«Μύθοι και αλήθειες για την κλιματική αλλαγή»-του Μιχάλη Χριστοδουλίδη

Τις τελευταίες δεκαετίες αναπτύχθηκε το global warming protection που εκδηλώθηκε με την αποδοχή της παραγωγής αερίων θερμοκηπίων ότι συμβάλουν στην ανορθόδοξη κλιματική αλλαγή, εξαιτίας της ανθρώπινης παρέμβασης.

Άποψη

του Μιχάλη Χριστοδουλίδη

Οι οπαδοί της θεωρίας του “Φαινομένου του θερμοκηπίου“, ισχυρίζονται πως το CO2 παρεμποδίζει την διαφυγή της θερμότητας στο διάστημα, στο ύψος των περίπου 6 χλμ., όπου την ανακλά πίσω στη Γη.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ισχυρίζονται πως εγκλωβίζεται θερμότητα στην ατμόσφαιρα του πλανήτη, όπως θα συνέβαινε μέσα σε ένα θερμοκήπιο, με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε τώρα σε υπερθέρμανση.

Ακούγεται λογικό, όμως, στα θερμοκήπια, η θερμότητα δεν οφείλεται στις ιδιότητες αντανάκλασης του γυαλιού, αλλά στον κακό αερισμό του χώρου. Εάν εισαγόταν ψυχρότερος αέρας σ’ ένα θερμοκήπιο, η θερμοκρασία θα προσαρμοζόταν σε αυτή του περιβάλλοντος.

Για τον πλανήτη μας δεν τίθεται, βέβαια, θέμα έλλειψης αερισμού. Κανένα σώμα, το οποίο ακτινοβολεί ακατάπαυστα ενέργεια προς τα έξω –όπως η Γη- δεν μπορεί να θερμανθεί από μόνο του ή να ανεβάσει τη μέση θερμοκρασία του μέσα σε ένα ψυχρότερο περιβάλλον. Οι υπέρμαχοι αυτής της αντίληψης στο όνομα της οικολογίας κατάφεραν να δημιουργήσουν και να κινητοποιήσουν μια ολόκληρη βιομηχανία κέρδους και οικονομικών συμφερόντων (φόροι ρύπανσης CO2, τα γνωστά μερίδια ρύπων, στροφή σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στροφή στην πυρηνική ενέργεια κλπ.).

Σχεδόν όλα όσα έχουν ειπωθεί από την επικρατούσα επιστημονική κοινότητα και τα μέσα ενημέρωσης σχετικά με τα μειονεκτήματα των αερίων του θερμοκηπίου και κυρίως του διοξειδίου του άνθρακα, πως αυξάνουν τη θερμοκρασία του πλανήτη μας, καταρρίπτονται -σύμφωνα με τα νέα δεδομένα – που συγκεντρώθηκαν από το ερευνητικό κέντρο Langley της NASA. Όπως αποδεικνύεται, όλα αυτά τα ατμοσφαιρικά αέρια του θερμοκηπίου, ψύχουν αντί να θερμαίνουν τη γη.

Αυτό αποδεικνύουν τόσο έρευνες της NASA όσο και έρευνες Ρώσων επιστημόνων. Όπως αναφέρθηκε από το Principia Scientific International (PSI), ο Martin Mlynczak και οι συνεργάτες του στη NASA παρακολούθησαν τις υπέρυθρες εκπομπές από την ανώτερη ατμόσφαιρα της Γης κατά τη διάρκεια και ύστερα από μια πρόσφατη ηλιακή καταιγίδα που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 8-10 Μαρτίου του 2013.

Αυτό που βρήκαν ήταν ότι η συντριπτική πλειοψηφία της ενέργειας που απελευθερώνεται από τον ήλιο κατά τη διάρκεια αυτής της τεράστιας στεφανιαίας μαζικής εκτίναξης (CME) αντανακλάται πίσω στο διάστημα και όχι στα χαμηλότερα στρώματα της ατμόσφαιρας της Γης.

Το αποτέλεσμα από το ερευνητικό κέντρο Langley της NASA, ήταν μια συνολική επίδραση ψύξης, η οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τους ισχυρισμούς που γίνονται από το τμήμα κλιματολογίας της NASA, ότι τα αέρια θερμοκηπίων είναι μια αιτία της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουν αυξηθεί οι καταγγελίες επιστημόνων, σύμφωνα με τις οποίες η υπερθέρμανση του πλανήτη αναφέρουν ότι όχι μόνο είναι ένας μύθος, αλλά κυριολεκτικά αποτελεί μια καλοστημένη απάτη, που στηρίζεται από στρατιές πολιτικών λόμπι, δημοσιογράφων, τραπεζιτών, επιχειρηματιών και άλλων παραγόντων. Απώτερος σκοπός είναι να πεισθεί η ανθρωπότητα ότι…ευθύνεται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και ότι πρέπει να χρυσοπληρώνει την “πράσινη” ανάπτυξη.

Στην πραγματικότητα η Γη, σύμφωνα με επιστημονικές εκτιμήσεις, οδεύει σταθερά προς μία νέα εποχή παγετώνων, μετά τη λήξη της τελευταίας Βουρμίου Εποχής των πάγων, που άρχισε πριν από 100.000 χρόνια και έληξε πριν από 20.000 χρόνια, με αποτέλεσμα την οριστική καταβύθιση της Αιγηίδος, που είχε αρχίσει πριν από 2.000.000 χρόνια, και τη δημιουργία του Αιγαίου, όπου τα νησιά αποτελούν ναυάγια της καταβυθισθείσης ξηράς. Η δήθεν υπερθέρμανση του πλανήτη διαψεύσθηκε παταγωδώς πριν από λίγο καιρό με τις έντονες και συνεχείς χιονοπτώσεις στις ΗΠΑ, στην Ιαπωνία, στη Ν. Κορέα, ακόμη και… στην Αίγυπτο.

Στη Βόρεια Ντακότα επεκράτησαν θερμοκρασίες -45 βαθμών Κελσίου, χαμηλότερες και από εκείνες που επικρατούν στον Άρη, ενώ ακόμη και στην τροπική περιοχή της Φλώριδος η θερμοκρασία κατέβηκε στους -8 βαθμούς. Το ερώτημα είναι κατά πόσο το φαινόμενο του θερμοκηπίου, χωρίς το οποίο δεν θα υπήρχε ζωή στον πλανήτη, ευθύνεται για την υπερθέρμανση, και συγκεκριμένα το διοξείδιο του άνθρακος (CO2), οι εκπομπές του οποίου είναι μεν αυξημένες, αλλά δεν ευθύνεται για την υπερθέρμανση όσο οι υδρατμοί, που αποτελούν το 90% των αερίων της ατμοσφαίρας, ενώ το CO2 ανέρχεται μόλις στο 0,3%. Φωτογραφίες της NASA που παρουσιάστηκαν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, έφεραν σε δύσκολη θέση τον πρώην επίτροπο της Ε.Ε., καθώς καταδείχθηκε πως οι πάγοι της Ανταρκτικής στα τέλη του 2013 είχαν αυξηθεί σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2013.

Οι ευρωβουλευτές που έφεραν το θέμα, κατήγγειλαν ότι η καραμέλα της υπερθέρμανσης και της “πράσινης” ανάπτυξης έχει σκοπό να φορολογήσει ασφυκτικά τους πολίτες όλου του κόσμου.

Ηχηρά ονόματα καθηγητών, παρουσιάζονται τώρα συχνά στην παγκόσμια κοινή γνώμη και καταγγέλλουν ότι η κλιματική αλλαγή είναι η ίδια που συμβαίνει εδώ και χιλιάδες ή και εκατομμύρια χρόνια στη Γη, χωρίς να ευθύνεται γι’ αυτό η ανθρώπινη δραστηριότητα, ενώ ο διακεκριμένος Αμερικανός καθηγητής της Φυσικής του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, Harold Lewis, παραιτήθηκε πρόσφατα από την Ένωση Φυσικών και προειδοποίησε ότι σύντομα θα εκραγεί η φούσκα της παγκόσμιας υπερθέρμανσης, όπου εμπλέκονται τρισεκατομμύρια δολάρια.

Οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι η παλαιότερη γνωστή υπερθέρμανση συνέβη στην εποχή του χαλκού, στην Παλαιολιθική Ωλόκαινο Εποχή. Θερμική περίοδος συνέβη και στον Μεσαίωνα, παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχε βιομηχανική δραστηριότητα. Στην νεωτέρα περίοδο, η αυξημένη υπερθέρμανση σημειώθηκε πριν από 200 χρόνια και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Στις αρχές του εικοστού αιώνα, στην προβιομηχανική εποχή, είχαμε πάλι υπερθέρμανση του πλανήτη, χωρίς να ευθύνεται γι’ αυτό η εκπομπή CO2 από ανθρώπινη δραστηριότητα.

Από το 1905 έως το 1940, οπότε υπήρχε μικρή σχετικώς βιομηχανική παραγωγή, είχαμε και πάλι αύξηση της θερμοκρασίας της Γης, καθώς ξέσπασε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος και στην συνέχεια έγινε παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη για την ανασυγκρότηση του κόσμου. Όμως, στην δεκαετία του ’70 σταμάτησε η αύξηση της θερμοκρασίας, και μάλιστα όταν στην συνέχεια αυξήθηκε η βιομηχανική παραγωγή, η θερμοκρασία έπεσε. Οι επιστήμονες που διαφωνούν με την διακήρυξη Αλ Γκορ, λένε ότι για το φαινόμενο του θερμοκηπίου δεν ευθύνεται το διοξείδιο του άνθρακος, αλλά οι υδρατμοί.

Οι επιστήμονες που διαφωνούν με την θεωρία της υπερθέρμανσης του πλανήτη λόγω εκπομπών CO2, υποστηρίζουν ότι η υπερθέρμανση συνδέεται αναπόσπαστα με την δραστηριότητα του Ηλίου, και πιο συγκεκριμένα με τις ηλιακές κηλίδες, που αποτελούν γιγαντιαίες μαγνητικές θύελλες.

Ήδη πολλοί επιστήμονες κάνουν κλιματικές προβλέψεις ακριβείας με δεδομένα που αντλούν αποκλειστικά από την ηλιακή δραστηριότητα. Αλλά πώς ξεκίνησε η ιστορία της υπερθερμάνσεως του πλανήτη; Διατυπώθηκε για πρώτη φορά από τον φυσικό Μπερ Μπόλιγκ, ο οποίος έκανε λόγο για υπερθέρμανση από CO2 που εκπέμπει η ανθρώπινη δραστηριότητα, ενώ μέχρι τότε επικρατούσε η αντίληψη ότι η Γη οδεύει προς νέα παγετώδη περίοδο, που είναι και η αλήθεια.

Το θέμα πολιτικοποιήθηκε επί κυβερνήσεων Θάτσερ, καθώς υπήρχε φόβος για ενεργειακή ανασφάλεια, που ενίσχυσε τα προγράμματα της πυρηνικής ενέργειας. Τεράστια κεφάλαια επενδύθηκαν με το πρόσχημα της προστασίας του πλανήτη από την υπερθέρμανση, παρά το γεγονός ότι ήταν γνωστή η ανεπανόρθωτη μόλυνση του περιβάλλοντος, που προκαλείται από τα απόβλητα των πυρηνικών σταθμών, αλλά και από τις ίδιες τις εγκαταστάσεις, που φάνηκε καλλίτερα με τα πυρηνικά ατυχήματα στις ΗΠΑ (Θρη Μάιλς Άιλαντ), στη Ρωσία (Τσέρνομπιλ) και στην Ιαπωνία (Φουκουσίμα).

Η υπερθέρμανση του πλανήτη έπιασε σαν σύνθημα, χωρίς να αναζητηθεί η επιστημονική αλήθεια, και ο πολύς αδαής κόσμος άρχισε να πιστεύει και να αισθάνεται, ότι βάζοντας το κλειδί στην μηχανή του αυτοκινήτου του, βλάπτει σοβαρά το περιβάλλον.

Αυτές οι ενοχές, που επέβαλε η παγκόσμια προπαγάνδα των γιγαντιαίων πολυεθνικών συμφερόντων, δημιούργησε το κατάλληλο κλίμα για την λήψη κάθε μέτρου, που θα μπορούσε να μειώσει την εκπομπή CO2 στην ατμόσφαιρα. Πολιτικά, τα κινήματα προστασίας του πλανήτη από την υπερθέρμανση, πλαισιώθηκαν κι από ακτιβιστές, που παρέμειναν ιδεολογικά ακάλυπτοι μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, μέσα σε ένα καπιταλιστικό κόσμο, όπου έπρεπε να μιλούν για… αντικαπιταλισμό, διατρέχοντας έτσι τον κίνδυνο να περάσουν ακόμη και από ειδικά δικαστήρια, όπως οι ναζί.

Έτσι προτίμησαν να γίνουν οικολόγοι. Κυβερνητικά κονδύλια διετέθησαν, ακόμη και μέσω των λεγομένων ΜΚΟ, και επιχειρηματίες έκαναν επενδύσεις. Πολλοί καθηγητές, επιστήμονες, δημοσιογράφοι, κλιματολόγοι, μετεωρολόγοι κ.ά. κινδύνευαν πλέον να χάσουν την δουλειά τους, αν δέχονταν ότι δεν υπάρχει υπερθέρμανση λόγω CO2, αλλά προσωρινή αλλαγή κλιματικών συνθηκών, σαν αυτές που σημειώθηκαν άπειρες φορές στο παρελθόν. Τελικά θεσμοθετήθηκε ότι ο άνθρωπος ευθύνεται για την κλιματική αλλαγή, καθώς πλέον χιλιάδες επαγγέλματα εξαρτώνται από την υπερθέρμανση.

Ο Τραμπ το πρώτο πράγμα που έκανε μετά την κατάργηση του Obamacare ήταν και η κατάργηση των συμφωνιών που αναφέρονται στα μέτρα για την κλιματική αλλαγή. Δυστυχώς όπως συμβαίνει και με τους ένθερμους υποστηρικτές της παγκοσμιοποίησης που υποκινούνται από τα γνωστά οικονομικά κέντρα και λέσχες, έτσι και ο μύθος της κλιματικής αλλαγής εντάσσεται μέσα σε αυτά τα δόλια σχέδια.

Όταν η επιστημονική αλήθεια είναι κατευθυνόμενη και όταν επιστήμονες εξαγοράζονται για να λανσάρουν θεωρίες και έρευνες ως προϊόν εξαγοράς συνειδήσεως αυτό αποτελεί τον μεγαλύτερο εφιάλτη της ανθρωπότητας. Μήπως τελικά ήρθε η ώρα όπου η επιστημονική κοινότητα και οι αρμόδιοι φορείς θα πρέπει να στραφεί στην αντιμετώπιση της μόλυνσης του εδάφους και του υδροφόρου ορίζοντα από τα βιομηχανικά λύματα, που αποδεδειγμένα σκοτώνουν τον άνθρωπο και τα έμβια όντα του πλανήτη.

Τελειώνοντας, θα πρέπει να αποσαφηνίσουμε ότι η εξοικονόμηση ενέργειας μέσα από την πράσινη ενέργεια, σαφώς έχει τα γνωστά οφέλη, αλλά αν αυτό πρέπει να συνδέεται με τις εκπομπές αερίων που επιδρούν στην κλιματική αλλαγή διερευνάται.

Χριστοδουλίδης Μιχάλης Γ
Διπλ. Μηχανολόγος Μηχανικός Α.Π.Θ
Ενεργειακός Επιθεωρητής Εκπρόσωπος Τύπου και μέλος του Δ.Σ του Π.ΣΥ.Π.ΕΝ.ΕΠ

 

Υ.Γ .Ἐξαιρετική ἀνάλυση τοῦ συναδέλφου Μιχάλη Χριστοδουλίδη, ἡ φωνή τοῦ ὀποίου προστιθέμενη εἰς τις φωνές πολλῶν ἐγκύρων συναδέλφων μηχανικῶν καὶ ἐπιστημόνων συμβάλει σημαντικά εἰς την ἀφύπνυση τῆς κοινῆς γνώμης δια την μεγαλύτερη ἀπάτη ὅλων τῶν ἐποχῶν, δηλαδή τῆς δῆθεν ἀνθρωπογενοῦς ὑπερθερμάνσεως τοῦ πλαντή και μάλιστα ἀπό τις ἐκπομπές διοξειδίου τοῦ ἄνθρακος!!!

Advertisements

ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ: ΠΑΝΩ ΑΠΟ 4 ΔΙΣ. ΕΥΡΩ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΔΕΗ….-Κ.Στεριωτης

3 ΔΙΣ. ΕΥΡΩ ΟΙ ΑΠΛΗΡΩΤΟΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ….

485 ΕΚΑΤ. ΟΙ ΖΗΜΙΕΣ ΑΠΟ ΛΑΡΚΟ ΚΑΙ ΑτΕ…

236 ΕΚΑΤ. «ΑΡΠΑΞΑΝ» ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΗ ENERGA και HELLAS POWER….

ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΟΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΔΟΤΟΥΝΤΑΙ ΠΑΝΑΚΡΙΒΕΣ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ…

– Τί να πει κανείς για τις νέες καταγγελίες που κάνει ο Νίκος Φωτόπουλος – μέλος του Δ.Σ. ΔΕΗ Α.Ε και Εκπρόσωπος των Εργαζομένων – σχετικά με το πως η ΔΕΗ οδηγήθηκε στις ζημιές και στην οικονομικη απαξίωση;
– Τί να πει κανείς όταν κάποτε η ΔΕΗ είχε το πιο φθηνό ρεύμα στην Ευρώπη και τώρα όχι μόνο έχουν ακριβύνει υπερβολικά οι 
λογαριασμοί ρεύματος με τις διάφορες χρεώσεις «υπέρ τρίτων», αλλά και η ίδια εμφανίζεται με πρωτόγνωρες ζημιές;

ΥΓ του Κ.Σ.: Παρά την «καλόπιστη κριτική» που δέχθηκα με την ανάρτηση της προηγούμενης Ανακοίνωσης του Ν. Φωτόπουλου, επειδή το Μέλλον της ΔΕΗ μας αφορά όλους, προχωρώ στην ανάρτηση των σχετικών οικονομικών καταγγελιών. Μόνον έτσι μπορεί να προωθηθεί ένας ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ για ένα τόσο σημαντικό θέμα που αφορά την Ενεργειακή Ασφάλεια της Ελλάδας. Ουδέποτε απέκρυψα ότι η ΔΕΗ έπρεπε να είχε ιδιωτικοποιηθεί πριν πολλά χρόνια, υιοθετώντας το «ιταλικό μοντέλο» (μικρή ΔΕΗ)¨δυστυχώς όχι μόνο εγκαταλείφθηκε αυτό το σχέδιο, αλλά με το 3ο Μνημόνιο μπήκε «ταφόπλακα» για κάθε Στρατηγική Οικονομικής Βιωσιμότητας και ενίσχυσης της Διεθνούς Ανταγωνιστικότητας του Ομίλου ΔΕΗ…

Η 2η Ανακοίνωση του Ν. Φωτόπουλου έχει ως εξής:
«ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ

ΝΑ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΔΕΗ 
ΚΑΙ Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΕΦΤΑΣΕ 
ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΔΕΙΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΘΕΣΗ

ΝΑ ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ 5,5 ΔΙΣ ΠΟΥ ΠΗΡΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΜΑΣ
(2η ανακοίνωση από σύνολο 3 αλληλένδετων ανακοινώσεων)

Συναδέλφισσες, -φοι,
Η επιχείρηση δεν έφτασε σε αυτή τη δεινή οικονομική θέση μόνο… «γιατί δεν πληρώνουν οι καταναλωτές», όπως ισχυρίζονται κάποιοι είτε από άγνοια είτε γιατί θέλουν να κρύψουν τις άλλες αιτίες. 
Η σημαντικότερη αιτία που οδήγησε την επιχείρηση σε οικονομικό αδιέξοδο ήταν το γεγονός ότι Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΕΤΡΕΨΕ ΤΗ ΔΕΗ ΣΕ «ΦΙΛΙΠΠΙΝΕΖΑ» ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΩΝ. 
Η πολιτεία, όχι μόνο με την ανοχή αλλά και τη συμμετοχή της, βοήθησε να αναπτυχθούν και να εκτελεστούν μια σειρά από απίστευτα σκάνδαλα σε βάρος της επιχείρησης, τα οποία φυσικό επόμενο ήταν ότι θα την οδηγούσανεδώ που την οδήγησαν. 
Σκάνδαλα δις € που συνιστούν οικονομικά εγκλήματα.

Συναδέλφισσες, -φοι,
Απαριθμήστε και αθροίστε δις € για να δείτε πως η επιχείρηση έφτασε σε αυτό το δυσάρεστο, για όλους μας, σημείο και που πήγαν τα 5,5 δις που πήραν από τις τσέπες μας.
Σταχυολόγησα και παραθέτω τα σημαντικότερα.

Πώς να μην φτάσει η επιχείρηση ως εδώ,
1) Όταν μέσω του Μηχανισμού Ανάκτησης Μεταβλητού Κόστους (ΜΑΜΚ) από το 2010 έως το 2014 προς όφελος των ιδιωτών της άρπαξαν 812 εκ. €;

2) Όταν μέσω των Αδειών Διαθεσιμότητας ισχύος (ΑΔΙ) από το 2010 έως το 2014 προς όφελος των ιδιωτών της άρπαξαν 392 εκ. €;

3) Όταν μέσω του Μεταβατικού Μηχανισμού Αποζημίωσης Ευελιξίας (ΜΜΑΕ)αποκλείοντας τα 3/4 των νερών και το σύνολο των λιγνιτών προς όφελος των ιδιωτών από το Μάη του 2016 έως το Μάη του 2017 της άρπαξαν 82 εκ. €;

4) Όταν η πολιτεία της έκλεψε 681,7 εκ. που δαπάνησε για τις Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας (ΥΚΩ) του 2011;

5) Όταν μέσω των ΝΟΜΕ από 25/10/2016 μέχρι και σήμερα προς όφελος των ιδιωτών της άρπαξαν 310 εκ. €;

6) Όταν μέσω του Τέλους Προμηθευτή (ΠΧΕΦΕΛ) από το καλοκαίρι του 2016 μέχρι το τέλος του 2018 προς όφελος των εκλεκτών κυρίων που κατέχουν τα αιολικά και κυρίως τα φωτοβολταϊκά της άρπαξαν 535 εκ. €;

7) Όταν και πάλι προς όφελος των εκλεκτών κυρίων που έχουν τα αιολικά και φωτοβολταϊκά την βάζουν και πληρώνει (αυτά δεν γίνονται ούτε στην Ουγκάντα) το ποσό του ΕΤΜΕΑΡ που αντιστοιχεί στους καταναλωτές που δεν πληρώνουν το λογαριασμό ζημιούμενηέτσι από το 2014-2017 με πάνω από 407,9 εκ. €;

8) Όταν η πολιτεία την αναγκάζει, της επιβάλλει με αποφάσεις ΓΣΜ να δίνει το ρεύμα στην ΑτΕ και στη ΛΑΡΚΟ επί ζημία;
Από την επί ζημία τιμολόγηση της ΑτΕ από τον Αύγουστο του 2010 έως το Δεκέμβρη του 2013 η επιχείρηση έχασε 105,5 82 εκ. €. Χασούρα πολλών δεκάδων εκατομμυρίων έχει και από την τελευταία συμφωνία του 2016.

Τα ίδια ισχύουν και για τη ΛΑΡΚΟ που πέρα από το ότι ηλεκτροδοτείται κάτω από το κόστος χρωστάει 285 εκ. που απ’ αυτά η ΔΕΗ δεν πρόκειται να εισπράξει μία.
Ζημιά από την ΑτΕ και ΛΑΡΚΟ(από την τιμολόγηση και τη μη πληρωμή των λογαριασμών) 485,5 εκ. €.

9) Όταν κάποιοι Υπουργοί και αρμόδιοι παράγοντες μην κάνοντας καλά τη δουλειά τους (για να μην γράψω τίποτα χειρότερο) επέτρεψαν στην ENERGAκαι στην HELLAS POWER το 2008 – 2010 να αρπάξουν από τη ΔΕΗ 236 εκ.; Συγκεκριμένα 126 από τη ΔΕΗ και άλλα 90 από τον ΔΕΔΔΗΕ-ΑΔΜΗΕ.

10) Όταν η ΡΑΕ δείχνοντας πλήρη αδιαφορία δεν αποδίδει μέσω του αρμόδιου φορέα τα 71 εκ. € που δαπάνησε η επιχείρηση για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης το χειμώνα του 2016-2017;

Συναδέλφισσες, -φοι,
Αν αθροίσετε τα εκατομμύρια που άρπαξαν από τη ΔΕΗ μόνο από τις αιτίες που προανέφερα θα δείτε ότι το ποσό αγγίζειήδη τα 4.013,1 δις.

Αν τώρα στο παραπάνω ποσό προσθέσετε το ότι:
α) της άρπαξαν το 2017 τον ΑΔΜΗΕ χωρίς να της δώσουν μία για το 50% του

β) την πέταξαν παντελώς έξω από τη χρυσοπληρωμένη από τους καταναλωτές πίτα των ΑΠΕ (αδειοδοτώντας από το 2008 έως το 2011 την εγκατάσταση ΧΙΛΙΑΔΩΝ !!! MW των ιδιωτών για Φ/Β εκ των οποίων,από τα 2.644 MW που είναι εγκατεστημένα συνολικά σήμερα, τα 2.380 εγκαταστάθηκαν το 2011-2013,) με αποτέλεσμα η επιχείρηση να έχει χάσει πολλά, πάρα πολλά δις €

γ) της εκτόπισαν και απαξίωσαν τη βάση κερδοφορίας της που επί δεκαετίες ήταν ο λιγνίτης χωρίς οι κυβερνήσεις να κάνουν τίποτα απολύτως να τον στηρίξουν γεγονός που της κόστισε πολλά δις και τέλος

δ) τα χρέη από απλήρωτους λογαριασμούς που έφτασαν τα 3 δις.τότε δεν θα έχετε πλέον καμία απορία για το που πήγαν τα 5,5 δις που πήραν από τις τσέπες μας ούτε και θα αναρωτιέστε γιατί η επιχείρηση έφτασε σε αυτό το κατάντημα παρ’ ότι πριν ένα χρόνο- εκτός των 5,5 δις που εξοικονόμησε -πήρε 560 εκ. από την πώληση του ΑΔΜΗΕ και άλλα 360 (υποεκτιμημένα) για Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας που είχε παράσχει.

Συναδέλφισσες, -φοι,
Σε αυτή την ανακοίνωση (τη δεύτερη) για να μην κουράσω και για να διαβαστεί απ’ όσο γίνεται περισσότερους συναδέλφους στάθηκα συνοπτικά μόνο στην απάντηση των ερωτήσεων του “τι έγινε σε βάρος της ΔΕΗ και η επιχείρηση έφτασε ως εδώ” και στο “που πήγαν τα χρήματα που πήραν από τις τσέπες μας”. 
Για μια φορά ακόμα προσπάθησα (το ίδιο χρόνια τώρα κάνουν και άλλοι εκλεκτοί συνδικαλιστές) να αναδείξω τις βασικές πληγές και πηγές αφαίμαξής της.
Δεν το έκανα τυχαία.
Το έκανα απολύτως συνειδητά γιατί εάν πρωτίστως δεν κατανοήσουμε τι ακριβώς έγινε σε βάρος της επιχείρησης και ασθένησε ένα είναι σίγουρο ότι δεν θα ξέρουμε και τι φάρμακο πρέπει να δώσουμε.
Στην τρίτη ανακοίνωση που θα σας στείλω τις επόμενες μέρες και η οποία ξεπερνά τις 100 σελίδες θα εξηγώ αναλυτικά(και όχι συνοπτικά όπως σ’ αυτή)έναν έναν όλους τους βασικούς λόγους και τις αιτίες που η ΔΕΗ έφτασε ως εδώ. Θα αναδείξω τους τρόπους και τους μηχανισμούς που χρησιμοποιήθηκαν για να βγει “ζεστό χρήμα” για τους ιδιώτες σε βάρος της ΔΕΗ.
Θα εξηγήσω γιατί χρησιμοποιώ τη λέξη της άρπαξαν.

Επίσης θα εξηγώ:
 γιατί κατά την άποψή μου δεν ανοίγει περαιτέρω η αγορά στη λιανική,
 γιατί απέτυχαν τα ΝΟΜΕ,
 γιατί δεν χρειάζεται ούτε πώληση εργοστασίων ούτε ΝΟΜΕ για να ανοίξει η αγορά,
 γιατί με ότι περιλαμβάνει το ΕΣΕΚ ο ΑΗΣ Αμυνταίου θα βάλει λουκέτο μόλις τελειώσουν οι ώρες που πρόσφατα με τον αγώνα της ΓΕΝΟΠ, των σωματείων, της Διοίκησης και των φορέων της περιοχής πήρε,
 γιατί με ότι περιλαμβάνει το ΕΣΕΚ η χώρα θα κινδυνέψει με blackout και 
 γιατί αργά ή γρήγορα και εξαιτίας ποιων θα αυξηθούν τα τιμολόγια.

Βεβαίως στην επόμενη (τρίτη κατά σειρά και όχι τελευταία) ανακοίνωση θα στέκομαι και στο κύριο ζητούμενο αυτή τη στιγμή και που δεν είναι άλλο από το “Τούτων δοθέντων τι κάνουμε;”
Η πρόταση που θα καταθέσω και θα εξηγήσω εκεί πιο διεξοδικά το γιατί θα κινείται μέσα στα πλαίσια των βασικών δεσμεύσεων της χώρας (και όχι στο τι θα ήθελα) και θα έχει οδηγό τον ορθολογισμό.

Απαραίτητη προϋπόθεση για να ακουστεί είναι:
 Η μέγιστη ενότητα όλων μας (να αφήσουμε στην άκρη το τι κόμμα είναι ο καθένας μας και να γίνουμε έστω και για λίγο όλοι μας “κόμμα” ΔΕΗ)
 Το χτίσιμο μετώπου με όλους τους επιστημονικούς και κοινωνικούς φορείς της χώρας (μόνοι μας δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα απολύτως) και βεβαίως 
 να πείσουμε τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου για την ορθότητα και το εφικτό των προτάσεων μας και σε αυτή τη βάση να διεκδικήσουμε ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ στα διάφορα επίπεδα λήψης των αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση συγκεκριμένες αλλαγές.

Συναδέλφισσες, -φοι,
Στις παραπάνω πληγές – αρπαχτές επειδή είναι άλλης τάξης θέμα δεν πρόσθεσα στα βάρη της επιχείρησης συν 188 εκ. κόστος συγκριτικά με το 2017 για αγορά δικαιωμάτων CO2.
Για να καταλάβουμε με τι είναι αντιμέτωπη η επιχείρηση σας ενημερώνω ότι το κόστος για αγορά δικαιωμάτων εκπομπής CO2 από 176 εκ. το 2017 έφτασε τα 263 εκ. το 2018 (!!) και ακόμα σκέφτονται αν οι λιγνιτικές μονάδες πρέπει να πάρουν ΑΔΙ…

Συναδέλφισσες, -φοι,
Με όλα αυτά και μια σειρά άλλα το γίγαντα που λέγεται ΔΕΗ που ακόμα και σήμερα αιμορραγώντας εξακολουθεί να επενδύει στον τόπο 700 εκ. το 2018 (6,9 δις από το 2010) και να δίνει δουλειά σε δεκάδες χιλιάδες συνανθρώπους μας ΤΟΝ ΓΟΝΑΤΙΣΑΝ.
Θα τον αφήσουμε να ξεψυχήσει;
Από εδώ τρώμε ψωμί.
Από εδώ περιμένει ο φτωχός καταναλωτής και ο κάθε μικρο-επαγγελματίας κατανόηση και στήριξη.
Γι’ αυτό και για εμάς και για τους καταναλωτές που έχουμε την τιμή να δουλεύουμε στην επιχείρησή τους (αυτοί έφτιαξαν τη ΔΕΗ, το σύνολο του ελληνικού λαού) πρώτοι έχουμε χρέος να αποκαλύψουμε τις αρπαχτές των δις, να τις σταματήσουμε και με ρεαλιστικές προτάσεις να παρέμβουμε στις εξελίξεις.

ΕΧΟΥΜΕ ΧΡΕΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΤΗ ΔΕΗ.

Υ.Γ. 1 Ο καθένας μας έχει χρέος να είναι δίκαιος και αντικειμενικός και να παρουσιάζει όλη την εικόνα. Να επικροτεί και να αναγνωρίζει τα θετικά, αλλά ταυτόχρονα να αναδεικνύει και να καυτηριάζει τα αρνητικά όλων των κυβερνήσεων. Με βάση τα παραπάνω (και τη δική μου προσέγγιση) οφείλω να αναγνωρίσω και ναι πιστώνω στα θετικά της κυβέρνησης το ότι κατήργησε τον απαράδεκτο νόμο της προηγούμενης κυβέρνησης για τη μικρή ΔΕΗ και ότι ο ΑΔΜΗΕ παρέμεινε στο ελληνικό δημόσιο. Ναι, αυτά τα αναγνωρίζω. Πλην όμως οφείλω να πω ότι και αυτή η κυβέρνηση μπήκε από το παράθυρο στην ίδια λογική(ότι δήθεν η ΔΕΗ έχει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα) και κατ’ επέκταση με τα ΝΟΜΕ που ψήφισε επέφερε στην επιχείρηση τεράστιο, πολύ τεράστιο, πλήγμα και αν δεν το σταματήσει τώρα, σήμερα, θα την διαλύσει εντελώς.
Επίσης οφείλω να πω ότι ναι μεν ο ΑΔΜΗΕ παρέμεινε Δημόσια Εταιρία, αλλά κακά τα ψέματα, πέρα από ότι πήραν από τη ΔΕΗ μία εταιρία με εξασφαλισμένα κέρδη (εδώ να δεχτεί κανείς το ότι υπήρχαν πιέσεις από τους τροϊκανούς), όμως για πείτε μας κύριοι της κυβέρνησης, γιατί δεν αποζημιώσατε τη ΔΕΗ για το υπόλοιπο 50% του ΑΔΜΗΕ;;
Στο ίδιο κλίμα πρέπει να πω, όπως λέει και το ρητό, καλός είναι ο φίλος αλλά φίλτατη η αλήθεια, ότι ναι, έστειλε η κυβέρνηση πρόταση στη DGCompνα πάρουν επιτέλους ΑΔΙ και οι λιγνίτες, πλην όμως και άργησε και δεν είναι τόσο «δυνατή» όσο χρειάζεται και προσθέτω και το … ένας θεός ξέρει πως θα γυρίσει αυτή η πρόταση …

Υ.Γ. 2 Βεβαίως στήριξη χρειάζονται και μια σειρά βιομηχανικές επιχειρήσεις που για λόγους ανταγωνισμού και όχι κακοδιαχείρισης ή κερδοσκοπίας των ιδιοκτητών τους κινδυνεύουν με κλείσιμο. Καμία όμως επιχείρηση δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται να ηλεκτροδοτείται κάτω του κόστους. Ναι, σε αυτές τις επιχειρήσεις για να μη χαθεί καμία θέση εργασίας (προσωπική άποψη, δεν παίρνω εγώ τις αποφάσεις) η ΔΕΗ να τιμολογεί τη MWh σε τιμή κόστους. ΟΥΤΕ ΣΕΝΤΣ ΚΕΡΔΟΣ. ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΚΑΤΩ ΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ.

Η συνέχεια με την τρίτη ανακοίνωση τις επόμενες μέρες»

ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ; ΕΚΤΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ!-Κ.Στεργιωτης

ΑΠΟΚΡΥΠΤΕΙ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΣΤΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ, ΤΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΔΕΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΞΗΜΕΝΗ «ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΕΞΑΡΤΗΣΗ» ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ…

ΠΡΟΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ «ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ» ΜΕ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ… ΣΕ ΝΗΣΙΑ…

ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΑΠΟΣΙΩΠΑΤΑΙ ΟΤΙ:
1) ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΤΟ 80% ΤΩΝ ΠΕΛΑΤΩΝ ΕΧΟΥΝ ΩΣ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΗ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΤΗΝ EDF, ΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΗ ΔΕΗ ΩΣ ΠΑΡΟΧΟ…

2) ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΩΛΟΥΝ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΡΕΥΜΑ ΠΑΡΟΧΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΜΟΝΑΔΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ…

3) ΟΙ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΕΣ ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ (ΝΟΜΕ) ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΗ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΤΩ ΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕ ΖΗΜΙΑ ΤΗΣ ΔΕΗ ΑΛΛΑ… ΜΕ ΜΕΓΑΛΑ ΚΕΡΔΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ…

4) ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΛΙΓΝΙΤΙΚΩΝ ΜΟΝΑΔΩΝ ΤΗΣ ΔΕΗ ΑΠΕΤΥΧΑΝ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ, ΟΔΗΓΩΝΤΑΣ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΗ ΔΕΗ…

5) ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΦΘΗΚΕ ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ «ΜΙΚΡΗΣ ΔΕΗ» ΠΟΥ ΘΑ ΟΔΗΓΟΎΣΕ ΣΕ ΕΝΑ ΙΣΧΥΡΟ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΟ ΔΥΟΠΩΛΙΟ (ΙΤΑΛΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ), ΜΕ ΕΥΚΟΛΟΤΕΡΗ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΝΕΞΟΦΛΗΤΩΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ…

6) Η ΕΥΡΩΠΑΑΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΧΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΓΙΑΤΙ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΠΑΡΕΝΕΒΗ ΓΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΟΥΣ ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ ΑΝΕΞΟΦΛΗΤΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΕΗ…

7) Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΕΤΟΙΜΟ ΤΟΝ ΡΩΣΟΤΟΥΡΚΙΚΟ ΑΓΩΓΟ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ (TURKSTREAM) ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΕΚΤΑΘΕΙ ΣΕ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ ΚΛΠ ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ…

ΕΑΝ ΕΦΑΡΜΟΣΘΟΥΝ ΟΙ «ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ» ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ;

1) Αύξηση των μέσων Λογαριασμών Ρεύματος
για τα Νοικοκυριά και τις Επιχειρήσεις εάν αυξηθούν Επενδύσεις στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), που θα επιδοτούνται από τους Καταναλωτές…

2) Μεγαλύτερη Αστάθεια του Ηλεκτρικού Συστήματος από την επέκταση των ΑΠΕ στα μη Διασυνδεδεμένα Νησιά…

3) Η διασύνδεση Κρήτης με Κύπρο και Ισραήλ (EuroAsia Interconnector) πέραν του ότι είναι εξαιρετικά κοστογόνος διατρέχει μεγάλους Κινδύνους (σεισμοί, εχθρικές ενέργειες, μονάδες βάσης τροφοδοσίας), εκθέτοντας την ευστάθεια ολόκληρου του δικτύου…

4) Η επέκταση της διασύνδεσης της Ελλάδας με Ιταλία και Βουλγαρία έχει πλεονεκτήματα, κυρίως όμως για τη Βουλγαρία και τις βόρειες διασυνδέσεις της σε βάρος μιας «οικονομικά αδύνατης ΔΕΗ» και των Ελλήνων παραγωγών – ιδιοκτητών ΑΠΕ…

ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ…

«Η ελληνική αγορά ενέργειας χαρακτηρίζεται
από συγκεντρωτική δομή, σχετικά υψηλές τιμές
χονδρικής και εξάρτηση από τα ορυκτά
καύσιμα, ιδιαίτερα από τον λιγνίτη, για την
παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και
από εισαγόμενο πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Η
κατεστημένη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού
(ΔΕΗ) παραμένει υπεύθυνη για το μεγαλύτερο
μέρος της παραγωγής και του εφοδιασμού. Οι
τιμές ελευθερώθηκαν τον Ιούλιο του 2013 και
πλέον ισχύει μόνο το κοινωνικό τιμολόγιο για τα
άτομα που έχουν ανάγκη, αν και λόγω των
στρεβλώσεων της αγοράς η σχέση μεταξύ της
χονδρικής και της λιανικής αγοράς ηλεκτρικής
ενέργειας παραμένει ασθενής. Αυτό επηρεάζει
αρνητικά την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας,
το κλίμα και το τοπικό περιβάλλον. Επίσης,
επιβαρύνει οικονομικά τους καταναλωτές (45),
γεγονός το οποίο, σε συνδυασμό με την κακή
οικονομική κατάσταση της Ελλάδας και το
σχετικό χαμηλό επίπεδο εισοδήματος των
νοικοκυριών, έχει οδηγήσει στην αύξηση της
ενεργειακής φτώχειας. Η Ελλάδα έχει αρχίσει να
υλοποιεί ορισμένες βασικές μεταρρυθμίσεις που
κινούνται προς την κατεύθυνση ενός πιο
σύγχρονου μοντέλου αγοράς, αλλά η ορθή και
άμεση ολοκλήρωση αυτών των επειγουσών
μεταρρυθμίσεων θα είναι ζωτικής σημασίας.
Τα επίπεδα ανταγωνισμού στην αγορά
ηλεκτρικής ενέργειας παραμένουν χαμηλά.
Παρά την αύξηση του ανταγωνισμού τα τελευταία
χρόνια, η δημόσια επιχείρηση (ΔΕΗ) εξακολουθεί
να κατέχει μερίδιο 80 % της λιανικής αγοράς
σύμφωνα με στοιχεία του Ιουνίου 2018 (έναντι
89,9 % τον Ιανουάριο του 2017). Μέτρα όπως οι
δημοπρασίες ΝΟΜΕ (Nouvelle Organisation du
Marché de l’Electricité) βοηθούν τους
εναλλακτικούς προμηθευτές να αυξήσουν το
μερίδιό τους στην αγορά. Η αλλαγή προμηθευτή
στην αγορά εξακολουθεί να είναι μάλλον
περιορισμένη στην Ελλάδα, γεγονός που σημαίνει
ότι οι καταναλωτές ενδέχεται να μην
απολαμβάνουν πλήρως τα οφέλη της
ελευθέρωσης. 
Οι έξυπνοι μετρητές θα συμβάλουν στην αύξηση της συμμετοχής των καταναλωτών
στην αγορά. Τους επιτρέπουν να συμμετέχουν
στην ενεργειακή απόδοση και στα συστήματα
απόκρισης της ζήτησης/ευελιξίας και να δρέπουν
τα οφέλη τους. Ωστόσο, δεν έχει οριστεί
ημερομηνία για την ανάπτυξή τους σε μεγάλη
κλίμακα και τα τρέχοντα σχέδια αφορούν μόνο
πιλοτικές εγκαταστάσεις. Όσον αφορά το φυσικό
αέριο, από τον Ιανουάριο του 2018 όλοι οι πελάτες
έχουν το δικαίωμα να αλλάζουν προμηθευτές.
Ένα σημαντικό θέμα που πρέπει να
αντιμετωπιστεί στην αγορά ηλεκτρικής
ενέργειας είναι το ζήτημα των
καθυστερούμενων οφειλών. Πολλοί πελάτες της
δημόσιας επιχείρησης ηλεκτρισμού έχουν
καθυστερήσει τις πληρωμές τους και, παρότι
σημειώνεται βελτίωση, η είσπραξή τους είναι
ακόμα αργή. Το ζήτημα αυτό επιβαρύνει τη γενική
οικονομική κατάσταση της δημόσιας επιχείρησης
ηλεκτρισμού (ΔΕΗ) και αποτελεί εμπόδιο για τις
επενδύσεις της.
Η εφαρμογή του Μοντέλου Στόχου προχωρά
παρά τις καθυστερήσεις. Η Ελλάδα έχει στόχο να
ολοκληρώσει τη σύζευξη της εγχώριας με την
ιταλική και τη βουλγαρική αγορά έως το 2019. Η
διασφάλιση της συμμόρφωσης των επιμέρους
αγορών (προθεσμιακή, προημερήσια,
ενδοημερήσια και αγορά εξισορρόπησης) με τους
κώδικες δικτύου είναι ζωτικής σημασίας
αποτελεσματική σύζευξη με τις περιφερειακές
αγορές.
Παρότι η ηπειρωτική Ελλάδα διαθέτει υψηλό
επίπεδο διασύνδεσης των δικτύων ηλεκτρικής
ενέργειας, πρέπει να γίνουν πρόσθετες
επενδύσεις. Συγκεκριμένα, πρέπει να
πραγματοποιηθούν επενδύσεις για την
ολοκλήρωση των διασυνδέσεων με τις Κυκλάδες,
έργο που χρηματοδοτείται ήδη από τα κονδύλια
της ΕΕ, και για τη δημιουργία διασυνδέσεων με
την Κρήτη. Η υποχρέωση παροχής δημόσιας
υπηρεσίας που αφορά την εξίσωση των τιμών στα
νησιά με τις τιμές στην ηπειρωτική χώρα κοστίζει
περισσότερο από 0,3 % του ΑΕΠ ετησίως και
χρηματοδοτείται κυρίως από τα τέλη
κατανάλωσης. Η διασύνδεση των νησιών και της
ηπειρωτικής χώρας σε ένα σύστημα που βασίζεται
στο Μοντέλο Στόχο και είναι συνδεδεμένο με τις
περιφερειακές αγορές θα μπορούσε να οδηγήσει
στη μεγαλύτερη χρήση ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, στη διακοπή της ρυπογόνου και μη
αποδοτικής παραγωγής ενέργειας βάσει ντίζελ στα
νησιά (που επί του παρόντος είναι απαραίτητη ως
βασικό φορτίο για τα εν λόγω μη διασυνδεδεμένα
νησιά), καθώς και στη μεγαλύτερη ανταπόκριση
των τιμών στην αγορά, ενθαρρύνοντας έτσι τις
επενδύσεις.

Οι ιδιωτικοποιήσεις στον τομέα της ενέργειας
προχωρούν. Η Ελλάδα έχει ολοκληρώσει την
πώληση του 66 % του Διαχειριστή Εθνικού
Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ) σε ιδιώτες
επενδυτές. Η αναδιάρθρωση και η ιδιωτικοποίηση
της κατεστημένης επιχείρησης αερίου (ΔΕΠΑ)
βρίσκεται σε καλό δρόμο, καθώς η διαδικασία
υποβολής προσφορών για το εμπορικό της μέρος
θα ξεκινήσει σύντομα. Αντίθετα, η διαδικασία
υποβολής προσφορών για την πώληση τριών
λιγνιτικών μονάδων της Δημόσιας Επιχείρησης
Ηλεκτρισμού δεν έχει ολοκληρωθεί και η
εκποίηση βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. Οι
ιδιωτικοποιήσεις αυτές είναι απολύτως αναγκαίες,
δεδομένου ότι αποτελούν σημαντικό βήμα για την
αύξηση του ανταγωνισμού στις αγορές ενέργειας
και αναμένεται να προσελκύσουν επενδύσεις.
Το δυναμικό ανάπτυξης ενέργειας από
ανανεώσιμες πηγές (ΑΠΕ) είναι πολύ υψηλό σε
όλους τους τομείς. Μετά από μια περίοδο ταχείας
ανάπτυξης χάρη στο γενναιόδωρο καθεστώς
στήριξης που θεσπίστηκε το 2014, οι επενδύσεις
σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας επιβραδύνθηκαν
λόγω αλλαγών στο καθεστώς. Με τη θέσπιση του
νέου καθεστώτος στήριξης των ανανεώσιμων
πηγών ενέργειας και την εστίαση στη διατήρηση
της πλεονασματικής θέσης του ειδικού
λογαριασμού ΑΠΕ στο πλαίσιο του προγράμματος
του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας,
βελτιώθηκαν σημαντικά οι συνθήκες πλαισίου για
νέες επενδύσεις στον τομέα των ανανεώσιμων
πηγών ενέργειας στην Ελλάδα. Επιπλέον, ο
εγχώριος τομέας ανανεώσιμων πηγών ενέργειας
ανταποκρίθηκε θετικά στη δημιουργία αυτού του
νέου κανονιστικού περιβάλλοντος. Ως εκ τούτου,
οι αρχές μπόρεσαν να καταργήσουν σταδιακά την
επιβάρυνση του προμηθευτή νωρίτερα από ό,τι
είχε αρχικά προγραμματιστεί.

Η κατανάλωση ενέργειας στην Ελλάδα
αυξήθηκε ελαφρά το 2016, θέτοντας σε κίνδυνο
την επίτευξη του στόχου ενεργειακής απόδοσης
για το 2020. Όσον αφορά την απαίτηση για την
πραγματοποίηση νέων εξοικονομήσεων ίσων με το 1,5 % των ετήσιων πωλήσεων ενέργειας στους
τελικούς καταναλωτές δυνάμει του άρθρου 7 της
οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση, οι
σωρευτικές εξοικονομήσεις που αναφέρθηκαν για
την περίοδο 2014-2016 ήταν λιγότερες από το
55 % του εκτιμώμενου ποσού. Η Ελλάδα θα
πρέπει να καταβάλει περισσότερες προσπάθειες
για να συμβάλει στην επίτευξη του στόχου
ενεργειακής απόδοσης της ΕΕ. Το 2018
δρομολογήθηκε εκ νέου ένα πρόγραμμα
ενεργειακής απόδοσης με τη συγχρηματοδότηση
της ΕΕ («Εξοικονόμηση κατ’ οίκον ΙΙ»). Το
πρόγραμμα αποσκοπεί στη βελτίωση της
ενεργειακής απόδοσης κτιρίων κατοικιών μέσω
της χορήγησης άτοκων δανείων και επιδοτήσεων
για την εγκατάσταση ανανεώσιμων πηγών
ενέργειας και μέτρων εξοικονόμησης ενέργειας.

Η Ελλάδα έχει τεράστιες δυνατότητες να
καταστεί περιφερειακός ενεργειακός κόμβος,
τόσο για το φυσικό αέριο όσο και για την
ηλεκτρική ενέργεια, ωστόσο, για να το επιτύχει
είναι απαραίτητο να αναπτυχθούν μεγάλα έργα
υποδομής με τις γειτονικές χώρες. Ο αγωγός
διασύνδεσης φυσικού αερίου με τη Βουλγαρία
(IGB) θα συνδέσει τις αγορές της περιοχής με
πρόσθετες πηγές φυσικού αερίου, ιδίως με το
φυσικό αέριο της Κασπίας Θάλασσας μέσω του
αγωγού TAP (Trans-Adriatic Pipeline), ο οποίος
πρόκειται να τεθεί σε λειτουργία σύντομα.

Παράλληλα, σημαντικά έργα στον τομέα της
ηλεκτρικής ενέργειας, τα οποία ενδέχεται να
αναπτυχθούν ως έργα κοινού ενδιαφέροντος
(ΕΚΕ), όπως η ηλεκτρική διασύνδεση μεταξύ
Βουλγαρίας και Ελλάδας και ο ευρασιατικός
διασυνδετήριος αγωγός (EuroAsia Interconnector),
θα συμβάλουν στην επίλυση μειζόνων
ενεργειακών ζητημάτων, όπως τα χαμηλά επίπεδα
διασυνδεσιμότητας και η ενεργειακή απομόνωση
της Κύπρου, καθώς και στην περαιτέρω
ενσωμάτωση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Άλλα συναφή κοινά έργα είναι ο αγωγός φυσικού
αερίου της Ανατολικής Μεσογείου, ο τερματικός
σταθμός υγροποιημένου φυσικού αερίου (ΥΦΑ)
στην Αλεξανδρούπολη και το αντλησοταμιευτικό
έργο στην Αμφιλοχία. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι
τα εν λόγω έργα κοινού ενδιαφέροντος είναι
επιλέξιμα για να αιτηθούν (ή έχουν ήδη λάβει)
επιχορηγήσεις για μελέτες ή εργασίες μέσω του
μηχανισμού «Συνδέοντας την Ευρώπη». Στο
Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα που
πρόκειται να εγκριθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 2019,
σύμφωνα με τον κανονισμό για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης και της Δράσης για το
Κλίμα (46), η Ελλάδα θα παράσχει επισκόπηση των
επενδυτικών αναγκών της έως το 2030 για τις
διάφορες διαστάσεις της Ενεργειακής Ένωσης. Σε
αυτές περιλαμβάνονται η ενέργεια από
ανανεώσιμες πηγές, η ενεργειακή απόδοση, η
ασφάλεια του εφοδιασμού, καθώς και ο
μετριασμός της κλιματικής αλλαγής και η
προσαρμογή σε αυτήν. Οι πληροφορίες που
παρέχονται, μεταξύ άλλων στο σχέδιο που
υποβλήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2019, θα
συμβάλουν περαιτέρω στον προσδιορισμό και την
αξιολόγηση των επενδυτικών αναγκών στους
τομείς της ενέργειας και του κλίματος στην
Ελλάδα.
Η ταχεία συνέχιση των συμφωνηθεισών
μεταρρυθμίσεων θα διασφαλίσει την
απελευθέρωση του δυναμικού ανάπτυξης του
ενεργειακού τομέα. Στις μεταρρυθμίσεις αυτές
περιλαμβάνεται η εισαγωγή αποδοτικότερων και
φιλικότερων προς το περιβάλλον τεχνολογιών στις
λιγνιτικές μονάδες ηλεκτροπαραγωγής και η
ανάπτυξη καινοτόμων τεχνολογιών ανανεώσιμων
πηγών ενέργειας στα μη διασυνδεδεμένα νησιά.

Επιπλέον, οι μεταρρυθμίσεις αυτές θα δώσουν
στην Ελλάδα τη δυνατότητα να αξιοποιήσει στο
έπακρο τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα, όπως το
σημαντικό δυναμικό των ανανεώσιμων πηγών
ενέργειας και τη στρατηγική γεωγραφική θέση
της, ιδίως όσον αφορά τα τρέχοντα και τα
μελλοντικά δίκτυα διασύνδεσης. Αυτό αναμένεται
να έχει θετικό αντίκτυπο σε όλους τους τομείς
μέσω του μειωμένου κόστους παραγωγής.»

Το Κράτος του Εθνικού Νομίσματος – του Σπύρου Στάλια

1) Οι Στόχοι του Σύγχρονου Κράτους
Η κρατική υπόσταση που εκδίδει το νόμισμα της έχει τις παρακάτω θεμελιώδεις υποχρεώσεις:
1. Η Κυβέρνηση θα πρέπει να διατηρεί το επίπεδο της εθνικής δαπάνης-ζήτησης έως ότου επιτύχει την πλήρη απασχόληση του εργατικού δυναμικού και πόρων.
2. Η Κυβέρνηση πρέπει να διατηρεί τα επιτόκια σε αυτό το ύψος που να καθιστούν τις επενδύσεις εφικτές.
3. Κάνοντας αυτά η Κυβέρνηση θα πρέπει να αδιαφορεί για το αν ο προϋπολογισμός της είναι ελλειμματικός, όσο και αν είναι μεγάλο το έλλειμμα. Αν πάλι χρειαστεί να είναι πλεονασματικός, αυτό πάλι μπορεί να το κάνει.
Οι έννοιες ελλειμματικός ή πλεονασματικός προϋπολογισμός, δεν είναι καλές ή κακές, απλά είναι καταστάσεις για την επίτευξη των στόχων της πλήρους απασχόλησης ανθρώπων, πόρων, παροχής αξιοπρεπών αμοιβών, υψηλής παιδείας και υγείας.
Ποια είναι όπλο μια κυβέρνησης ενός σύγχρονου Κράτους για να επιτύχει αυτούς τους στόχους;

2) Τα μέσα του Σύγχρονου Κράτους
Πρώτον, εκδίδει το δικό του νόμισμα χωρίς κανένα, μα κανένα περιορισμό. Αυτό σημαίνει πρωτ’ απ’ όλα Εθνικοποίηση της Κεντρικής Τράπεζας.
Δεύτερον, αφήνει το νόμισμα του να διακυμαίνεται ελευθέρα στις διεθνείς αγορές, όπως κάνει η συντριπτική πλειοψηφία των Κρατών σήμερα, πλην απειροελάχιστων εξαιρέσεων.
Τρίτον, η χώρα δεν υπόσχεται ποτέ την μετατρεψιμότητα του νομίσματος του σε άλλο νόμισμα, δολάριο, ευρώ, χρυσό, ή σε οτιδήποτε άλλο.
Δεδομένων αυτών, το Κράτος μέσω της νομισματικής του πολιτικής θέτει τα επιτόκια της στο επίπεδο που επιθυμεί, δανειζόμενο και εξοφλώντας τα δάνεια του, και μέσω της δημοσιονομικής του πολίτικης δαπανά και φορολογεί, εκδίδει χρήμα ή αποσύρει χρήμα.
Όλα αυτά τα επιχειρεί με στόχο την πλήρη απασχόληση αδιαφορώντας για το αν ακολουθούνται κανόνες οικονομικών υποδειγμάτων, αλλά κρίνεται από τα αποτελέσματα του σκοπού της.
Ας δούμε λοιπόν πως τα παραπάνω συνθέτουν ένα αποτελεσματικό σύνολο εφαρμοσμένων ιδεών και ταυτόχρονα να κρίνουμε το οικοδόμημα του ευρώ που τόσες δυστυχίες έχει αποφέρει στον Ελληνικό Λαό και την Ελλάδα.

3) Αποτελέσματα της Επιστροφής στο Εθνικό Νόμισμα
Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι ο Ελληνικός Λαός, κατανικώντας τον φόβο της αγνωσίας του – γιατί δεν υπάρχει και τίποτα άλλο που τον κρατά στο καθεστώς του ευρώ- αποφασίζει την επιστροφή στο πολίτευμα του Εθνικού Νομίσματος.
Σήμερα με το ευρώ, η οικονομία της Χώρας έχει ουσιαστικά δυο τομείς, τον ιδιωτικό τομέα και τον εξωτερικό τομέα (εισαγωγές-εξαγωγές). Ο δημόσιος τομέας επί της ουσίας δεν υπάρχει, αφού συμπεριφέρεται ως ιδιώτης, με την έννοια ότι για να δαπανήσει πρέπει πρώτα να δανειστεί ή να φορολογήσει. 
Γενικώς για οικονομίες που το νόμισμα τους είναι μετατρέψιμο σε κάποιο άλλο νόμισμα η σε χρυσό και για την οικονομία της χώρας μας, τα ευρώ μπορούν να βρεθούν ή από τις εξαγωγές ή από τον δανεισμό εφ’ όσον η χώρα είναι χρηστής ξένου νομίσματος και όχι εκδότης του νομίσματος. Για να έχει ευρώ η χώρα, εξ αντικείμενου θα πρέπει να είναι σε βαθειά λιτότητα μακροχρονίως.
Η επιστροφή όμως στο Εθνικό Νόμισμα καταργεί την παραπάνω πραγματικότητα και τους περιορισμούς στη λειτουργία του Κράτους. Έτσι έχουμε μια πραγματική επανάσταση στην οικονομία που συνιστά ένα πελώριο βήμα προς την Ελευθερία και την Δημοκρατία.
Με την υιοθέτηση του νέου Εθνικού Νομίσματος, ο δημόσιος τομέας, ως μονοπωλιακός εκδότης νομίσματος, αποκαθίσταται ως αυτόνομη οντότητα της οικονομίας. 
Οι τομείς της οικονομίας γίνονται τρεις από δυο. Δηλαδή, θα έχουμε τον δημόσιο τομέα και δυο μη κρατικούς τομείς, τον ιδιωτικό και τον εξωτερικό τομέα της οικονομίας.
Ο πρώτος είναι ο εκδότης του νομίσματος, και ως τέτοιος ποτέ δεν πτωχεύει αφού είναι εκδότης, και οι άλλοι δυο είναι χρήστες του νομίσματος.
Τι σημαίνει αυτό πρακτικά;
Καταργεί την αναλογία, των νεοφιλελευθέρων του ευρώ, ότι ο προϋπολογισμός του κράτους είναι ακριβώς ίδιος με τον προϋπολογισμό μιας οικογένειας ή μιας επιχείρησης. Οι του ιδιωτικού τομέα είναι χρήστες του νομίσματος και πρέπει πρώτα να έχουν χρήματα για να δαπανήσουν μετά.
Μια χώρα όμως που εκδίδει το νόμισμα της δεν έχει τέτοιους περιορισμούς. Μπορεί η Κυβέρνηση να δαπανήσει όσο θέλει, και να αγοράσει από τον ιδιωτικό τομέα ότι επιθυμεί χωρίς περιορισμό.
Οι δαπάνες του δημοσίου είναι οι πηγές των κεφαλαίων που επιθυμεί να έχει ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας για να πληρώσει τους φόρους και για να αποταμιεύσει. Χωρίς αυτές τις δαπάνες αποκλείεται ο ιδιωτικός τομέας να σωρεύσει χρηματικό πλούτο. Τι σημαίνει αυτό;

4) Οι Δαπάνες του Κράτους
Σε κάθε οικονομία, το έλλειμμα του κράτους (το πλεόνασμα) ισούται με το πλεόνασμα (έλλειμμα) του μη κυβερνητικού τομέα δηλαδή του ιδιωτικού τομέα. Αυτό είναι οικονομικός νόμος χωρίς εξαιρέσεις. Σε μακροοικονομικό επίπεδο συνεπώς είναι αδύνατον να υπάρξει χρηματική αποταμίευση του ιδιωτικού τομέα αν ο δημόσιος τομέας δεν κάνει έλλειμμα.
Το επικυρίαρχο Κράτος μέσω των ελλειμματικών δαπανών είναι η μόνη οικονομική οντότητα που μπορεί αυτό τον χρηματικό πλούτο (αποταμίευση) να τον προσφέρει στον ιδιωτικό τομέα και ταυτόχρονα μέσω των ελλειμματικών δαπανών να αυξάνει την απασχόληση και το ΑΕΠ.
Σε αντίθεση με τους θεωρητικούς του ευρώ η συστηματική επιδίωξη πλεονάσματος από το κράτος αποστερεί από τις αποταμιεύσεις τον ιδιωτικό τομέα και αυξάνει την ανεργία (δεν μειώνονται οι αποταμιευτικοί λογαριασμού κάθε χρόνο του κάθε Έλληνα και ταυτόχρονα δεν αυξάνεται η ανεργία 7 χρόνια τώρα στη χώρα μας;)

5) Όριο Δαπανών του Κράτους
Εδώ όμως ένα ερώτημα έρχεται στην επιφάνεια αυθορμήτως. Υπάρχει κάποιο όριο στις δαπάνες του Κράτους, κάποιος περιορισμός;
Βεβαίως υπάρχει, και το όριο είναι η ποσότητα αγαθών και υπηρεσιών που παρήχθησαν και είναι προς πώληση συμπεριλαμβανόμενων των πόρων που είναι ανεκμετάλλευτοι συν το μη απασχολούμενο εργατικό δυναμικό. 
Αν αυτά εξαντληθούν, είμαστε σε κατάσταση πλήρους απασχόλησης, και εκεί σταματά και η ελλειμματική δαπάνη του Κράτους.
Κάθε δαπάνη πέραν αυτού του ορίου είναι πληθωριστική.
Αυτά σε αντίθεση με το καθεστώς του ευρώ που κάθε δαπάνη του κράτους, με πραγματική ανεργία πάνω από 35%, θεωρείται πληθωριστική.
Γενικότερα, όταν η χώρα βρίσκετε σε ύφεση και ανεργία, το κράτος έχει υποχρέωση να δημιουργήσει μέσω των δαπανών του, νέες θέσεις εργασίας.
Αν πάλι η οικονομία της χώρας βρίσκεται σε πλήρη άνθηση και πλήρη απασχόληση, τότε το κράτος δεν έχει λόγο να δαπανήσει.
Σε κάθε περίπτωση οι όροι της οικονομίας καθορίζουν τους περιορισμούς του κράτους και όχι ψευδείς ισχυρισμοί περί ισοσκελισμένων ή πλεονασματικών προϋπολογισμών.
Εκείνο που πρέπει να γίνει κατανοητό πλήρως, είναι ότι μια Κυβέρνηση που εκδίδει το νόμισμα της δεν έχει κανένα χρηματοδοτικό περιορισμό. Οι αποφάσεις της για δαπάνες, επηρεάζουν το επιτόκιο, την οικονομική ανάπτυξη, ανοίγουν δρόμο για τις ιδιωτικές επενδύσεις και καθορίζουν το επίπεδο των τιμών, εφ όσον το Κράτος μπορεί να αγοράσει οτιδήποτε επιθυμεί. Το κράτος δεν μπορεί να ‘ξεμείνει από λεφτά’.

6) Χρέη στις μέλλουσες γενεές
Μα έτσι, θα μπορούσε να αντιτείνει κάποιος, ότι τις μέλλουσες γενναίες τις επιβαρύνουμε με χρέη σημερινά, και συνεπώς οι μέλλουσες κυβερνήσεις θα έχουν περιορισμούς να εξοφλήσουν τα σημερινά ελλείμματα.
Φυσικά αυτό αποτελεί βλακώδη ισχυρισμό. Δεν θα στείλουμε προϊόντα και υπηρεσίες που παράγουμε σήμερα στο παρελθόν για να εξοφλήσουμε ελλείμματα του παρελθόντος. Αυτό είναι αδιανόητο. Μια χώρα που εκδίδει το δικό της νόμισμα, οιουδήποτε ύψους έλλειμμα, δεν της αποστερεί την ικανότητα να δαπανήσει. Το κράτος μπορεί να εκδώσει όσο χρήμα είναι αναγκαίο για να ικανοποιήσει πλήρως τις υποχρεώσεις του. Αυτό το τελευταίο εξ ορισμού.

7) Γιατί φορολογούμαστε;
Ως εδώ νομίζω ότι τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Αλλά εγείρεται μια ερώτηση. Αφού το Κράτος δεν χρειάζεται λεφτά από τους πολίτες για να δαπανήσει τότε γιατί φορολογεί;
Αυτή είναι μια καλή ερώτηση.
Το Κράτος που εκδίδει το νόμισμα του και το οποίο διακυμαίνεται ελεύθερο στις αγορές φορολογεί για τέσσερες βασικούς λόγους, και προπαντός όχι για να χρηματοδοτηθεί.
Ο πρώτος λόγος που φορολογεί το Κράτος είναι για να δημιουργήσει επαρκή ζήτηση για το νόμισμα του, έτσι ώστε το νόμισμα να γίνει αποδεκτό από τους πολίτες (το ζητούν να πληρώσουν φόρους, τέχνασμα αιώνων τώρα, να αποταμιεύουν), και για να είναι όλες οι συναλλαγές στην οικονομία ασφαλείς.
Ο δεύτερος, λίαν σημαντικός λόγος που φορολογεί το Κράτος, είναι για να προστατεύει την αξία του νομίσματος. Μέσω της φορολογίας το Κράτος, αφαιρει την δυνατότητα δαπάνης των πολιτών που προκαλεί πληθωρισμό, και έτσι η αξία του νομίσματος παραμένει σταθερή, αλλά αφήνει και αρκετό χώρο το Κράτος να δαπανά, χωρίς να προκαλεί πληθωρισμό. (Αυτό αν από τον λαϊκισμό μιας Κυβέρνησης, οι αυξήσεις των μισθών να ξεπερνούν την παραγωγικότητα της οικονομίας).
Ο τρίτος λόγος που το Κράτος φορολογεί είναι για να επιτύχει αναδιανομή του εισοδήματος. Φορολογεί πιο πολύ τους πλούσιους, λιγότερο ή καθόλου αυτούς με χαμηλά εισοδήματα.
Ο τέταρτος λόγος που φορολογεί το Κράτος είναι για να διοχετεύει ή να αναδιανείμει την ενεργό ζήτηση πιο αποτελεσματικά στην οικονομία. 
Δηλαδή, να αναπτύξει κλάδους της οικονομίας που είναι σύγχρονοι, να προστατεύει την ντόπια παραγωγή σε σχέση με εισαγόμενα προϊόντα, να προστατεύει την υγεία του πληθυσμού (φόρος στα τσιγάρα ας πούμε, να ενισχύει τον αθλητισμό γενικώς), να προστατεύει το περιβάλλον, να διαδίδει τον πολιτισμό, να συμμετέχουν όλοι, ανάλογα με τις δυνατότητες τους, στην χρήση κοινών αγαθών, υγείας, πρόνοιας, δημοσίων έργων, παιδείας κτλ.
Νομίζω ότι πια έγινε ξεκάθαρο ότι το κράτος δεν έχει καμία εξάρτηση για τις δαπάνες του, ασχέτως του πόσα χρήματα μπορεί να μαζέψει από την φορολογία. Η φορολογία εξυπηρετεί άλλους σκοπούς εκτός από το να χρηματοδοτεί τις δαπάνες του Κράτους.

8) Γιατί το Κράτος Δανείζεται;
Εδώ προκύπτει άλλη μια ερώτηση. Παρ’ ολ’ αυτά το Κράτος εκδίδει ομόλογα τα οποία εμμέσως ή αμέσως τα πουλάει στους πολίτες του και αυτό συνιστά δανεισμό για δαπάνες.
Ναι, αυτός είναι ένας άλλος μύθος για το σύγχρονο Κράτος που εκδίδει το νόμισμα του, το όποιο διακυμαίνεται ελεύθερα στις αγορές. Ας το ξεκαθαρίσουμε το θέμα εδώ.
Ο όρος δανεισμός του κράτους για να δαπανήσει είναι λανθασμένος, ενώ το σωστό θα ήταν ‘κατάθεση των πολιτών στο κράτος με τόκο’. Το βιβλιάριο καταθέσεων θα μπορούσε να ονομάζεται ομόλογο. Όταν ένας πολίτης αγοράζει ένα ομόλογο τι κάνει; Πάει στην τράπεζα, αποσύρει Χ πόσο από τον λογαριασμό του, το οποίο ποσό το καταθέτει σε ένα κρατικό λογαριασμό, σε μια άλλη τράπεζα ή στην ίδια, και ως απόδειξη παίρνει ένα ομόλογο. 
Το ομόλογο θα μπορούσαμε να πούμε βιβλιάριο καταθέσεων στο κράτος χωρίς να κάνουμε λάθος. Είχαμε λοιπόν μεταφορά χρημάτων από ένα τραπεζικό λογαριασμό, σε ένα κρατικό λογαριασμό, που διατηρεί το κράτος στην κεντρική τράπεζα.

9) Γιατί το κράτος τότε εκδίδει ομόλογα;
Μα εκδίδει ομόλογα για να διατηρεί τα επιτόκια σε ένα επιθυμητό επίπεδο.
Ας υποθέσουμε για μια στιγμή ότι το Κράτος αγοράζει οτιδήποτε επιθυμεί με τυπωμένο χρήμα. Οι πολίτες, ταμεία, ΙΚΑ, επιχειρήσεις, τράπεζες, κάτοχοι του χρήματος αυτού, είναι πέραν αυτού που θα επιθυμούσαν να το κρατούν σε αυτή την μορφή, και άρα είναι αδύνατον να το καταθέσουν με κάποιο τόκο. Το ‘πολύ χρήμα’ θα οδηγούσε σε μηδενικό τόκο.
Κατά συνέπεια αυτή την ‘πολύ ρευστότητα’ στην οικονομία το Κράτος την εκκαθαρίζει με την πώληση ομολόγων. ‘Δανείζεται’ το χρήμα που εξέδωσε πίσω και έτσι διατηρεί τα επιτόκια σε ένα επιθυμητό επίπεδο που έχει σαν στόχο. Με άλλα λόγια τα ομόλογα δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά ένα μηχανισμό διατήρησης των επιτοκίων σε επιθυμητό ύψος με στόχο να καθιστούν τις επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα και τις δικές του εφικτές.
Κατά συνέπεια, και η φορολογία και η έκδοση ομολόγων έπεται της δαπάνης του Κράτους που εκδίδει το νόμισμα του, και κάθε δαπάνη του Κράτους συνοδεύεται με την έκδοση ομολόγων οπωσδήποτε. Καμία σχέση με τις δαπάνες του Κράτους δεν υφίσταται. Τελεία και παύλα.

10) Τι γίνονται τα χρήματα που εισπράττει το Κράτος;
Αλήθεια τι γίνεται με το νόμισμα που εισπράττει το Κράτος από τους πολίτες; Μην σοκαριστείτε με αυτό που θα διαβάσετε. Ψυχραιμία! Τις δραχμές που εισπράττει το Κράτος, είτε μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος πληρωμών, είτε με μορφή ζεστού χρήματος, απλά τις πετάει, τις καταστρέφει, μειώνει την ποσότητα χρήματος.
Είναι λογικό, αφού εκδίδει όσο χρήμα θέλει, τι να το κάνει το χρήμα από την φορολογία ή που εισπράττει από τα ομόλογα; Απλά το καταστρέφει. Δεν έχει αξία αυτό το χρήμα πια.
Είναι ας πούμε σαν το εισιτήριο που χρησιμοποιήσατε να πάτε στο νικηφόρο ματς του Παναθηναϊκού επί του Ολυμπιακού. Έληξε ο αγώνας, μένουν οι αναμνήσεις της νίκης, το εισιτήριο δεν έχει αξία. Σκίζεται, πετιέται ή το κρατάς για να θυμάσαι. (Αν το παράδειγμα δεν σας άρεσε αλλάξτε τις ομάδες!)

11) Κρατικές Δαπάνες, Σταθερότητα Τιμών, Πληθωρισμός
Μίλησα πριν για την φορολογία και τον πληθωρισμό. Εκτός από την φορολογία, που είναι έσχατο όπλο για την προστασία του Εθνικού Νομίσματος, η ικανότητα του Κράτους να αγοράζει οτιδήποτε επιθυμεί, αποτελεί μηχανισμό σταθερότητας των τιμών. Το Κράτος έχει την δυνατότητα να καθορίσει τις τιμές που αυτό επιθυμεί να αγοράσει. Αν ο ιδιωτικός τομέας δεν επιθυμεί να πουλήσει στο Κράτος, αλλά σε υψηλότερες τιμές στον υπόλοιπο ιδιωτικό τομέα, τότε η μείωση των δαπανών του Κράτους θα μειώσει κατ ανάγκη το Εθνικό Εισόδημα και θα αυξήσει την ανεργία. Κατ’ ανάγκη λοιπόν ο ιδιωτικός τομέας, μπρος σε αυτό το γεγονός, θέλοντας και μη, θα πουλήσει στο Κράτος και έτσι εξασφαλίζεται η σταθερότης των τιμών.

12) Εξαφάνιση της Ανεργίας
Ας το δούμε λίγο το θέμα της ανεργίας βαθύτερα. 
Η ανεργία υφίσταται, όταν το εργατικό δυναμικό που προσφέρει την εργατική του ικανότητα, δεν μπορεί να την διαθέσει σε μια δεδομένη τιμή.
Η ανεργία επέρχεται όταν ο ιδιωτικός τομέας συνολικά, επιθυμεί να εργαστεί και να εισπράξει, αλλά δεν επιθυμεί να δαπανήσει γα να αγοράσει οτιδήποτε παρήχθη στο επίπεδο της πλήρους απασχόλησης. Έτσι προκύπτει η ανεργία, χωρίς πρόθεση του εργατικού δυναμικού να μην θέλει να εργαστεί. Είναι ακούσια ανεργία (involuntary unempoloyment).
Οι οπαδοί του ευρώ, ηθικολογώντας, θεωρούν ότι υπάρχει ανεργία επειδή οι εργαζόμενοι δεν θέλουν να εργαστούν με κάποια δεδομένη αμοιβή (voluntary unempoloyment). Η ανεργία εδώ θεωρείται εκούσια. Οι άνεργοι είναι άνεργοι επειδή θέλουν να είναι άνεργοι!!! Δεν δουλεύουν όμως γιατί δεν υπάρχουν δουλείες να δουλέψουν, αυτό είναι όλο.
Αν λοιπόν κάποιοι του ιδιωτικού τομέα, δεν θέλουν να δαπανήσουν, και επιθυμούν να διακρατούν το χρήμα, με ποικίλες μορφές, εκτός παραγωγής (αποταμιεύουν), τότε η πλήρης απασχόληση θα μπορούσε να διατηρηθεί, αν κάποιοι άλλοι θα επιθυμούσαν να δαπανήσουν πιο πολύ, αφού δανειστούν, και έτσι να διατηρήσουν την δαπάνη στα επίπεδα της πλήρους απασχόλησης.
Αν όμως κάνεις δεν επιθυμεί να δαπανήσει και όλοι θέλουν να αποταμιεύουν τότε η προσφερόμενη εργατική δύναμη δεν αγοράζεται και έτσι έχουμε ακούσια ανεργία. Έτσι ορίζεται η ανεργία.
Σε μια χώρα όπου οι τομείς της οικονομίας είναι δυο, όπως με το καθεστώς του ευρώ, δηλαδή ιδιωτικός και δημόσιος ως προς την συμπεριφορά τους ταυτίζονται, και ο άλλος είναι ο εξωτερικός τομέας, τότε, αν το Κράτος επιθυμεί να εξισώσει τις δαπάνες με τα έσοδα του ή και να έχει πλεόνασμα, ο ιδιωτικός τομέας λόγω χρεών και φόρων, προσπαθεί να αποταμιεύει πιο πολύ απ΄ ότι δαπανά, ενώ ο εξωτερικός τομέας εξισώνει, εισαγωγές με εξαγωγές, όπως στη χώρα μας γίνεται, τότε η ανεργία θα είναι και επιμένουσα και αυξητική.
Με αλλά λόγια, ακόμα δεν φτάσαμε στον ‘βραχώδη πυθμένα’. Κάνεις δεν δαπανά. Πως θα έλθει η ανάπτυξη;
Αυτή ακριβώς την πολιτική επιβάλουν τα μνημόνια και νομίζουν ότι αν μειωθούν οι εργοδοτικές εισφορές, οι φόροι, οι μισθοί, οι συντάξεις, μειωθούν οι δαπάνες του Κράτους και κατά συνέπεια οι τιμές, θα έλθει η ανάπτυξη μέσω εξαγωγών. 
Μα το ίδιο κάνουν όλες οι χώρες της ευρωζώνης πως θα έλθει η ανάπτυξη, με θαύμα; Η μια χώρα εξάγει την ανεργία στην άλλη χώρα. Άρα το θέμα μας δεν είναι εκεί, αλλά στο γεγονός ότι κανείς δεν δαπανά.
Σε μια χώρα λοιπόν που εκδίδει το νόμισμα της και υπάρχει ανεργία, αυτό αποτελεί ένδειξη ότι οι δημόσιες δαπάνες δεν είναι αρκετές για να απορροφήσουν την ανεργία.
Δεν υπάρχει άλλη λύση για να επανέλθει ο τόπος σε πλήρη απασχόληση, από το να αυξηθούν οι δημόσιες δαπάνες. Αλλά αυτές δεν μπορούν να αυξηθούν λόγω του ότι η χώρα δεν έχει Εθνικό Νόμισμα.
Το τέρας της ανεργίας, δεν είναι μόνο υπεύθυνο για την απώλεια παραγωγής και πλούτου, αφήνει πίσω την χώρα από τις σύγχρονες τεχνολογίες, , καταστρέφει τις δομές της υγείας, της πρόνοιας, της παιδείας και της ασφάλειας, σπρώχνει στη μετανάστευση το επιστημονικό προσωπικό και εργαζόμενους, εντείνει την αύξηση της εγκληματικότητας, καλλιεργεί τις φυλετικές διακρίσεις, είναι αιτία της ανάπτυξης του λαϊκισμού και επικινδύνων ιδεολογιών και αντιδημοκρατικών κινημάτων, απωθεί στο περιθώριο της ζωής τους απόμαχους της εργασίας και εν τέλει ένα Έθνος (άνδρες, γυναίκες, παιδιά) το εξωθεί σε βίο απολίτιστο.
Το τέρας αυτό σκοτώνεται μόνο μέσα στην Ελλάδα, από τους Έλληνες, με όπλο το Εθνικό Νόμισμα και τις Εθνικές Δαπάνες. Είναι αυτό που δεν μπορεί να γίνει στην Ελλάδα του ευρώ, των ΕΣΠΑ και μέσω της δήθεν ευρωπαϊκής ελεημοσύνης.

13) Το Ασφαλιστικό Πρόβλημα
Ας υποθέσουμε για μια στιγμή ότι έχουμε δημιουργήσει ένα τέτοιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και υγείας που είναι πλήρως χρηματοδοτημένο όπως ψεύδος μας λέει ο Σύριζα, ο Κατρούγκαλος και ο Πετρόπουλος ότι οικοδομούν. Στο κάθε συνταξιούχο αντιστοιχεί ένα ικανό ποσό για την σύνταξη του και την ιατροφαρμακευτική του περίθαλψη. Ας υποθέσουμε επίσης ότι η συνολική δαπάνη στην οικονομία δεν είναι στο επίπεδο της πλήρους απασχόλησης. Ποιο νομίζετε θα είναι το αποτέλεσμα μιας τέτοιας κατάστασης για το “εξασφαλισμένο” σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και υγείας; Είναι απλό, σε λίγο καιρό θα καταρρεύσει.
Άρα το πρόβλημα των συντάξεων και της υγείας δεν έχει να κάνει με την χρηματοδότηση του, σε μια χώρα που εκδίδει το δικό της νόμισμα, ή πόσοι εργαζόμενοι, πόσους συνταξιούχους μπορούν να τρέφουν από τους τρεχούμενους μισθούς τους και εργασία τους και άλλα τέτοια παλαβά που μας ζαλίζουν.
Είναι θέμα της πραγματικής οικονομίας. Έχει να κάνει με τις παραγωγικές δαπάνες μιας χώρας που εκδίδει το δικό της νόμισμα.
Ας έχουμε κατά νου, άλλη μια φορά, ότι μια χώρα που εκδίδει το δικό της νόμισμα ποτέ δεν πτωχεύει και ότι έχει απεριόριστη δυνατότητα δαπάνης, δηλαδή να αγοράσει οτιδήποτε μπορεί να παραχθεί στη χώρα σε κατάσταση πλήρους απασχόλησης. Αυτό το κάνει με απλό τρόπο. Πληκτρολογεί χρήμα στους λογαριασμούς των πολιτών της. Τόσο απλά γίνεται.
Δεδομένου αυτού, όταν μια χώρα φαίνεται ότι θα έχει πρόβλημα με τον δείκτη αλληλεξάρτησης των γενεών στο μέλλον, χαράσσει από τώρα εκείνη την οικονομική πολιτική έτσι ώστε, οι δαπάνες της από σήμερα, να δημιουργούν εκείνες τις συνθήκες, που οι εργαζόμενοι στο μέλλον να μπορούν να παράγουν σε καθεστώς πλήρους απασχόλησης και να ικανοποιούν τις ανάγκες όλου του πληθυσμού εκείνης της εποχής.
Με άλλα λόγια δεν περικόπτεις δαπάνες για την παιδεία, γιατί στο μέλλον θα έχεις εργατικό προσωπικό ανεκπαίδευτο και ελάχιστο επιστημονικό προσωπικό χωρίς γνώση και τεχνολογία για να ‘τρέξουν’ την οικονομία της εποχής τους.
Άρα όλοι πρέπει να κατανοήσουν ότι το πρόβλημα με τους συνταξιούχους δεν είναι πρόβλημα που έχει σχέση με την χρηματοδότηση τους. Το επικυρίαρχο κράτος, κάθε πρώτη του μηνός, έχει την δυνατότητα να ‘βάζει’ όσα χρήματα απαιτούνται να ζουν μια καλή ζωή.
Το θέμα είναι αν η χώρα θα παράγει και τότε το ερώτημα γίνεται πολιτικό με την έννοια, πόσα αγαθά θα δώσουμε για κατανάλωση στους συνταξιούχους; πόση υγεία; πόσες διακοπές; πόσα ρούχα; πόση ενέργεια; πόσο πολιτισμό; και οτιδήποτε άλλο.
Όλα αυτά συνιστούν το πραγματικό κόστος για μας, και όχι τα χρήματα που δεν είναι τίποτα άλλο παρά αριθμοί σε λογαριασμούς τραπεζών.

14) Οι Συναλλαγές μας με τους Ξένους/Εξωτερικό Εμπόριο
Άφησα αυτό το θέμα τελευταίο επίτηδες. Από εδώ πηγάζει η πηγή του φόβου των Ελλήνων για την δραχμή, με την έννοια, πως θα μπορούμε να αγοράζουμε οτιδήποτε θέλουμε από το εξωτερικό, αφού η δραχμή δεν θα έχει αξία. Αν ρωτήσετε γιατί δεν θα έχει αξία παίρνεις απίθανες απαντήσεις άσχετες με το θέμα. Ακούς ας πούμε ότι δεν έχουμε χρυσό. Αν τους πεις ότι δεν χρειάζεται ούτε ένα γραμμάριο χρυσό για να εκδόσεις χρήμα σε κοιτούν με δυσπιστία και πολλοί με φόβο. Κατάλοιπα βαρβαρικών εποχών που ζουν ακόμα στον 21ο αιώνα. Πάντως ο φόβος που καλλιεργείται στους Έλληνες, από το κατεστημένο του ευρώ, έχει στον πυρήνα της αυτή την αντίληψη. Η δραχμή δεν θα έχει αξία πράγμα που καταδεικνύει την έλλειψη εμπιστοσύνης των Ελλήνων στον εαυτό τους. Φυσικά μια πρόχειρη παρατήρηση στο ότι λένε θα ήταν, πως οι 186 χώρες από τις 205 που παρέλασαν πριν λίγο καιρό στο Ρίο συναλλάσσονται μεταξύ τους αλλά και με τις υπόλοιπες 19 που ανήκουν στη ευρωζώνη (σύνολο 205 αν δεν κάνω λάθος). Για να συναλλάσσονται πάει να πει ότι έχει αξία το νόμισμα τους, καίτοι η πλειοψηφία αυτών των χωρών δεν έχει χρυσό. Άρα η δραχμή γιατί να μην έχει αξία;
Ας πάμε καλύτερα στα οικονομικά.
Οι συναλλαγές μεταξύ χωρών αποκαλούνται διεθνείς εμπορευματικές συναλλαγές. Οι εξαγωγές δηλώνουν εμπορεύματα και υπηρεσίες που παρήχθησαν στη χώρα για να φύγουν από την χώρα, ενώ οι εισαγωγές είναι υπηρεσίες και εμπορεύματα που παρήχθησαν σε ξένες χώρες που εισέρχονται στη χώρα. Οι εξαγωγές αντιπροσωπεύουν κόστος για τους κατοίκους της χώρας, επειδή εκφράζουν κεφάλαιο, εργασία και πόρους τους οποίους οι κάτοικοι δεν μπορούν να τους χρησιμοποιήσουν για να παράγουν προϊόντα που οι ίδιοι θα αλλιώς θα κατανάλωναν. Οι εισαγωγές είναι πραγματικό όφελος με την έννοια ότι έρχονται απ έξω και καταναλώνονται από τους κατοίκους τη χώρας. Με αυτή την έννοια αν οι εισαγωγές είναι μεγαλύτερες από τις εξαγωγές τότε ο υλικός βιός των κατοίκων της χώρας είναι σαφώς καλύτερος. Οι εξαγωγές μπορούν να θεωρηθούν ως το κόστος των εισαγωγών.
Οι χρηματικές συναλλαγές δεν θεωρούνται ως εξαγωγές ή εισαγωγές. Αντιπροσωπεύουν χρηματικές ροές από και προς την χώρα και έχουν επίπτωση στην συναλλαγματική ισοτιμία του νομίσματος της χώρας με τα αλλά νομίσματα.
Οι συναλλαγές πραγματοποιούνται με τα νομίσματα των χωρών που συναλλάσσονται. Αν θέλουμε να αγοράσουμε κάτι από την Ρωσία θα πρέπει να αναζητήσουμε ρούβλια δίνοντας δραχμές και αν η Ρωσία θέλει να αγοράσει κάτι από την Ελλάδα θα αναζητήσει δραχμές για να πληρώσει δίνοντας ρούβλια. Σε ποια ισοτιμία γίνεται η ανταλλαγή; Δηλαδή πόσες δραχμές θα πρέπει να δώσουμε να αγοράσουμε ένα ρούβλι ή ένα δολάριο αν θέλουμε να συναλλαχθούμε με την Αμερική.
Ας δούμε αυτό το θέμα.
Στη συντριπτική πλειοψηφία των χωρών του κόσμου το νόμισμα είναι μη μετατρέψιμο σε άλλο νόμισμα αναφοράς ή σε χρυσό και παράλληλα τα νομίσματα τους τα αφήνουν ελευθέρα να διακυμαίνονται στις διεθνείς αγορές. Αυτό σημαίνει ότι έχουν ανεξάρτητη νομισματική πολιτική, δηλαδή οι χώρες μόνες τους καθορίζουν το ύψος του επιτοκίου που επιθυμούν, και όχι οι τραπεζίτες όπως σήμερα γίνεται στην Ευρωζώνη, ενώ η δημοσιονομική τους πολιτική, δηλαδή οι κρατικές δαπάνες, στοχεύει στη διατήρηση της πλήρους απασχόλησης.
Δεδομένων αυτών, ας υποθέσουμε ότι η Ελλάδα έχει χρόνιο πρόβλημα στο ισοζύγιο πληρωμών της, δηλαδή οι εισαγωγές της είναι μεγαλύτερες των εξαγωγών της, δηλαδή η αξία των εισαγωγών της σε δραχμές είναι μεγαλύτερη σε αξία των εξαγωγών της σε δραχμές. Τι σημαίνει αυτό; Ότι άνθρωποι στο εξωτερικό επιθυμούν να διακρατούν την ελληνική δραχμή, δηλαδή να αποταμιεύουν σε ελληνικές δραχμές και ομόλογα από το να αγοράζουν με τις δραχμές που έχουν άλλα ελληνικά προϊόντα. Εάν αγόραζαν δεν θα υπήρχε πρόβλημα στο ισοζύγιο πληρωμών. Θα είχαμε ισοσκελισμένο ισοζύγιο πληρωμών.
Αυτοί λοιπόν που στο εξωτερικό αποταμιεύουν σε ελληνικά αξιόγραφα (ομόλογα, μετοχές, δραχμές) επί της ουσίας είναι μέρος των αποταμιευτών που αποταμιεύουν μέσα στην Ελλάδα. Και οι δυο έχουν τις αποταμιεύσεις τους σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου για να κερδίζουν και κάποιο τόκο. Οι αποταμιεύσεις είναι ούτως ή άλλως εκπεφρασμένες σε δραχμές. Φυσικά αυτοί που αποταμιεύουν στο εξωτερικό σε ελληνικά ομόλογα ή δραχμές ή σε οποιοδήποτε άλλο νόμισμα, κάλλιστα μπορούν να απαλλαγούν από τις ελληνικές δραχμές μέσω της αγοράς συναλλάγματος αγοράζοντας κάποιο άλλο νόμισμα.
Οι δραχμές αλλάζουν χεριά, η αποταμίευση παραμένει ιδία ως προς τον αριθμό των δραχμών, ενώ η αξία αυτών των δραχμών καθημερινά ίσως να μεταβάλλεται στη διεθνή αγορά συναλλάγματος.
Όπως έχει τονιστεί από τις αποταμιεύσεις εξαρτάται η απασχόληση και εντεύθεν η δαπάνη του δημοσίου τομέα για να στηρίξει την πλήρη απασχόληση. Οι αυξημένες κρατικές δαπάνες για την μείωση της ανεργίας όταν αυτή αυξηθεί αντιστοιχεί στην επιθυμία του ιδιωτικού τομέα να αποταμιεύει.
Με άλλα λόγια αν οι εισαγωγές αυξηθούν, πράγμα που σημαίνει ότι είναι δυνατόν να χαθούν θέσεις εργασίας, τότε το κράτος αυξάνει τις δαπάνες του για να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και μειώνει τους φόρους ώστε να παρακινηθεί και ο ιδιωτικός τομέας στην προσπάθεια δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας. Κατά συνέπεια οι αυξημένες εισαγωγές δεν πρέπει να θεωρούνται κάτι κακό, όπως μας λένε οι νεοφιλελεύθεροι, αλλά μέρος της καλύτερης ζωής του εντόπιου πληθυσμού.

15) Πως θα διακυμαίνεται όμως η τιμή του νομίσματος στις διεθνείς αγορές;
Στην ουσία αυτό είναι αδιάφορο όσο οι ξένοι επιθυμούν να αποταμιεύουν σε ελληνικά αξιόγραφα, δηλαδή εμείς να εισάγουμε. Καλύτερα να παίρνεις παρά να δίνεις. Αλλά τι ακριβώς είναι εκείνο που λαμβάνουν οπ όψη οι αγορές για να αξιολογήσουν ένα νόμισμα; Δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο υπόδειγμα για την αποτίμηση κάποιου νομίσματος. Αλλά τα στοιχεία που λαμβάνονται υπ’ όψη είναι εκείνα της εγχώριας οικονομίας και κυρίως ο πληθωρισμός, ο ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης, η ανεργία, το ύψος των επιτοκίων. Όλα αυτά είναι υπό τον έλεγχο μιας κυβέρνησης που ασκεί σοβαρή νομισματική πολίτη, δημοσιονομική πολιτική και εισοδηματική πολιτική.
Επίλογος
Αυτό που τονίστηκε σε αυτό το κείμενο είναι ότι μια χώρα που εκδίδει το δικό της νόμισμα, που δεν είναι μετατρέψιμο σε άλλο νόμισμα αναφοράς και που διακυμαίνεται ελευθέρα στις αγορές, έχει την πλήρη ελευθερία να επιδιώξει τους στόχους της πλήρους απασχόλησης, της οικονομικής ανάπτυξης, της σταθερότητας των τιμών με άλλα λόγια να επιδιώξει την ευημερία του Λαού. Στην περίπτωση μας και να απαλλάξει τον Λαό από επαχθή χρέη μέσω μιας γενικής παραγραφής χρεών (σεισάχθεια).
Αυτός ο στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί με το ευρώ, που ο στόχος είναι η διαφύλαξη της αξίας του ευρώ υπέρ των τραπεζιτών και των άθλιων πολιτικών τους, που απαιτεί διαρκή φτώχεια και αναταραχή μεταξύ των Λαών. Με το ευρώ, ο κάθε Λαός μέσα στη λιτότητα, προσπαθεί να πετάξει μπαλάκι το πρόβλημα του στον άλλον Λαό. Το ευρώ πέραν του γεγονότος ότι ως οικονομική σύλληψη είναι ατελέσφορη, είναι και γεωπολιτικά επικίνδυνη.

Πόσοι ξέρουν πως περίπου το 1/3 της Ελλάδας έχει δοθεί βορά στις πολυεθνικές για την εξόρυξη υδρογονανθράκων (πετρέλαιο και φυσικό αέριο); [ του Περικλή Κοροβέση ]

Ενα νόμιμο καταναλωτικό δάνειο που δόθηκε σε έναν άνθρωπο που αυτή τη στιγμή είναι υψηλό κυβερνητικό στέλεχος, αναπληρωτής υπουργός Υγείας, στον κ. Πολάκη, έγινε «εθνικό θέμα», ένα μίνι «Μακεδονικό».

Απασχόλησε σύσσωμο το πολιτικό μας σύστημα και πήρε τεράστιες διαστάσεις στα ΜΜΕ. Και ενώ είμαστε επικεντρωμένοι στο θέαμα της τιτανομαχίας μεταξύ των κ. Κοτζιά-Καμμένου, έπεσε ξαφνικό μαύρο και χάσαμε τη συνέχεια. Μας έμειναν σαν παρηγοριά οι ανακοινώσεις των κομμάτων για να μας υπενθυμίσουν πως η ένδοξη ελληνική γλώσσα μας δεν είναι μόνο πλούσια σε σοφά φιλοσοφικά αποφθέγματα, αλλά και σε ύβρεις.

Είναι πολλοί που αγανακτούν με αυτόν τον «πολιτικό λόγο» και τον θεωρούν ευτελισμό τόσο του Κοινοβουλίου όσο και του πολιτικού μας συστήματος. Εδώ ας μου επιτραπεί μια ριζική διαφωνία. Αυτοί οι πολιτικοί δεν δυσφημούν κανένα πολιτικό σύστημα. Απλά το αποσαφηνίζουν. Και σε όποιον αρέσει. Υπάρχει και η αποχή από τις εκλογές, που δεν εμποδίζει σε τίποτα τον σχηματισμό κυβερνήσεων μειοψηφίας στο εκλογικό σώμα οι οποίες γίνονται πλειοψηφία στα βουλευτικά έδρανα. Κυβέρνηση δηλαδή.

Οι σημερινοί πολιτικοί προσομοιάζουν στους υπαλλήλους των πολυεθνικών εταιρειών. Το βασικό τους μέλημα είναι η καριέρα τους και ο μισθός τους. Αν βρουν δουλειά με καλύτερη αμοιβή στην ανταγωνιστική εταιρεία, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να προσχωρήσουν στον αντίπαλο.

Η καριέρα τους συνεχίζεται. Αν προσμετρήσουμε τις μεταγραφές πολιτικών από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, θα χρειαστεί να συντάξουμε μια μικρή εγκυκλοπαίδεια. Και αυτό για τον πολιτικό που μεταγράφεται δεν σημαίνει καμιά αποστασία ή προδοσία. Την άνοδό του επιδιώκει, όπως κάθε άλλος άνθρωπος που είναι φιλόδοξος στη δουλειά του και θέλει να πάει μπροστά. Αυτό το επάγγελμα είναι αυτόνομο από την κοινωνία που υποτίθεται πως εκπροσωπεί. Το αντικείμενο εργασίας αυτής της συντεχνίας είναι να υπηρετήσει την πραγματική εξουσία του κεφαλαίου και των διεθνών κέντρων που αποφασίζουν για τον πλανήτη.

Και δεόντως θα ανταμειφθούν. Η περίπτωση ΣΥΡΙΖΑ μάς το επιβεβαιώνει. Με μια αριστοτεχνική τακτική, έγινε το αυθεντικό ΠΑΣΟΚ. Και είναι πια θέμα ημερών να απορροφήσει και άλλο τμήμα του παλιού ΠΑΣΟΚ, αφήνοντας στην κ. Γεννηματά κάτι σκέλεθρα που πια έχουν παλαιοντολογική αξία.

Και τι ρόλο παίζουν οι πολίτες αυτής της χώρας; Πριν απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα πρέπει να θέσουμε ένα άλλο. Στην Ελλάδα έχουμε κατοίκους ή πολίτες; Γιατί αυτές οι δύο έννοιες δεν ταυτίζονται. Πολίτης σημαίνει συμμετοχή και συναπόφαση στα κοινά. Κάτοικοι, έστω και περιορισμένης διάρκειας, μπορεί να είναι και οι τουρίστες, αλλά δεν τους νοιάζουν τα κοινά.

Να περάσουν καλά θέλουν και τα υπόλοιπα είναι αδιάφορα. Να καταναλώσουν θέλουν. Αυτοί που ενδιαφέρονται για τα κοινά είναι μικρές μειοψηφίες. Πολύτιμες μεν, αλλά κατά κανόνα αδιάφορες για τις κοινωνίες των κατοίκων που είναι η συντριπτική πλειοψηφία. Και αυτή είναι η βάση που εκλέγει πολιτικούς. Η σχέση πολιτικών-κατοίκων πρέπει να αναπαράγεται, εξοβελίζοντας και δαιμονοποιώντας τους ενεργούς πολίτες (οχλοκρατία). Τίνι τρόπω;

Με την προβολή του ασήμαντου ως κεντρικού πολιτικού θέματος. Ενα κακόγουστο σίριαλ, παράλληλα με έναν υποσχετικό-μυθολογικό λόγο, που άμα πείσει, κερδίζει την ψήφο. Ο κάτοικος ξαναγυρίζει στον εαυτούλη του και οι πολιτικοί μένουν ανεξέλεγκτοι. Και ο μισθός τρέχει. Αλήθεια: Αν οι βουλευτές είχαν μισθό φαντάρου, θα έκαναν αυτή τη δουλειά;

Τα σίριαλ Πολάκη-Κοτζιά-Καμμένου-βουλευτών «κινούμενη άμμος» κ.λπ. είναι αποπροσανατολισμός από τα ουσιαστικά προβλήματα που θα έχουν καθοριστική σημασία για το μέλλον της χώρας. Αραγε πόσοι ξέρουν πως περίπου το 1/3 της Ελλάδας έχει δοθεί βορά στις πολυεθνικές για την εξόρυξη υδρογονανθράκων (πετρέλαιο και φυσικό αέριο);

Το σύνολο του Ιονίου πελάγους και της Κρήτης, που φιλοξενούν σπάνια και μοναδικά θαλάσσια είδη, απειλούνται με εξαφάνιση. 90 προστατευόμενες περιοχές (4 εθνικά πάρκα, 2 εθνικοί δρυμοί, 21 καταφύγια άγριας ζωής και 63 περιοχές του δικτύου ΝATURA) μένουν απροστάτευτες.

Οι άρπαγες του κέρδους δεν απειλούν μόνο τη θαλάσσια ζωή. Οσοι μένουν στις παράκτιες περιοχές που ζουν από τον τουρισμό και την αλιεία θα αναγκαστούν να μεταναστεύσουν. Κανείς δεν κάνει μπάνιο διπλά σε μια πετρελαιοπηγή. Και ψάρια δεν θα υπάρχουν. Για να μη μιλήσουμε για την ομορφιά αυτού του τόπου, με τους μύθους και τους θεούς που γέννησε.

Τα αρχαία μνημεία που κρατούν ζωντανή την ψυχή του αρχαίου πολιτισμού. Ολα αυτά μπορεί να εξαφανιστούν με μια πετρελαιοκηλίδα και να γίνουν μαύρος βούρκος. Στην Ηπειρο η καταστροφή ήδη άρχισε. Και από εκεί θα επεκταθεί στη Δυτική Ελλάδα και στο Ιόνιο, θα περάσει από την Πελοπόννησο για να καταλήξει στην Κρήτη. Γιατί αυτά δεν γίνονται εθνικά θέματα και μάλιστα τώρα που είναι προεκλογική περίοδος; Μήπως το λόμπι των πολυεθνικών έχει γίνει ήδη κυβέρνηση και λέει την καταστροφή ανάπτυξη; 

1944-1945: Μια ιδιότυπη ταξική σύγκρουση στο Άγιον Όρος (B΄)-ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

Μέσα στο κλίμα ευφορίας  που δημιούργησε η αποχώρηση των Γερμανών και η εγκατάσταση εκπροσώπων του ΕΑΜ και των ανταρτών του ΕΛΑΣ, από τον Αύγουστο του 1944 οι εξαρτηματικοί*  μοναχοί άρχισαν να οργανώνονται  με κύριο αίτημα την αναθεώρηση του Καταστατικού Χάρτη του 1924. Πρωταγωνιστικό ρόλο στην κίνηση αυτή έπαιξε ο παπα- Στέφανος του κελλίου «Άγιος Θωμάς» που ανήκε στη «σερβική» μονή Χιλανδαρίου. Σημαντική ήταν και η συμβολή των κελλιωτών μοναχών των Καρυών, του Βατοπεδίου και της Προβάτας. Όλες αυτές οι προσπάθειες είχαν την πολιτική κάλυψη της Περιφερειακής Επιτροπής του ΕΑΜ Χαλκιδικής.

Ξεσηκώνονται και οι νέοι μοναχοί

Το κίνημα επεκτείνεται και μέσα στις κυρίαρχες μονές. Στις αρχές Σεπτεμβρίου προσχώρησαν στην κίνηση και ομάδες νεαρών μοναχών κυρίως από ιδιόρρυθμα μοναστήρια, που ζητούσαν την αντικατάσταση των προϊσταμένων τους, κατηγορώντας τους για αυταρχισμό και άδικη συμπεριφορά.  Μάλιστα οι νέοι μοναχοί στο Βατοπέδι ζήτησαν την παρέμβαση του ΕΑΜ. Ο καπετάνιος του ΕΛΑΝ Στράτος Παπανικολάου ( Στράτος) μαζί με άλλα ΕΑΜικά στελέχη πήγαν στο μοναστήρι και αφού έκαναν ανακρίσεις κατήργησαν τις αρχές και διόρισαν νέα εξαμελή επιτροπή.

Η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε και στη μονή Ιβήρων, ενώ στη μονή Φιλοθέου οι εκπρόσωποι του ΕΑΜ προειδοποίησαν τους προϊσταμένους ότι μέχρι το τέλος του μήνα θα έπρεπε να συμμορφωθούν με τις αρχές του Απελευθερωτικού Μετώπου.

Η παλιά δοκιμασμένη τακτική της κωλυσιεργίας

Όλες αυτές οι κινήσεις ήταν φυσικό να προκαλέσουν την έντονη ανησυχία της Ιεράς Κοινότητος που έβλεπε ότι απειλούνται κεκτημένα και προνόμια ενός φεουδαρχικού καθεστώτος αιώνων. Τα μέλη της γνώριζαν ότι η κατάσταση είχε ξεφύγει πλέον από τον έλεγχό τους και δεν θα μπορούσαν να επιβάλλουν με τις παλιές  μεθόδους την επαναφορά στην «καθεστηκυία τάξη». Πολύ περισσότερο που δεν υπήρχε επικοινωνία με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την κυβέρνηση των Αθηνών. Έτσι αποφάσισαν να αντιδράσουν με το γνωστό και δοκιμασμένο στο καμίνι των αιώνων τρόπο: «Διάθεση με μια φαινομενικά αφοπλιστική προθυμία για απόλυτη συνεργασία και συμμόρφωση με τις επιθυμίες των εκπροσώπων του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ και παράλληλα κωλυσιεργία για να καθυστερήσει όσο το δυνατό περισσότερο η τελική αναμέτρηση», όπως σημειώνει ο καθηγητής Δ.Γ. Τσάμης στο σχετικό βιβλίο του.

Ρώσος μοναχός και Γερμανοί στρατιωτικοί στο «ρώσικο» μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονος Στον τοίχο πίσω τους η φωτογραφία του Χίτλερ μαζί με πορτραίτα τσάρων, πριγκήπων και πατριαρχών της Μόσχας.

Στις 29 Αυγούστου τα μέλη της Ιεράς Κοινότητας κάλεσαν τον διοικητή της Εθνικής Πολιτοφυλακής Ν. Αμπελά και με τη γνωστή διπλωματική  ( για την ακρίβεια «καλογερίστικη») γλώσσα των αγιορειτών ζήτησαν «διευκρινήσεις» για το ρόλο των επιτροπών που συγκροτήθηκαν στις μονές Βατοπεδίου και Φιλοθέου. Ο Αμπελάς διαβεβαίωσε ότι ο ρόλος των επιτροπών ήταν προσωρινός , πρόσθεσε όμως ότι ο τρόπος ανάδειξης των προϊσταμένων ήταν ολιγαρχικός και αντίθετος με τις αρχές του Δικαίου και ζήτησε να παίρνουν μέρος στις εκλογικές διαδικασίες και οι κελλιώτες μοναχοί. Τελικά συμφωνήθηκε να συγκληθεί στις 4 Οκτωβρίου  «Έκτακτος Μεγάλη Τριπλή Ιερά Σύναξις» με τη συμμετοχή εξήντα αντιπροσώπων από όλες τις μονές για να εξετάσει τα θέματα που προέκυψαν.

Οι τρεις όροι του ΕΑΜ

Στη Σύναξη που έγινε στην Αθωνιάδα Σχολή ο Αμπελάς έθεσε τρία ζητήματα:

Πρώτον, να συγκροτηθούν σε όλες τις μονές επιτροπές του ΕΑΜ με αποκλειστική αρμοδιότητα την ενίσχυση του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, χωρίς να αναμιγνύονται στη διοίκησή τους.

Δεύτερον, να αλλάξει και να γίνει περισσότερο δημοκρατική η διαδικασία εκλογής των προϊσταμένων

Τρίτον, να συμμετέχουν οι εξαρτηματικοί μοναχοί στα όργανα διοίκησης του Αγίου Όρους  και παράλληλα να απαλλαγούν από την ασφυκτική κυριαρχία των μονών με την αναγνώριση του δικαιώματος αυτοδιοίκησής τους.

Για το πρώτο ζήτημα δεν υπήρξαν αντιρρήσεις. Όμως στα άλλα δυο οι αντιπρόσωποι των μονών επέμεναν να μην αλλάξει το καθεστώς και δήλωναν ότι αν υπάρξουν αλλαγές αυτές θα πρέπει να γίνουν μετά το τέλος του πολέμου, και αφού προηγουμένως ερωτηθεί το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ακόμη αποφάσισαν να στείλουν εκπροσώπους τους για συνομιλίες με τα ανώτερα όργανα του ΕΑΜ, τον ΕΑΜικό νομάρχη Χαλκιδικής και τον στρατηγό διοικητή της μεραρχίας του ΕΛΑΣ.

Επιτροπές αγώνα

Οι κελλιώτες βλέποντας ότι οι εκπρόσωποι των μονών επιδίδονταν σ’ ένα παιχνίδι κωλυσιεργίας, αντέδρασαν άμεσα με τη συγκρότηση επιτροπών αγώνα στις Καρυές και την περιφέρεια του Βατοπεδίου. Ακόμη , κάλεσαν και τους άλλους εξαρτηματικούς σε κινητοποίηση Είναι χαρακτηριστική η επιστολή που έστειλαν στις 5 Οκτωβρίου οι επιτροπές αγώνα  στην Σκήτη των Ιβήρων καλώντας τους μοναχούς της να στείλουν αντιπροσώπους σε σύσκεψη που θα γινόταν στο Κελλί του Ραβδούχου:

«Σας πληροφορούμεν ότι ημείς οι εν Καρυαίς, πέριξ, και Βατοπεδινοί κελλιώται αγωνιζόμεθα δια την απελευθέρωσιν μας και την ιδιοκτησίαν μας. Λοιπόν καιρός είναι ο καταλληλότατος. Εάν θέλετε να ελευθερωθήτε οφείλετε να συγκεντρωθήτε αυτού και να εκλέξετε υπευθύνως ένα ή δυο Γέροντας ως επιτρόπους, οι οποίοι θα έλθουν μεθαύριον Κυριακήν με τας υπογραφάς σας δια να συνεργασθώμεν όλοι οι έξω των Μονών υπέρ της ελευθερίας μας.  Ας είναι δε γνωστόν ότι την ευκαιρίαν αυτήν δεν την ευρίσκομεν άλλοτε και παρακαλούμεν όπως μη αναβάλετε, εάν θέλετε το συμφέρον σας».

Οι πληρεξούσιοι των μονών του Αγίου Όρους συναντήθηκαν στις 14 Οκτωβρίου στην Αρναία με τη διοίκηση της 11ηςΜεραρχίας του ΕΛΑΣ και το νομάρχη Χαλκιδικής Π. Καρακούση. Οι μοναχοί έλαβαν διαβεβαιώσεις ότι «επί του παρόντος το καθεστώς του Αγίου Όρους θα μείνη ανέπαφον από πάσης πλευράς» και επέστρεψαν στις Καρυές με την πεποίθηση ότι οι πρωτοβουλίες των κατωτέρων στελεχών του ΕΑΜ εξουδετερώθηκαν

Πάσχα του 1944. Μοναχοί και Γερμανοί στρατιωτικοί λίγο πριν την αποχώρηση των ανδρών της Βέρμαχτ από το Άγιον Όρος.

Όμως η πίεση των εξαρτηματικών ήταν μεγάλη και τα ΕΑΜικά στελέχη δεν μπορούσαν την αγνοήσουν. Πολύ περισσότερο που τα αιτήματα των μοναχών , οι οποίοι ζούσαν στα Κελλιά, ήταν εναρμονισμένα με τους στόχους της Αριστεράς. Και αυτό φάνηκε καθαρά τέσσερις μέρες μετά τη συνάντηση της Αρναίας, όταν εκπρόσωποι της Περιφερειακής Επιτροπής του ΕΑΜ στη Χαλκιδική  πήγαν στις Καρυές για να οργανώσουν τις επιτροπές του Μετώπου στο Άγιον Όρος. Στη συζήτηση που είχαν με την Ιερά Κοινότητα, αφού έδωσαν διαβεβαιώσεις για τις «ευσεβείς διαθέσεις» του ΕΑΜ, ζήτησαν να συγκληθεί  διάσκεψη , στην οποία θα έπαιρναν μέρος εκπρόσωποι όλων των μοναχών με μέτρο αντιπροσώπευσης το 50% των εκλεκτόρων.

Τα μέλη της Ιεράς Κοινότητας αν και διείδαν τους «κινδύνους» που έκρυβε η πρόταση αυτή για την «καθεστηκυία τάξη», δεν μπορούσαν να κάνουν διαφορετικά και έτσι υποχρεώθηκαν να συγκαλέσουν για τις 22 Οκτωβρίου την Α΄ Τμηματική Συνδιάσκεψη του Αγίου Όρους με θέμα την οργάνωση του ΕΑΜ στον Άθω. Γνώριζαν όμως  ότι η συμμετοχή των εξαρτηματικών στη Συνδιάσκεψη θα οδηγούσε de facto και στη συζήτηση για αναθεώρηση του Καταστατικού Χάρτη.

Μέσα στα λίγα εικοσιτετράωρα που μεσολάβησαν έως τη σύγκληση της Συνδιάσκεψης, οι εξαρτηματικοί κινήθηκαν δραστήρια. Στο αντιπροσωπείο της μονής Βατοπεδίου συγκεντρώθηκαν 298 κελλιώτες από την περιοχή γύρω από τις Καρυές και εξέλεξαν 15 αντιπροσώπους Ανάλογες εκλογές έγιναν και σ’ άλλες περιοχές του Όρους . Όλες οι κελλιώτικες αντιπροσωπείες συνεδρίασαν λίγες ώρες πριν από την έναρξη της Συνδιάσκεψης και αποφάσισαν:

« α) Η επιτροπή που θα αναθεωρήσει τον Καταστατικό Χάρτη να απαρτίζεται από μοναστηριακούς και κελλιώτες.

β) Ο νέος Καταστατικός Χάρτης να εγκριθεί από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Πολιτεία.

γ) Το υφιστάμενο καθεστώς στο Άγιον Όρος να θεωρηθεί ‘υπό ανοχήν’».

Η πρώτη Συνδιάσκεψη

Οι εργασίες της Συνδιάσκεψης άρχισαν στις 12 ακριβώς το μεσημέρι της 22ας Οκτωβρίου στην Τράπεζα της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα ( Σεράγι). Ο αντιπρόσωπος της Ιεράς Κοινότητας Χρύσανθος Ιβηρίτης κηρύσσοντας την έναρξη των εργασιών έκανε σαφή αναφορά στην ανάγκη προσαρμογής στο «πνέον ανακαινιστικόν πνεύμα», ζήτησε όμως από τους συμμετέχοντες να « μη θίξωσιν επί του παρόντος τον Καταστατικόν Χάρτην του Αγίου Όρους και τα καθεστώτα» και πρόσθεσε ότι «τα διάφορα ζητήματα των διαφόρων τάξεων θα ρυθμισθώσιν εν οικογενειακή συνεργασία, κατά τον δικαιότερον τρόπον μόλις αποκατασταθή το οριστικόν πολίτευμα δι’ αναθεωρήσεως ορισμένων άρθρων του Κ.Χ. των χρηζόντων αναθεωρήσεως».

Να μη θιγεί ο Καταστατικός Χάρτης έως ότου «αποκατασταθεί τελικώς το πολίτευμα και η δυνατότης να μετάσχη και το Οικουμενικόν Πατριαρχείον» ζήτησαν και οι αντιπρόσωποι όλων των μονών με την εξαίρεση των μονών Βατοπεδίου, Ξηροποτάμου και Ξενοφώντος, που ζήτησαν την άμεση αναθεώρηση του. Στα μοναστήρια αυτά κυριαρχούσαν νέοι κυρίως μοναχοί, που είχαν θέσει στο περιθώριο τους παλιούς τους προϊσταμένους

Υπέρ της άμεσης αναθεώρησης τάχθηκαν και οι αντιπροσωπείες από τις Σκήτες. Ιδιαίτερα ενθουσιώδεις αλλά και σκληροί στις τοποθετήσεις τους ήταν οι εκπρόσωποι των Κελλιωτών, που μίλησαν αναλυτικά « δια τας ας υφισταμένας πιέσεις εκ των Μονών εξ ών εξαρτώνται, εκ των καταθλιπτικών διατάξεων του Κ.Χ.».

Στους εξαρτηματικούς απάντησαν  ο πρόεδρος της Συνδιάσκεψης Γαβριήλ Διονυσιάτης και ο αντιπρόσωπος της μονής Γρηγορίου Βαρλαάμ, χαρακτηρίζοντας «εις άκρον υπερβολικά» τα παράπονά τους.

Η «επερχόμενη θύελλα»

Τον κίνδυνο μιας «επερχόμενης θύελλας» τόνισε και ο «τεχνικός σύμβουλος» του ΕΑΜ δικηγόρος Αθ. Γεροχρήστος, που πρότεινε να συσταθεί 16μελής επιτροπή από προϊσταμένους μοναστηριών και εξαρτηματικούς μοναχούς «τις θα επιληφθεί της εξετάσεως όλων των ζητημάτων και επεξεργασθεί διάγραμμα συμπληρώσεως και αναθεωρήσεως των διατάξεων  του Κ. Χ. (…) και υποβάλει την εργασίαν , ήτις αφού μελετηθή και εγκριθή και κατά τύπους θα αποτελέση τον νέον Κ.Χ. του Αγίου Όρους».

Νοέμβριος 1944. Νεοζηλανδοί αξιωματικοί επισκέπτονται τον Άθω για να ευχαριστήσουν τους μοναχούς που βοήθησαν στην σωτηρία συμπατριωτών τους στη διάρκεια της κατοχής.

Οι περισσότερες μονές δέχτηκαν την πρόταση, αφού ο συσχετισμός δυνάμεων δεν τους επέτρεπε να επιμείνουν στην άρνησή τους. Έθεσαν όμως πάλι ως προϋπόθεση την επικύρωση του νέου Χάρτη από την Ελληνική Πολιτεία και το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Έτσι συγκροτήθηκε η 16μελής επιτροπή που χωρίστηκε σε τέσσερις υποεπιτροπές , οι οποίες έπρεπε να ολοκληρώσουν το έργο τους έως την 25η  Νοεμβρίου 1944.

Παραλύουν οι παλιές δομές

Οι αποφάσεις της Συνδιάσκεψης έγιναν δεκτές με ενθουσιασμό από τους Σκητιώτες, Κελλιώτες και αρκετούς νέους μοναχούς με αποτέλεσμα σε πολλά μοναστήρια να παραλύσουν τελείως οι παλιές διοικητικές δομές. Όμως οι αυθόρμητες ενέργειες των μοναχών αυτών ανάγκασαν την Τμηματική Επιτροπή του ΕΑΜ Αγίου Όρους να παρέμβει και με εγκύκλιό της να ζητήσει πειθαρχία και ψυχραιμία ώστε να μην τεθεί σε κίνδυνο η προσπάθεια για αναθεώρηση του Κ.Χ.:

« Επειδή κατά το χρονικό διάστημα , το οποίον θα χρειασθή δια την τροποποίησιν άρθρων τινών αφορώντων γενικά τας Μονάς, Κελλία και Σκήτας, είναι δυνατόν να συμβή ανταρσία τις παρά τινος αδελφού Μονής ή Κελλίου η Σκήτης παρακαλεί η Τμηματική Επιτροπή Αγίου Όρους άπαντας τους Μοναχούς  Μονών, Κελλίων και Σκητών, ως αρμοδία δια τα τοιαύτα, όπως δείξουν άκραν ευπείθειαν και υποταγήν προς τας Κυριάρχους αυτών Μονάς, δεδομένου ότι θα ισχύη ο Κ.Χ. μέχρι της ημέρας καθ΄ην ήθελον εφαρμοσθή αι επενεχθείσαι επ’ αυτού τροποποιήσεις και συμπληρώσεις».

Παρά τις συστάσεις του ΕΑΜ, οι κελλιώτες καθώς και νεαροί μοναχοί επιμένουν να εφαρμόσουν στην πράξη τις αλλαγές. Μάλιστα στις μονές Βατοπεδίου και Ξηροποτάμου η κατάσταση ήταν εκρηκτική μετά την κατάργηση της παλιάς διοίκησης που αρνιόταν να αποδεχθεί τη νομιμότητα των ενεργειών των επαναστατών. «…Επ’ ουδενί λόγω θα παραδώση την εμπιστευθείσαν αυτή εθνικήν και εκκλησιαστικήν παρακαταθήκην εις χείρας ανευθύνων και αδαών αδελφών με το δικαιολογητικόν της πλειοψηφίας των»,ανέφεραν οι προιστάμενοι του Βατοπεδίου σε γράμμα τους το Νοέμβριο, με το οποίο ζητούσαν την παρέμβαση των αρχών του Αγίου Όρους. Η Ιερά Κοινότης με τη σειρά της   έκανε διάβημα στον διοικητή της Εθνικής Πολιτοφυλακής, ο οποίος όμως αρνήθηκε να παρέμβει.

Εν αναμονή των εξελίξεων στην Αθήνα

Εκείνες τις μέρες ήταν σαφές πως η Ιερά Κοινότητα παρακολουθώντας τις εξελίξεις στην Αθήνα , όπου η Αριστερά και οι άγγλοι έβαιναν σταθερά προς την ανοιχτή σύγκρουση, προσπαθούσε να κερδίσει χρόνο. Έτσι στις 23 Νοεμβρίου συγκάλεσε Έκτακτη Διπλή Ιερά Σύναξη, στην οποία τα μέλη της που ανήκαν στην επιτροπή αναθεώρησης του Κ.Χ. κλήθηκαν να απαντήσουν αν έχουν έτοιμες τις προτάσεις τους. Οι μοναχοί που συμμετείχαν στη 16μελή επιτροπή απάντησαν , όπως ήταν φυσικό, αρνητικά.

Δάφνη ( επίνειο των Καρυών), 1947. Σερδάρης με χωροφύλακες στα χρόνια του Εμφυλίου Πολέμου Οι σερδάρηδες ήταν χριστιανοί οπλοφόροι που υπηρετούσαν ως φύλακες στο Άγιον Όρος από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας . Κατά τις επίσημες τελετές φορούν στολή ευζωνική και τις καθημερινές ένα δίκωχο με τα αρχικά Α.Ο.

Όμως και αυτή η προσπάθεια «ροκανίσματος» του χρόνου απέτυχε. Η 16μελής επιτροπή προχώρησε στο έργο της . Στην τελευταία συνεδρίασή της στις 20 Δεκεμβρίου, κι ενώ η Αθήνα είχε τυλιχτεί στις φλόγες των Δεκεμβριανών, παρουσιάστηκαν οι εισηγήσεις των επικεφαλής των υποεπιτροπών που εκπροσωπούσαν όλες τις πλευρές.

Οι θέσεις των «τάξεων»

Ο αρχιμανδρίτης Γαβριήλ Διονυσιάτης εισηγητής των προϊσταμένων των μονών χρησιμοποιώντας προσεκτικές διατυπώσεις ζήτησε να παραπεμφθεί το θέμα του καθεστώτος των  σχέσεων των μονών και των εξαρτημάτων τους στο Οικουμενικό Πατριαρχείο προειδοποιώντας για «φρικτάς αράς καθ’ οιουδήποτε θελήσαντος διαταράξαι την ισχύν αυτού».

Ο εισηγητής της υποεπιτροπής των μοναστηριακών Αντύπας Βατοπεδινός συμφώνησε στην κατάργηση της ισοβιότητας των προϊσταμένων , ένα καθεστώς το οποίο, όπως είπε, «δεν εστηρίζετο επί δικαίων βάσεων, αλλά ούτε  και επί της μακραίωνος ιστορίας εις τα πολιτεύματα της οποίας ουδαμού σχεδόν ευρίσκει κανείς δια των αιώνων ισοβίους άρχοντας».

Στην εισήγηση του εκπροσώπου των μοναχών που ζούσαν σε Σκήτες Χρυσοστόμου αναφερόταν ότι « το πολίτευμα του Αγίου Όρους, το δια του Καταστατικού Χάρτου καθιερωθέν , απέτυχεν εν τη εφαρμογή αυτού, διότι δεν συνεβιβάσθη προς το πνεύμα του μοναχισμού» και γι’ αυτό ο νέος Κ.Χ. « δέον να συνταχθή εν πνεύματι δικαιοσύνης».

Στο κείμενο της υποεπιτροπής των κελλιωτών που υπέγραφε ο παπα- Στέφανος  δινόταν αρχικά απάντηση στα περί «αναλλοίωτου» και «αμετάβλητου» των περί Αγίου Όρους διατάξεων. «Κάθε μεταλλαγή εδημιούργει και νέον καθεστώς εξ ου εξάγεται ότι το σημερινόν διοικητικόν και εν γένει καθεστώς δεν είναι αιωνόβιον , ούτε και θεόπεμπτον, όπως θέλουν τινες να το παρουσιάσουν , αλλά μεταβλητόν αναλόγως των περιστάσεων»,  ανέφεραν οι κελλιώτες και ζητούσαν ένα σύστημα «αδιακρίτως τάξεων, σύμφωνα  και με το του Θεανθρώπου Μεγάλου Δασκάλου μας το ‘ο Θέλων πρώτος πάντων έσχατος’».

Ο  Καταστατικός Χάρτης του ‘44

Στις 27 Δεκεμβρίου 1944 συνήλθε στη Σκήτη του Αγίου Ανδρέα  η Β΄ Παναγιορειτική Συνδιάσκεψη με θέμα την τελική επεξεργασία του νέου Κ.Χ.. Είχε προηγηθεί μια ακόμη προσπάθεια της Ιεράς Κοινότητας να κερδίσει χρόνο, επικαλούμενη την ελλιπή πληροφόρηση  των μονών. Όμως ο εκπρόσωπος του ΕΑΜ Στέργιος Οικονόμου ( Στέφανος) απείλησε ότι θα προχωρήσει σε σύγκληση Συνδιάσκεψης του ΕΑΜ και θα καταγγείλει την Ιερά Κοινότητα. Έτσι η Κοινότητα υποχρεώθηκε σε υποχώρηση.

Ο Καταστατικός Χάρτης ψηφίστηκε  κατά πλειοψηφίαν μετά από μια έντονη συζήτηση στη διάρκεια της οποίας οι εκπρόσωποι των περισσοτέρων μονών επανέλαβαν τις αντιρρήσεις τους και επέμειναν στην αναβολή λήψης αποφάσεων μέχρις ότου καταστεί δυνατή η επικοινωνία με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Όμως και πάλι παρενέβη ο εκπρόσωπος του ΕΑΜ, ο οποίος ερώτησε τελεσιγραφικά τους αντιδρώντες «αν είναι σε θέση να εγγυηθούν την ησυχίαν», αναφερόμενος στην κατάσταση αναβρασμού που επικρατούσε στις Σκήτες τα Κελλιά και σε ορισμένα μοναστήρια.

Αυτοτέλεια των εξαρτημάτων- κατάργηση ισοβιότητας των προϊσταμένων

-Με τον Καταστατικό Χάρτη του 1944 οι εξαρτηματικοί μοναχοί παύουν πλέον να ζουν σε καθεστώς φεουδαρχίας και γίνονταν συμμέτοχοι στη διοίκηση της μοναστικής πολιτείας:

-Όλα τα εξαρτήματα αποκτούσαν διοικητική αυτοτέλεια και  έπαυαν να αποτελούν «αναφαίρετα και απαλλοτρίωτα» κτήματα των κυρίαρχων μονών, όπως όριζε ο Χάρτης του 1924. Με το νέο Χάρτη οριζόταν ότι: « Αι Σκήται, τα Κελλία και Ησυχαστήρια εισίν σχετικώς ανεξάρτητα, πνευματικώς μόνον υπαγόμενα εις μίαν εκάστην των Ιερών Μονών».

-Προβλεπόταν η συμμετοχή εξαρτηματικών μοναχών στα όργανα διοίκησης του Αγίου Όρους. Tα μέλη της Δισενιαύσιας Ιεράς Συνάξεως αυξάνονταν από 20 σε 40. Οι 20 επιπλέον εκπρόσωποι θα προέρχονταν από τους εξαρτηματικούς. Ακόμη αυξάνονταν σε 25 από 20 τα μέλη της Ιεράς Κοινότητας, με την επιπλέον συμμετοχή δυο εκπροσώπων των σκητών, δυο των Κελλίων και ενός των εθνικών μειονοτήτων ( Ρώσων, Βουλγάρων, Σέρβων και Ρουμάνων).

Καταργήθηκε η ισοβιότητα των προϊσταμένων, οι οποίοι θα εκλέγονταν σε τακτό χρόνο, με ενιαίο σύστημα για όλες τις μονές και με τριετή θητεία.

Οι εξαρτηματικοί που είχαν δικαιώματα επικαρπίας στην περιουσία που τους παραχωρούσε η κυρίαρχη μονή, αποκτούσαν δικαίωμα κυριότητας. Ακόμη καταργήθηκαν ουσιαστικά το «τριμερίδιο»και τα διάφορα «δοσίματα» των εξαρτηματικών προς τις μονές.

Η μάχη της Αθήνας κρίνει την τύχη του νέου Χάρτη

Ο νέος Καταστατικός Χάρτης ήρθε πάρα πολύ αργά για τους εξαρτηματικούς μοναχούς. Μόλις λίγες μέρες μετά την ψήφισή του, οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ έχαναν οριστικά τη μάχη της Αθήνας και αποσύρονταν από την πρωτεύουσα. Έτσι ο Χάρτης αυτός δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Οι διοικήσεις των μονών , ενθαρρυμένες από την τροπή των πραγμάτων στην υπόλοιπη Ελλάδα, αποφάσισαν να ακολουθήσουν τις διατάξεις του παλιού Κ.Χ. και να αγνοήσουν το νέο. Αλλά και στις τάξεις των εξαρτηματικών τον αρχικό ενθουσιασμό διαδέχθηκαν η απογοήτευση και αποχωρήσεις μοναχών από το κυριότερο «συνδικαλιστικό» τους όργανο το «Ιερό Συγκρότημα Καρυών».

Την οριστική ταφόπλακα την έβαλε η συμφωνία της Βάρκιζας που επέβαλε τον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ και την παράδοση της εξουσίας στα όργανα της κυβέρνησης των Αθηνών.

Βατοπαίδι

Το τελευταίο έγγραφο της Εθνικής Πολιτοφυλακής με ημερομηνία 30.1.1945 έφερε την υπογραφή του διοικητή της Μαυρουδή και απευθυνόταν στην Ιερά Κοινότητα , σημειώνοντας ότι πολλές μονές αρνιόνταν να δώσουν τρόφιμα του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στους λαϊκούς εργάτες τους «προφασιζόμεναι άλλαι ότι είναι κοινόβιαι και άλλαι άλλα». Και προειδοποιούσε ότι «θα ληφθούν μέτρα εναντίον τους» γιατί «οι ισχυρισμοί και αι προφάσεις αυταί είναι εκτός των πλαισίων της λογικής και της δικαιοσύνης».

«Συνέχισις της ιεράς εθνικοθρησκευτικής αποστολής»

Μετά την επανεμφάνιση της Χωροφυλακής στον Άθω , ο πρωτεπιστάτης μπορούσε να διακηρύξει στην πρώτη «μετα-ΕΑΜική» συνεδρίαση της Ιεράς Κοινότητας την αποκατάσταση της «καθεστηκύιας τάξεως» και το τέλος της «εαμοκρατίας» :

« Σεβαστή Ιερά Κοινότης

Χάριτι Θεού ελευθερωθέντος του ευσεβούς ημών Έθνους εκ των ποικίλων αυτού εχθρών και παρελθούσης της εν των ιερώ ημών Τόπω δημιουργηθείσης , ως μη ώφειλε, καταστάσεως εκ της αναμιξεως εις τα εν Αυτώ προσώπων ξένων και αδαών, και με την προσπάθειαν επιβολής διοικητικού συστήματος εκ των κάτω παρά τα καλώς απ’ αιώνων κρατούντα και το πνεύμα της Εκκλησίας μας, σχετικώς με την διαχείρισιν και διοίκησιν των εκκλησιαστικών πραγμάτων, η Ιερά Επιστασία μετά αδελφικής χαράς και αγαλλιάσεως βλέπει σήμερον την Ιεράν Κοινότητα συγκροτουμένην εις σώμα συμφώνως τω νόμω, το οποίον εγγυάται την συνέχισιν της ιεράς εθνικοθρησκευτικής αποστολής της ακροπόλεως ταύτης του Ορθοδόξου Χριστιανισμού και την αδελφικήν και ειρηνικήν διαβίωσιν πάντων των Μοναχών αυτής εν τω πλαισίω εις ο έκαστος ετάχθη.

Κατά το διάστημα το μεσολαβήσαν από τις 20 Δεκεμβρίου π. έτους μέχρι σήμερον,  η Ιερά Επιστασία μεθ’ όλων των ασθενών δυνάμεων αυτής προσεπάθησεν να φανή ανταξία των περιστάσεων, κινουμένη πάντοτε εν τω πλαισίω του ιερού ημών καθεστώτος, σταθερώς πιστεύουσα ότι πάντα τα γενόμενα επί εαμοκρατίας θα παρέλθουν ανεπιστρεπτί ως αντικείμενα εις τα νομίμως και κανονικώς τεθεσπισμένα εν Αγίω Όρει…».

Τα αμέσως επόμενα χρόνια έγιναν μεμονωμένες προσπάθειες εξαρτηματικών να θέσουν πάλι το ζήτημα των σχέσεών τους με τις κυρίαρχες μονές. Όμως ουδείς τους υποστήριξε. Αντίθετα, πολλοί απ’ αυτούς υπέστησαν διώξεις για τη συμμετοχή τους στις κινήσεις του 1944. Στις 4 Απριλίου 1946 η Διπλή Ιερά Σύναξη αποφάσισε την απέλαση έξι μοναχών που πρωτοστάτησαν στο κίνημα των εξαρτηματικών. Οι υπόλοιποι κελλιώτες ξεσηκώθηκαν και με παρεμβάσεις τους στο διοικητή Χωροφυλακής κατάφεραν να αναστείλουν την εφαρμογή της απόφασης. Διαμαρτυρίες από επιτροπή κελλιωτών έγιναν και στην Αθήνα και έτσι οι έξι παρέμειναν τελικά στον Άθω…

Βασική βιβλιογραφία

1.Δημητρίου Γ. Τσάμη «Άγιον Όρος- Προσέγγιση στην πρόσφατη ιστορία του», Θεσσαλονίκη ( Φωτοσύνθεση- Εκτύπωση- Βιβλιοδεσία «Βιβλιοδετική Μέλισσα».Η πιο ολοκληρωμένη μελέτη για το Άγιον Όρος στα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου Πολέμου από τον καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης που διετέλεσε και διοικητής του Αγίου Όρους.  Στο βιβλίο δημοσιεύεται το πλήρες κείμενο του Καταστατικού Χάρτη του Αγίου Όρους της 27ης Δεκεμβρίου του 1944 και πολλά σημαντικά έγγραφα της εποχής μαζί με πλούσιο φωτογραφικό υλικό.

2.Δημητρίου Μουζάκη « Το Άγιον Όρος  κατά την περίοδον του Μεσοπολέμου», εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, Αθήνα- Κομοτηνή 2008. Στο βιβλίο περιγράφεται αναλυτικά η αντιπαράθεση των κυρίαρχων μονών με τους κελλιώτες μοναχούς  στον Μεσοπόλεμο.

3.Αρχιμανδρίτου Γαβριήλ Διονυσιάτου «Αγιορείτικη Ιστορία 55 ετών», Επετηρίς Αθωνιάδος Σχολής , 1966. Με σημαντικά στοιχεία για την στάση των προϊσταμένων των μονών στο θέμα των εισφορών στο ΕΑΜ.

4.Ν. Αντωνοπούλου «Η συνταγματική προστασία του Αγιορειτικού καθεστώτος», Αθήνα 1958.

5.Ιεζεκιήλ μητροπολίτου Θεσσαλιώτιδος «Έργα και ημέραι». Ο Ιεζεκιήλ είχε οριστεί επίτροπος του Αγίου Όρους και σύνδεσμος με την Αθήνα.

6.Ι. Μ. Χατζηφώτη «Η καθημερινή ζωή στο Άγιον Όρος», εκδόσεις Δημ. Ν. Παπαδήμα, Αθήνα 1995.

7.Καταστατικός Χάρτης του Αγίου Όρους , ΦΕΚ 16 Σεπτεμβρίου 1926, τεύχος πρώτο, αριθμός φύλλου 309.

8.Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαιδεία , τ. Α΄, Αθήνα 1962.

9.Θέμου Κορνάρου « Άγιον Όρος ( οι Άγιοι χωρίς μάσκα- Μαρτυρία)», εκδόσεις Χρόνος 1982. Ένα συγκλονιστικό ρεπορτάζ  του Κορνάρου για ο Άγιον Όρος στη δεκαετία του ‘30. Το βιβλίο που πρωτοεκδόθηκε το 1933 γνώρισε τις συνεχείς απαγορεύσεις των εισαγγελικών αρχών και ο συγγραφέας διώχθηκε αρκετές φορές.                                                                                                                                    

10.Γιώργου Ν. Καραγιάννη « Η Εκκλησία από την Κατοχή στον Εμφύλιο , εκδόσεις « Προσκήνιο- Άγγελος Σιδεράτος», Αθήνα.

11.Π. Παναγιωτάκου «Η οργάνωσις του μοναχικού πολιτεύματος εν Αγίω όρει Άθω», Αρχείον Εκκλησιαστικού και Κανονικού Δικαίου, 4.

12.Α. Δασκαλάκη «Ιστορία της Ελληνικής Χωροφυλακής 1936-1950, τ.2.

* Θυμίζουμε ότι Εξαρτηματικοί ονομάζονται οι μοναχοί που ζουν έξω από τις μονές του Αγίου Όρους, σε Σκήτες, Κελλία, Καλύβες, Καθίσματα και Ησυχαστήρια. Αυτοί οι χώροι ονομάζονται Εξαρτήματα και ανήκουν στις μονές. Σχετικά με τα Εξαρτήματα και τα δικαιώματα των Εξαρτηματικών μπορείτε να διαβάσετε στο πρώτο μέρος του αφιερώματος: «1944-1945: Μια ιδιότυπη ταξική σύγκρουση στο Άγιον Όρος (Α΄)».

Repos: Συμφωνίες Πώλησης και Επαναγοράς-Σπύρος Λαβδιώτης 22/2/2019

Σκοπός του παρόντος δοκιμίου είναι να ρίξει φως στο ομιχλώδες τοπίο του
δημόσιου χρέους που διαμορφώθηκε στον κρατικό προϋπολογισμό του 2015, όπου με
εκτενή χρήση repos τα πιστωτικά έσοδα(δανεισμός)1 εκτοξεύτηκαν στα 771 δις ευρώ.
2
Ειδικά, η Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου (ΕΣ) αναφέρει ότι ‘‘τα πιστωτικά
έσοδα παρουσιάζουν αύξηση σε σχέση µε τα προϋπολογισθέντα κατά 675.08 δις ευρώ
ανερχόμενα συνολικά στα 771.07 δις ευρώ. Η σηµαντική απόκλιση των πιστωτικών
εσόδων από τις προβλέψεις του προϋπολογισµού οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι το
Ελληνικό ∆ηµόσιο, δια του Οργανισµού ∆ιαχείρισης ∆ηµοσίου Χρέους (Ο∆∆ΗΧ),
προέβη… σε (µη προβλεφθείσα στον προϋπολογισµό) σύναψη πράξεων πώλησης τίτλων
µε συµφωνία επαναγοράς µε τους φορείς που µετέχουν στο «κοινό κεφάλαιο ΝΠ∆∆ και
Ασφαλιστικών Φορέων» του οποίου η διαχείριση έχει ανατεθεί στην Τράπεζα της Ελλάδος’’.3
Από ό, τι βλέπουμε, με ορθάνοικτα τα μάτια από το σάστισμα, έχουμε μπροστά
μας ένα μπερδεμένο κουβάρι να ξετυλίξουμε. Τίθενται πολλαπλά δυσεπίλυτα θέματα. Το
ποσό των € 771 δις που καταγράφτηκε αντανακλά πραγματικό δημόσιο χρέος; Εάν
ναι, πώς μια χώρα εν μέσω πρωτόγνωρης ύφεσης με Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν
(ΑΕΠ) 176 δις ευρώ (μείωση της αγοραστικής δύναμης κατά € 67 δις, ή – 28 % από
€ 243 δις το 2008) να έχει αυτόν τον εξωφρενικό δανεισμό; Η λογική δεν το αντέχει.
Πριν την χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, όπου επήλθε η συντριβή του τραπεζικού
συστήματος, τα πιστωτικά έσοδα του έτους 2008 ανέρχονταν σε € 70 δις.
4 Πώς αυτά
εξακοντίστηκαν μέσα σε 7 χρόνια στα € 700 δις, μια αύξηση της τάξεως του 1000% !
Η απάντηση θα δοθεί, εν μέρει, από το Ελεγκτικό Συνέδριο, αναφέροντας
απλώς ότι «οι συµφωνίες επαναγοράς αποτελούν χρηµατοοικονοµικό εργαλείο, που
χρησιμοποιείται από τη διοίκηση προκειµένου να καλύψει τρέχουσες ανάγκες ρευστότητας
… αποτελεί βραχυπρόθεσμο εσωτερικό δανεισµό, στον οποίο µετέχουν οι φορείς του
∆ηµοσίου και δεν προσµετράται στο επίσηµο χρέος». Η απάντηση όμως είναι ανεπαρκής.
Ουδεμία επεξήγηση ως προς τι είναι αυτά τα repos που προκάλεσαν τον θάνατο της
Lehman Brothers στις 15 Σεπτέμβριου 2008, και πως αυτά λειτουργούν ώστε να μη
θανατωθεί και η Ελλάδα, καθώς το δημόσιο προϋπολόγισε πράξεις repos € 44 δις για
το 2015, και το ποσό εκτινάχτηκε στα € 694 δις έναντι € 97 δις το 2014 (αύξηση 614.5 %).
Δεν ξέρει κανείς εάν πρέπει να κλαίει ή να γελάει μ’ αυτές τις αποκλείσεις.
Αλλά ένα είναι βέβαιο ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο έστειλε έγγραφο προς τον Ο∆∆ΗΧ
να ζητήσει επεξηγήσεις, τι είναι αυτά τα μυστηριώδη repos και ποιοι είναι οι φορείς του
«κοινού κεφαλαίου» οι οποίοι συμμετέχουν στον εν λόγω βραχυπρόθεσμο δανεισµό και,
πού διοχετεύτηκε η ρευστότητα που προκλήθηκε από τις συμφωνίες επαναγοράς.

1 Ο λογαριασμός «πιστωτικά έσοδα» απεικονίζει τον συνολικό δανεισμό του ελληνικού κράτους κατά
την διάρκεια ενός έτους. Αυτός περιλαμβάνει τις διάφορες κατηγορίες δανεισμού, βραχυχρόνιου και
μακροχρόνιου. Όπως, τα έντοκα γραμμάτια του δημοσίου, κρατικά ομόλογα, δάνεια του μηχανισμού
στήριξης, έσοδα από ανταλλαγή κεφαλαίων (swaps), έσοδα από συμφωνίες επαναγοράς (repos), και
άλλες μορφές δανείων και κρατικών πιστωτικών διευκολύνσεων μικρότερης οικονομικής σημασίας.
2 Ελεγκτικό Συνέδριο, Έκθεση επί του Απολογισμού, Ισολογισμού και λοιπών Χρηματοοικονομικών
Καταστάσεων της Κεντρικής Διοίκησης του Κράτους για το Οικονομικό έτος 2015, 16 Νοεμβρίου 2016.
3 Ό.π., Ελεγκτικό Συνέδριο, Απολογισμός έτους 2015, σελ. 15
4 Έκθεση Ελεγκτικού Συνεδρίου επί του Απολογισμού και Ισολογισμού του Κράτους του 2008, σελ. 11
2
Πλην όμως, το Ελεγκτικό Συνέδριο με δυσφορία δήλωσε ότι «η απαντητική
επιστολή του Ο∆∆ΗΧ δεν παρείχε επαρκή πληροφόρηση».
5 Αυτό ήταν το έναυσμα που ο
φορέας Ελλήνων Συνέλευσις του Αρτέμη Σώρρα μπήκε στο προσκήνιο με το εκκωφαντικό
«Αποκάλυψη : Απόκλιση Ισολογισμού του 2015 κατά 614.54 %. Ήτοι: Από 94 δις σε
770 δις ευρώ = Διαφορά 676 δις ευρώ!!! Έχουν ενσωματώσει τα 600 δις ($) της
κατάθεσης του Αρτέμη Σώρρα»… Το υπουργείο οικονομικών οφείλει άμεσα να διευκρινίσει
τους παράγοντες, που προκάλεσαν την εκτόξευση των πιστωτικών εσόδων σε repos…» 6
Είναι εμφανές από την ανάλυση των πιστωτικών εσόδων του προϋπολογισμού
20157 ότι ο ισχυρισμός της κατάθεσης των 600 δις $ είναι παντελώς αβάσιμος. Κανένα
εξωγενές ποσό δεν ενσωμάτωσε το Υπουργείο Οικονομικών στα πιστωτικά έσοδα 2015.
Κι αυτό, διότι το ποσό των € 694 δις προέρχεται από έσοδα repos : συμφωνιών πώλησης
τίτλων και επαναγοράς που σύναψε το ελληνικό δημόσιο με τους φορείς του γριφώδους
«κοινού κεφαλαίου ΝΠΔΔ και Ασφαλιστικών Φορέων» του οποίου η διαχείριση ανατέθηκε
στην ανεξάρτητη αρχή, την Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία θεσμικώς δεν λογοδοτεί στις
ελληνικές αρχές αλλά ακολουθεί πιστά τις οδηγίες της ΕΚΤ, για να επέλθει πλήρες σκοτάδι.
Παρά τις παραινέσεις του Ελεγκτικού Συμβουλίου προς το Υπουργείο Οικονομικών
να παράσχει διευκρινήσεις αναφορικά για τις ‘ιδιαίτερα αυξημένες’ αποκλίσεις των
repos, προς εξασφάλιση της διαφάνειας και τήρησης των βασικών αρχών ειλικρίνειας του
προϋπολογισμού, οι προσπάθειες κατ’ ουσίαν υπήρξαν μάταιες. Η απάντηση του Υπουργείου
ήταν της μορφής του χρησμού της Πυθίας στο μαντείο των Δελφών « ήξεις αφίξεις
ουκ εν τω πολέμω θνήξεις»: « Τα δάνεια αυτά [repos] εξοφλούνται εντός του έτους και
καταγράφονται στον απολογισµό, αυξάνοντας ισόποσα τόσο τα έσοδα όσο και τις δαπάνες
αποπληρωµής τους. Η πρόβλεψη των δανείων δεν είναι δυνατή κατά το χρόνο κατάρτισης
και έγκρισης του προϋπολογισµού… το ανεξόφλητο υπόλοιπο όλων των βραχυπρόθεσμων
δανείων κατά την 31/12/2015 προσµετράται στο ύψος του χρέους της Κεντρικής Διοίκησης.
8
Κατ’ αρχάς, όπως θα δούμε στη συνέχεια, τα repos, δεν είναι δάνεια αυτού
καθ’ αυτού. Είναι συμφωνίες επαναγοράς, ήτοι πωλήσεις χρεογράφων συνδεμένες με
την επαναγορά των χρεογράφων σε μια καθορισμένη τιμή, που περιλαμβάνει τον τόκο,
σε μια μεταγενέστερη ημερομηνία. Είναι «παρόμοια» των δανείων: ο δανειστής παρέχει
μετρητά στον δανειζόμενο και λαμβάνει ως εξασφάλιση (collateral) τα χρεόγραφα του
δανειζομένου.9 Η διάρκεια ισχύος είναι ‘άκρως’ βραχυπρόθεσμη, συνήθως μιας ημέρας.
Έχουμε όμως πολύ δρόμο μπροστά μας για να επεξηγήσουμε επαρκώς, γιατί τα
repos δεν συνιστούν παραδοσιακά δάνεια, γιατί είναι κυρίως δανεισμός μιας ημέρας
(overnight) και ιδίως, ποιος είναι ο βασικός λόγος που το ελληνικό δημόσιο έχει προσφύγει
αδιαλείπτως σ’ αυτή τη μορφή βραχυχρόνιου δανεισμού μετά το 2013. Καλώς ήλθατε στον
σκοτεινό και αδιαφανή κόσμο των repos. Έπεται συνέχεια… Σπύρος Λαβδιώτης 22/2/2019

5 Ό.π., Ελεγκτικό Συνέδριο, Απολογισμός 2015, σελ. 16
6
Γιώργος Βάμβουκας, Καθηγητής Ο.Π.Α. (πρώην ΑΣΟΕΕ), «Τι περιλαμβάνουν τα πιστωτικά έσοδα σε
Repos;», Kontranews.gr 28 Φεβρουαρίου 2017
7 Ό.π., Ελεγκτικό Συνέδριο, Απολογισμός του 2015 (σελ. 14-15) στον Πίνακα 1.1.3 – Πιστωτικά Έσοδα
Προϋπολογισμού – Κωδικός Αριθμός Εσόδων (ΚΑΕ) 5172: Έσοδα από πώληση τίτλων με σύμφωνο
επαναγοράς, εμφανίζονται τα ποσά των προϋπολογισθέντων € 44 δις και των πραγματοποιηθέντων
€ 694 δις, καθώς και η ανεξήγητη απόκλιση των repos κατά € 650 δις για το οικονομικό έτος 2015.
8 Έκθεση του Υπουργού Οικονομικών (άρθρο 167 παρ. 1 του Ν.4270/2014), Παράρτημα, Έκθεση ΕΣ.
9 Morgan Stanley, Repurchase Agreements, Investment Management, July 31, 2017