ζουν από την ΔΕΗ άμεσα ή έμμεσα; Τι άλλο θα κάνετε και σε τι βάθος χρόνου; Τι ενέργειες έχουν γίνει ή θα γίνουν;  Θέλουν να διώξετε κόσμο από την Μακεδονία;

(2) «Το μερίδιο αγοράς της ΔΕΗ θα επιδιωχθεί σε συμφωνία με τους θεσμούς να μην πέσει στο 50% όπως είχε συμφωνηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, αλλά ο στόχος να αυξηθεί στο 60 με 65%«

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αυτή τη στιγμή το μερίδιο είναι στο περίπου 80%; Πως θα γίνει η μείωση έστω στο 65%; Με τι αντάλλαγμα θα το αποκτήσουν οι ιδιώτες, όταν τόσο καιρό εισπράττουν τα ΝΟΜΕ αλλά μόνο επιλεκτικά παίρνουν πελάτες και κυρίως εξάγουν; (βλέπε προσφυγή της ΔΕΗ, πηγή)

(3) «Θα υπάρξει νέο επιχειρησιακό σχέδιο με έμφαση στην ανάπτυξη των ΑΠΕ και στις νέες τεχνολογίες«

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως θα γίνει η ανάπτυξη ΑΠΕ, αφού ως τώρα η ΔΕΗ έχει αποκλειστεί; Γιατί έχει αποκλειστεί στην πράξη; Σε τι ΑΠΕ θα αναπτυχθεί; Με τι κεφάλαια; Με τι συνεταίρους; Τι εννοείτε στις νέες τεχνολογίες; Συμπεριλαμβάνεται η διακράτηση C02 (carbon sequestration) που θα δώσει ζωή σε λιγνιτικές μονάδες, όπως και φυσικού αερίου ή πετρελαίου;

(4) «Θα υιοθετηθεί νέα εμπορική πολιτική με νέα σύγχρονα προϊόντα και όχι οριζόντια προσέγγιση όλων των πελατών – κατάργηση της οριζόντιας έκπτωσης συνέπειας«.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα της νέας οικονομικής πολιτικής; Αύξηση των εσόδων για τη ΔΕΗ, οπότε και αύξηση σε καταναλωτικό επίπεδο σε μέσο όρο των τιμών; Αν γίνουν επιλεκτικά προσφορές σε πελάτες, τότε σε ποιους πελάτες θα γίνουν και σε τι προϊόντα; Σε χαμηλόμισθούς; Σε βιομηχανικούς; Σε μεγάλους χρήστες;

Σύμφωνα με συνδικαλιστές και με δημοσιεύματα, η τιμολόγηση της Αλουμίνιον Ελλάδος (Μυτιληναίος) είναι σκάνδαλο – μεταξύ άλλων επειδή και ο συγκεκριμένος όμιλος παράγει ενέργεια. Το σύνολο της άμεσης ζημιάς της ΔΕΗ από τον όμιλο Μυτιληναίου θεωρείται πως είναι πάνω από 235 εκ. ευρώ. Ισχύει;

(5) «Θα υπάρξει ανελέητο κυνήγι των στρατηγικών κακοπληρωτών και παράλληλα θα ληφθεί μέριμνα για τις ασθενείς κοινωνικά ομάδες«

ΕΡΩΤΗΣΗ: Πως θα γίνει αυτό; Με εισπρακτικές; Θα κάνουν ξανά πάρτι; Με τι κόστος και με τι αναμενόμενα έσοδα; Με άλλα μέσα, για παράδειγμα από την ίδια ΔΕΗ με προσφορές, συμψηφισμούς κλπ;  Η μέριμνα για ασθενείς ομάδες είναι θέμα ΔΕΗ και δαπάνη ΔΕΗ ή αντίθετα θα έπρεπε το κράτος να την επιχορηγεί, όπως με επίδομα θέρμανσης;

Τι θα προκύψει από το κυνήγι κακοπληρωτών σε επίπεδο εσόδων, αφού με βάση τις προβλέψεις στον ισολογισμό έχουν οι περισσότερες διαγραφεί ως ανεπίδεκτες εισπράξεως; (γράφημα). Οι ιδιώτες παίρνουν ως πελάτες μόνο τους καλοπληρωτές. Θα πρέπει κατά την άποψη μας να καταργηθεί η δυνατότητα επιλογής. Να παίρνουν και κακοπληρωτές, με παράλληλη ανάληψη ή όχι των οφειλών τους (σταδιακή αποπληρωμή ή παραχώρηση σε κοινό ταμείο)

Τι θα γίνει με τους μεγάλους οφειλέτες-βιομηχανικές εταιρίες; Oι οφειλές της ΛΑΡΚΟ ανέρχονταν το Δεκέμβριο του 2018 στα 309,8 εκ. ευρώ. Oι απαιτήσεις της ΔΕΗ από τη Χαλυβουργική 270 εκ. €. Εκτός αυτού έπαιρνε με βιομηχανικό τιμολόγιο ρεύμα ενώ δεν λειτουργούσε. Που πήγαινε το ρεύμα;

(6) «Τιτλοποίηση ληξιπρόθεσμων οφειλών είναι στα μέτρα που εξετάζει η διοίκηση της ΔΕΗ«.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι ποσό θα τιτλοποιηθεί; Από ποιόν και με τι προμήθεια; Το σύνολο της απαίτησης είναι 3,5 δις € (31.12.18) με εκτιμώμενη ζημιά 78% (2,6 δις €)

(7) «Θα προχωρήσει με βάση τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης η μερική ιδιωτικοποίηση του δικτύου διανομής;«

ΕΡΩΤΗΣΗ: Με ποια αποτίμηση θα πουληθεί ο ΔΕΔΔΗΕ, αν πουληθεί; Μόνο σαν χαλκός για 240.000 χλμ. δίκτυο κοστίζει πάνω από 1 δις €. Σε τι ποσοστό θα πουληθεί και σε ποιον (Κινέζους, Ιταλούς); Ήδη η ΕΕ έχει εγείρει θέμα για την είσοδο τρίτων χωρών στην ενέργεια.

(8) «Πιθανή η έκδοση ομολόγου«:

ΕΡΩΤΗΣΗ: Με τι επιτόκιο θα γίνει αυτό; Σε τι ποσόν; Ποιος θα το αναλάβει; Μήπως επειδή το επιτόκιο Ελλάδας είναι πολύ χαμηλό στο 1,73%, καλύτερα να γίνει είτε:

(α) τιτλοποίηση των απαιτήσεων με εγγύηση από το κράτος κατά το σχέδιο για τα κόκκινα δάνεια τραπεζών, είτε

(β) απευθείας χρηματοδότηση από το κράτος με κάποιον άλλον τρόπο; Για παράδειγμα, ο ΔΕΔΔΗΕ δεν έχει καθόλου δάνεια. Θα μπορούσε να μπει ενέχυρο η ανυπολόγιστη περιουσία του (δίκτυο)

(9) «Θα γίνουν αυξήσεις στα τιμολόγια!« 

ΕΡΩΤΗΣΗ: Οι αυξήσεις θα επιβαρύνουν τους έντιμους! Θα επιβαρύνουν την οικονομία! Αυτό γίνεται για να δοθεί με υψηλότερο κόστος στους ιδιώτες αγοραστές αύριο όπως στην τηλεφωνία (ΟΤΕ) που έχουμε το υψηλότερο κόστος στην ΕΕ; Ξέρετε ότι υπάρχουν νοικοκυριά που χρησιμοποιούν τον ηλεκτρισμό για θέρμανση, λόγω προβλημάτων με τα κοινόχρηστα; Ή ευπαθείς ομάδες (ηλικιωμένοι, μικρά παιδιά, νοσούντες) τόσο τον χειμώνα όσο και το καλοκαίρι (κλιματισμός); Ξέρετε ότι θα αυξήσετε το κόστος ζωής και το λειτουργικό κόστος των επιχειρήσεων; Θα δώσετε επιδόματα θέρμανσης και κλιματισμού, όπως με το πετρέλαιο;

(10) «Καθιέρωση μηχανισμού ρήτρας διοξειδίου του άνθρακα (CO2)«.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αυτό σημαίνει μεγαλύτερη επιβάρυνση. Ίσως να είναι και αντισυνταγματικό, ο καταναλωτής δεν ευθύνεται! Έχουν ανάλογη χρέωση και οι ιδιώτες που παίρνουν αυτό το ρεύμα με ΝΟΜΕ ή με μονάδες φυσικού αερίου που παράγουν CO2;

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, εκτός από τα ειρωνικά χαμόγελα του κ. Χατζηδάκη, δεν «εισπράξαμε» καμία απάντηση ούτε από τον ίδιο, ούτε από το διευθυντή της ΔΕΗ – ο οποίος περιορίσθηκε μόνο σε μία αναφορά των δύο λεπτών! Υπήρχαν φυσικά και άλλες ερωτήσεις που δεν προλάβαμε στον ελάχιστο χρόνο που μας δόθηκε, όπως για παράδειγμα, οι εξής:

(α)  Από πού προκύπτουν τα 750 εκ. € που λέτε ότι χρειάζεται η ΔΕΗ; Σε τι θα χρησιμοποιηθούν; Ποιά είναι η κρυμμένη περιουσία που αναφέρατε κ. Χατζηδάκη πως έχει η ΔΕΗ;

(β) Αποζημίωση για δαπάνες κοινωνικής ωφέλειας (ΥΚΩ): Πόσες είναι; Γιατί δεν τις καταβάλλει το κράτος; Πέρυσι η ΔΕΗ διεκδικούσε 735 εκ. €, αλλά η διοίκηση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ) τις εκτιμούσε στα 360 εκ. €, τα οποία και έλαβε το 2018. Επομένως το θέμα έληξε; Υπάρχουν περαιτέρω διεκδικήσεις ή θα δημιουργηθούν μελλοντικά;

(γ) Η ζημία της ΔΕΗ από τις δημοπρασίες ρεύματος (ΝΟΜΕ) για το 2018 ήταν 223,8 εκ. €. Θα διερευνηθεί γιατί δόθηκαν και πού πήγαν; Υπάρχει άλλωστε προσφυγή στο ΣΤΕ (πηγή).

(δ) Δεν θα μπορούσε η ΔΕΗ να σχηματίσει αποθεματικό αναβαλλόμενου φόρου για τις προβλέψεις ανείσπρακτων απαιτήσεων (2,6 δις €), όπως οι τράπεζες για τα κόκκινα δάνεια; Μετά θα μπορούσαν να αποσχισθούν σε SPV με εγγύηση του κράτους κατά το σενάριο που έχει προτείνει το ΤΧΣ για τις τράπεζες. Το έχετε εξετάσει;

(ε) Επιβάρυνση για εκπομπές ρύπων: H ζημιά CO2 για την χρήση 2018 ανέρχεται σε 196,3 εκ. €! Έχουμε κατά κεφαλήν εκπομπές CO2 κοντά στο μέσο όρο της ΕΕ (πηγή), χωρίς όμως πυρηνικά όπως η Γαλλία, ενώ επιβαρυνόμαστε περισσότερο από την κλιματική αλλαγή και έχουμε χαμηλότερο ΑΕΠ/κεφαλή. Ας επιβαρυνθούν οι άλλες χώρες της ΕΕ με το κόστος των ρύπων στα πλαίσια της αλληλεγγύης, έως ότου ανακάμψουμε, αντί να μας δίνουν για παράδειγμα δάνεια, ΕΣΠΑ κλπ.

(στ) Θα διεκδικήσει η κυβέρνηση Αποδεικτικά Διαθεσιμότητας Ισχύος (ΑΔΙ) για τις λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ, όπως εξέταζε η προηγούμενη κυβέρνηση; (πηγή). Έχετε μελετήσει την τεχνολογία CO2 sequestration (διαχωρισμός και διακράτηση CO2);

(ζ) Το ΕΜΠ το έχει κάνει με ερευνητικά προγράμματα της ΕΕ. Υπάρχει έδρα που ασχολείται με αυτό (πηγή). Είναι δυνατός ο διαχωρισμός με κάποιο κόστος και η αποθήκευση σε υπόγειες κοιλότητες (πχ. Πρίνος που αντίθετα προορίζεται για αποθήκευση φυσικού αερίου!). Έχει δρομολογηθεί η οριοθέτηση περιοχών αποθήκευσης, όπως στην υπόλοιπη ΕΕ; Το κόστος αυτό ίσως εξισορροπεί το πρόστιμο ρύπων (CO2), αλλά το σημαντικότερο είναι ενεργειακή αυτοδυναμία της χώρας.

(η)  Η Ελλάδα έχει υψηλό κόστος ρύπων επειδή δεν έχει δρομολογηθεί η ηλεκτροκίνηση – ενδεχομένως από βιομηχανίες όπως η ΕΛΒΟ (ανάλυση). Θα υιοθετηθεί ένα τέτοιο σχέδιο, ειδικά σε σχέση με τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ); Επαρκεί η παραγωγή για μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση; Στην Ευρώπη προβλέπεται πως θα υπάρχουν 10% ηλεκτροκίνητα έως το 2030 (περί τα 500.000 ΙΧ). Δεν αποτελεί μεγάλη ευκαιρία για την επαναβιομηχανοποίηση της χώρας μας, χωρίς την οποία δεν υπάρχει μέλλον;

(θ) Είναι δυνατόν να συνδεθεί η Αττική με την Κρήτη για να επιλυθεί το πρόβλημα ηλεκτροδότησης του νησιού, χωρίς την οριοθέτηση ΑΟΖ;

Συμπερασματικά λοιπόν, η ΔΕΗ και γενικότερα οι ενεργειακές επιχειρήσεις είναι ότι σημαντικότερο για το μέλλον της Ελλάδας – ενώ το μοναδικό σχέδιο ανάπτυξης που έχει η κυβέρνηση, είναι να ξεπουλήσει τα πάντα. Όπως λέγεται, η ανικανότητα και η απαξίωση είναι οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Δυστυχώς δε, ανίκανες διορισμένες διοικήσεις αποτυχημένων κομματικών στελεχών που έχουν στόχο την απαξίωση, είναι το πλέον συνηθισμένο σενάριο στην Ελλάδα – όπως στα ΕΛΠΕ που αντικαταστάθηκε η επιτυχημένη διοίκηση τους με την αποτυχημένη προηγούμενη, προφανώς για να ξεπουληθούν.

Εύλογα επομένως θα πρέπει να δοθεί εδώ η μεγάλη μάχη από τους Έλληνες, εάν πράγματι ενδιαφέρονται για την πατρίδα τους και για τα παιδιά τους – ενώ εμείς  είναι αδύνατον να δώσουμε μόνοι μας αυτή τη μάχη, όσο και αν το επιθυμούμε.

Πόσο μάλλον όταν μία ακόμη ελληνική κυβέρνηση-υποχείριο της καγκελαρίου (μόλις χθες ευχαρίστησε ο κ. Μητσοτάκης τη Γερμανία, προφανώς για τη ύπουλη πολιτική της φτωχοποίησης του γείτοναόσον αφορά ολόκληρη την Ευρώπη, για τη μη πληρωμή των πολεμικών επανορθώσεων και για τη μετατροπή της Ελλάδας σε αποικία χρέους της), συνεχίζει την πολιτική της υποτέλειας, των υποκλίσεων και της διεθνούς επαιτείας, εξευτελίζοντας μας διεθνώς – ενώ φυσικά ούτε λόγος για το ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας, με αντάλλαγμα την επιμήκυνση των 96 δις € για μετά το 2032, έντοκα ως συνήθως!

Αρέσει σε %d bloggers: