Atom: Ναι. Όχι. Ίσως, αλλά ..πυρηνικός φυσικός Martin Popkiewicz

Σε συζητήσεις για την πυρηνική ενέργεια μπορεί να δει ριζική πόλωση των θέσεων: και οι δύο αντίπαλοι της πυρηνικής ενέργειας και των υποστηρικτών της παρούσας μονόπλευρη απόψεις, και δεν συμφωνούν μαζί του οι άνθρωποι συνήθως κατηγορείται ότι είναι εχθροί της ανθρωπότητας. Εν τω μεταξύ, η πυρηνική ενέργεια – όπως, πράγματι, κάθε μεγάλης κλίμακας πηγή ενέργειας – έχει πραγματικά πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα που πρέπει να ληφθούν υπόψη στις συζητήσεις για τη μορφή του μελλοντικού ενεργειακού συστήματος της – λέει ο πυρηνικός φυσικός Martin Popkiewicz

Τρέχουσα κατάσταση

Η ιδέα μιας λειτουργίας πυρηνικού σταθμού είναι πολύ απλή. Σε ένα πρότυπο σταθμό ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα, καίνουμε άνθρακα, θερμότητα εξατμίζουμε το νερό (υπό υψηλή πίεση) και θερμαίνουμε τον ατμό, ο οποίος, ενώ επεκτείνεται, οδηγεί τον στρόβιλο να περιστρέψει τη γεννήτρια παραγωγής ενέργειας. Σε ένα πυρηνικό εργοστάσιο η βασική διαφορά είναι ότι η θερμότητα παράγει έναν αντιδραστήρα και όχι τον κλίβανο, το υπόλοιπο είναι παρόμοιο με την εγκατάσταση από μια μονάδα παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα.

Σχήμα 1. Παγκόσμια παραγωγή ενέργειας (ρεύμα) από πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής. Πηγή: BP Στατιστική Επισκόπηση της Παγκόσμιας Ενέργειας το 2018. Σημειώνεται ότι η έκθεση της BP πηγών ενέργειας που παράγουν ηλεκτρική ενέργεια (πυρηνική ενέργεια, υδροηλεκτρική, αιολική, φωτοβολταϊκά) μετατρέπεται σε Mtoe ενέργειας που βασίζεται στα ορυκτά καύσιμα, που θα κάψει σε θερμοηλεκτρικούς σταθμούς ορυκτών καυσίμων, για τη λήψη μιας δεδομένης ποσότητας ηλεκτρικής ενέργειας – με μέση απόδοση 38%, αυτό σημαίνει πολλαπλασιαστή x 2,63 – στο σχήμα που χρησιμοποιείται ο μετατροπέας 12 TWh = 1 mtoe, δηλ. χωρίς αυτόν τον πολλαπλασιαστή. Το ενεργειακό σύστημα, όπου με σκοπό την παραγωγή spalaliśmy ηλεκτρικής φορείς χημικής ενέργειας μπορεί σύντομα να αντικατασταθεί από ένα σύστημα στο οποίο τα τρέχοντα προϊόντα χημικοί φορείς (φυσικά, με μια ορισμένη αποτελεσματικότητα, αφού κάθε διεργασία της μετατροπής της ενέργειας χαρακτηρίζεται από την απώλεια) – σε έναν τέτοιο κόσμο πολλαπλασιαστή θα ενεργούσε στην αντίθετη κατεύθυνση .

Μετά από μια περίοδο δυναμικής ανάπτυξης στη δεκαετία του ’70 και του ’80 η κατασκευή νέων πυρηνικών σταθμών στη δεκαετία του ’90 επιβραδύνθηκε, και στον εικοστό αιώνα πρώτη γενιά του ηλεκτρικού ρεύματος από την πηγή αυτή έχει σταθεροποιηθεί. Καθώς η παγκόσμια κατανάλωση ενέργειας συνεχίζει να αυξάνεται, το μερίδιο της πυρηνικής ενέργειας στην παγκόσμια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας άρχισε να μειώνεται – από τη μέγιστη τιμή των 17,5% το 1996 σε 10,3% το 2017. Δεδομένου ότι η ηλεκτρική ενέργεια είναι μόνο μία από τις πηγές ενέργειας, η συνολική συμμετοχή της στην παγκόσμια άτομο το ενεργειακό μείγμα μειώθηκε σε αυτή την περίοδο από 2,2 σε 1,6%. Η μόνη χώρα που στον 21ο αιώνα άρχισε να παράγει ηλεκτρική ενέργεια σε πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής και προηγουμένως δεν το έκανε, είναι το Ιράν.

Η επιβράδυνση στην ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας προέκυψε από πολλούς παράγοντες. Όπως μπορούμε να διαβάσουμε στην  τελευταία έκθεση της IPCC :

Η πυρηνική ενέργεια είναι μια ώριμη σταθερή πηγή ενέργειας, η οποία χαρακτηρίζεται από χαμηλές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου […], το οποίο θα μπορούσε να δώσει μια αυξημένη συνεισφορά στην παροχή ηλεκτρικής ενέργειας με χαμηλές εκπομπές άνθρακα, αλλά υπάρχουν πολλά εμπόδια και κινδύνους, συμπεριλαμβανομένων m.in:. Λειτουργικού κινδύνου και των σχετικών ανησυχιών, τους κινδύνους που σχετίζονται με την απόκτηση ουρανίου, τους χρηματοοικονομικούς και ρυθμιστικούς κινδύνους, τα ανεπίλυτα προβλήματα με τα ραδιενεργά απόβλητα, τον φόβο της διάδοσης πυρηνικών όπλων και της δημόσιας αποστροφής.

Το γεγονός ότι οι πυρηνικοί σταθμοί από τη μία πλευρά μπορεί να είναι μια πηγή ηλεκτρικής ενέργειας χωρίς άνθρακα (σε κάθε περίπτωση μετά την κατάργηση των ορυκτών καυσίμων σε ολόκληρο τον κύκλο, από την εξόρυξη και την επεξεργασία του μεταλλεύματος για τη μεταφορά και επεξεργασία αποβλήτων), και από την άλλη είναι μαζί τους πολλά προβλήματα, αυτό δεν είναι μυστικό. Προσπαθώντας να προσεγγίσουμε το θέμα μέχρι συνοψίζονται αντικειμενικά τα επιχειρήματα υπέρ και κατά, και (ανυπόμονος να δείτε αμέσως στο τελευταίο κεφάλαιο) την άποψή μου σχετικά με το εάν και το πώς βλέπω τον ρόλο της πυρηνικής ενέργειας στην απεξάρτηση από τον άνθρακα της πολωνικής οικονομίας. Από την πολωνική πλευρά αναλύει επίσης τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα για να ξεκινήσετε ένα πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας, αλλά συχνά αναφερόμενος στην κατάσταση του κόσμου, επειδή η τεχνολογία θα αγοραστεί στο εξωτερικό, το καύσιμο θα έρθει από εκεί, και εκεί θα λάβει χώρα η διαδικασία της θεραπείας, υπήρχαν και διδάγματα.

Επιχειρήματα για την επένδυση στην πυρηνική ενέργεια

Όπως διαβάζουμε στην ειδική έκθεση της IPCC SR1.5 Νοέμβριος 2018 (ούτως ή άλλως αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί ως συντηρητική ) για να αποφευχθεί η επικίνδυνη αλλαγή του κλίματος θα πρέπει να μειώσουν τις εκπομπές από την καύση των ορυκτών καυσίμων κατά το ήμισυ από το 2030 και μηδενική καθαρή δώδεκα χρόνια αργότερα. Αυτό απαιτεί ταχεία απόκλιση από τον άνθρακα, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο και τη μετάβαση σε πηγές ενέργειας μηδενικών εκπομπών. Τέλος πάντων, είτε τρόπο τα ορυκτά καύσιμα είναι μη ανανεώσιμη πηγή που είναι γρήγορα εξαντλείται – αν θέλετε να έχετε μια λειτουργική οικονομία, πρέπει να διασφαλιστεί ο ενεργειακός εφοδιασμός από άλλες πηγές.

σταθερότητα

Πυρηνικοί σταθμοί είναι η μεγαλύτερη πηγή σταθερής ενέργειας με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (αν και υπάρχουν εκπομπές που συνδέονται με την κατασκευή και εξόρυξης και εμπλουτισμού του ουρανίου – το ίδιο ισχύει και για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας), την παροχή ενέργειας ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες, την ώρα της ημέρας ή του έτους.

Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως ανεμογεννήτριες και τα φωτοβολταϊκά, παρέχουν την τρέχουσα ασταθή – στη συνέχεια, όταν φυσούν είναι αναμμένη, και όχι όταν θέλαμε – τις περιόδους χαμηλής παραγωγής μπορεί να διαρκέσει για μερικές ή ακόμα και αρκετές ημέρες (τουλάχιστον σε γεωγραφικά πλάτη μας, στην τροπικές περιοχές ο κύκλος των εποχών παίζει ένα μικρό νόημα, αρκεί να αποθηκεύεται η ηλεκτρική ενέργεια από τις ηλιακές εγκαταστάσεις μόνο για τη νύχτα). Ελεγχόμενα ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως τα φυτά υδροηλεκτρική ή η βιομάζα, η περιορισμένη ενέργεια δυναμικού, έχουν επίσης υψηλό περιβαλλοντικό κόστος (π.χ.. Αντικατάσταση Βιστούλα και Όντερ τσιμεντοποίηση κανάλια για την δύναμη του νερού και τον ανταγωνισμό με την καλλιέργεια και το οικοσύστημα για τις ενεργειακές καλλιέργειες). Ενώ ένα σχετικά μικρό μερίδιο της ανεξέλεγκτης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (έως και αρκετές δεκάδες τοις εκατό) την εξισορρόπηση της ενέργειας του συστήματος είναι πολύ απλή και δεν είναι πολύ ακριβό, σε συνδυασμό με την αύξηση του μεριδίου τους στο κόστος της ενέργειας του συστήματος εξισορρόπησης (δηλαδή, για να παρέχουν την απαιτούμενη ποσότητα ενέργειας από άλλες πηγές ή περιοδικά) επανειλημμένα υπερβαίνει το κόστος παραγωγής μιας μονάδας ενέργειας. Επειδή η αποθήκευση μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας για μεγάλο χρονικό διάστημα εξακολουθεί να είναι πολύ ακριβά, οι επί του παρόντος διαθέσιμες τεχνολογίες είναι απαραίτητη για τη διατήρηση εφεδρικού δυναμικού στο θερμοηλεκτρικούς σταθμούς, ιδιαίτερα εύκολο να ελέγχουν την εξουσία και το κόστος για την κατασκευή των σταθμών παραγωγής ενέργειας φυσικού αερίου. Επίσης, σε περίπτωση που βασίζεται στο εισαγόμενο φυσικό αέριο, και το εμπορικό ισοζύγιο, την ενεργειακή ασφάλεια και τη διατήρηση της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα. Δεν υπάρχει ακόμη βιομηχανική χώρα που θα αποδυνάμωσε με επιτυχία την οικονομία που βασίζεται στην αιολική και την ηλιακή ενέργεια. Οι χώρες με μερίδιο ΑΠΕ στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας που υπερβαίνει το 50% χρησιμοποιούν σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής νερού ως μονάδες αποθήκευσης ενέργειας – είτε στο εσωτερικό τους είτε (όπως στη Δανία) στους γείτονές τους. Η δυνατότητα εξασφάλισης σταθερού εφοδιασμού με ηλεκτρισμό από πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής είναι επομένως το σαφές πλεονέκτημα τους

Πρέπει να τονιστεί με σαφήνεια ότι με τις σημερινές τεχνολογίες, η εξασφάλιση σταθερού ενεργειακού εφοδιασμού σε σενάρια βαθιάς απαλλαγής από τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα χωρίς τη χρήση πυρηνικών εργοστασίων μπορεί να είναι έως και δύο έως τρεις φορές πιο ακριβό ( MIT, 2018 ).

Μικρό μέγεθος και περιβαλλοντικές επιπτώσεις

Σε αντίθεση με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οι οποίες χρειάζονται πολύ έδαφος για να συλλέξουν διασκορπισμένη αιολική ή ηλιακή ενέργεια, ένας τυπικός πυρηνικός σταθμός ηλεκτροπαραγωγής έχει μόνο το μέγεθος ενός εργοστασίου. Κατά συνέπεια, η ποσότητα του υλικού που απαιτείται για την κατασκευή σε σύγκριση με άλλες πηγές χωρίς εκπομπές ενέργειας πολύ χαμηλή, και τις επιπτώσεις στο περιβάλλον των φυτών είναι περιορισμένη σε μια μικρή περιοχή (με την πιθανή εξαίρεση της θερμάνσεως του νερού που χρησιμοποιείται για λίμνες και ποτάμια ψύξης). Κατά την κανονική λειτουργία της μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, ο κίνδυνος για τους κατοίκους και τα ζώα είναι ουσιαστικά μηδενικός.

Πυρηνικοί σταθμοί – μεγάλες εγκαταστάσεις με δυναμικότητα φθάνει χιλιάδες μεγαβάτ, επίσης ταιριάζει καλά στο τρέχον πολωνικό σύστημα εξουσίας, στο οποίο η παροχή ρεύματος μεγάλη κεντρική πηγή με μονόδρομη ροή ρεύματος από τη μονάδα παραγωγής ενέργειας για τους καταναλωτές.

Το ποσό που καταναλώνεται από την κατανάλωση EJ και η παραγωγή αποβλήτων είναι πολύ μικρή – για να λειτουργήσει εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα με χωρητικότητα 1.000 MW χρειάζεται ετησίως περίπου 3 εκατομμύρια τόνους άνθρακα, και το ποσό που παράγεται κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της εγκατάστασης των επιβλαβών αερίων και σκόνης επίσης να πάτε εκατομμύρια τόνους (όλα τα παίρνει και η ατμόσφαιρα και σωρούς). Εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας με τη χωρητικότητα επαρκή ετησίως περίπου 30 τόνους καυσίμων, και κατασκευάζονται από ένα χρόνο των υψηλού επιπέδου ραδιενεργών αποβλήτων έχουν όγκο αρκετών κυβικών μέτρων, και δεν είναι απλά ρίχνονται στο περιβάλλον. Μπορείτε να το μετατρέψει σε ένα υαλοποιημένα μπλοκ, αυτά τα τμήματα συσκευασμένα σε θωρακισμένα δοχεία, και στη συνέχεια να θάψει δεκάδες χίλια χρόνια σε επιλεγμένες γεωλογική εκατοντάδες μέτρα υπόγειο.

Παρόλο που το κόστος παροπλισμού του σταθμού ηλεκτροπαραγωγής σε απόλυτους αριθμούς είναι υψηλό, είναι μόνο της τάξεως των 1-2 gr / kWh, υπολογιζόμενο επί της ποσότητας ενέργειας που παράγεται.

πυρηνικού σταθμού δεν μεταδίδει κατά τη διάρκεια της εργασίας τους, όχι μόνο αέρια θερμοκηπίου, σκόνες, οξείδια του θείου, του αζώτου και τα βαρέα μέταλλα, αλλά ακόμη και έφερε στην ατμόσφαιρα κατά τη διάρκεια της κανονικής λειτουργίας του πυρηνικού σταθμού ραδιενεργών ουσιών έχουν μια δραστηριότητα 100-φορές λιγότερο των ραδιενεργών ουσιών που εκπέμπονται στην ιπτάμενη τέφρα (το τρέχον στο ουράνιο και το θόριο) κατά τη λειτουργία ενός σταθμού ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα παρόμοιας ισχύος. Τι περισσότερο, να διαφύγουν στο περιβάλλον ραδιενεργών υλικών όταν αυτά είναι ως επί το πλείστον ευγενή αέρια όπως το κρυπτό ή ξένο, που δεν αντιδρά χημικά και ως εκ τούτου δεν συσσωρεύεται στο σώμα μας.

Υψηλή ασφάλεια

Η πυρηνική ενέργεια είναι μια αποδεδειγμένη και σχετικά ασφαλής τεχνολογία. Καθ ‘όλη τη διάρκεια της ιστορίας της, το σοβαρότερο ατύχημα ήταν η καταστροφή του Τσερνομπίλ, όπου 57 άνθρωποι σκοτώθηκαν άμεσα. Παρά το γεγονός ότι η ασθένεια (κυρίως του καρκίνου) που προκαλείται από την εξάπλωση στην περίπτωση των ραδιενεργών ισοτόπων είναι υπεύθυνες για πολλά-δεκάδες χιλιάδες πρόωρους θανάτους (το πιο πιθανό είναι αυτές οι χαμηλότερες εκτιμήσεις), η κλίμακα του κόσμου δεν είναι καθόλου μεγάλους αριθμούς, ακόμη και σε σύγκριση με τον αριθμό των θυμάτων τροχαίων ατυχημάτων στα ανθρακωρυχεία και στα θύματα των θρόμβων, που υπολογίζονται παγκοσμίως σε εκατομμύρια το χρόνο (μόνο στην Πολωνία, 40-50.000 ετησίως). Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι ένας σύγχρονος, μετριοπαθής αντιδραστήρας νερού σε κατάσταση αιφνίδιας αύξησης της ισχύος αντί να εκραγεί (μιλάμε για μια χημική έκρηξη,τι συνέβη για παράδειγμα στη Φουκουσίμα ).

Οι πυρηνικοί σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής είναι επίσης καλά προστατευμένοι από τρομοκρατικές επιθέσεις που ποτέ δεν έχουν επιτεθεί.

Καλή διαθεσιμότητα καυσίμου

Το καύσιμο μπορεί να αγοραστεί από πολλές χώρες, μειώνοντας τον κίνδυνο έλλειψης εφοδιασμού. Η παγκόσμια αποθέματα ουρανίου είναι αρκετά μεγάλος ώστε η τρέχουσα λειτουργία του στόλου των αντιδραστήρων θα πρέπει να είναι επαρκής για περ. 100 χρόνια είναι επίσης πιθανές περαιτέρω ανακαλύψεις (ευρύτερη ανάλυση για το θέμα αυτό έγραψα εδώ ), υπάρχει επίσης η δυνατότητα επίτευξης του ουρανίου διαλυμένο στο θαλασσινό νερό (περισσότερα για αυτό θέμα εδώ, μεταξύ άλλων). Το κόστος των καυσίμων σε σύγκριση με το κόστος κατασκευής ενός σταθμού ηλεκτροπαραγωγής είναι επίσης τόσο μικρό που μπορείτε ακόμη και να αγοράσετε καύσιμο για όλη την αναμενόμενη διάρκεια ζωής της εγκατάστασης, εξασφαλίζοντας έτσι ότι θα υπάρχουν αρκετά καύσιμα. Εναλλακτικά, μπορείτε να αρχίσετε να οικοδομήσουμε μια εξόρυξη ουρανίου και εγκαταστάσεις εμπλουτισμού στην Πολωνία (αν και το υψηλό κόστος της χαμηλής ορυχείων και των υποδομών ποιότητας μεταλλεύματος που υποστηρίζει κύκλου του πυρηνικού καυσίμου για διάφορους αντιδραστήρες θα υπόκεινται σε πολύ υψηλό πρόσθετο κόστος).

Μόλις κατασκευαστεί το εργοστάσιο σε λειτουργία για μεγάλο χρονικό διάστημα, της τάξης των 50-80 ετών, και το κόστος της λειτουργίας και των δραστηριοτήτων του, συμπεριλαμβανομένης της αγοράς καυσίμων, σε σύγκριση με την ποσότητα της ενέργειας που παράγεται σε σχέση με το κόστος κατασκευής είναι σχετικά χαμηλό.

Θα μπορούσε να είναι καλύτερο

Ενώ το κόστος νεόδμητων αντιδραστήρες είναι πολύ υψηλό (περίπου οποία περισσότερα σε ένα τμήμα κατά της πυρηνικής ενέργειας), υπάρχει ένα μεγάλο πεδίο για να μειώσει το κόστος, ιδιαίτερα στην περίπτωση της μαζικής παραγωγής τυποποιημένων αντιδραστήρων, δεν χτισμένη στη θέση, αλλά γίνεται με κατασκευάζονται σε εργοστάσια έτοιμο ενότητες.

Παρόλο που η χρησιμοποιείται σήμερα υψηλή πυρηνικών αντιδραστήρων 3ης γενιάς ( PWR ) λειτουργία σε μία θερμοκρασία ατμού χαμηλής 300 ° C, οπότε η απόδοση μετατροπής ενέργειας του ρεύματος είναι μικρή (τυπικά 35%) και τη θερμότητα χαμηλής θερμοκρασίας δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε βιομηχανικές διεργασίες, έχει σχεδιαστεί αντιδραστήρες 4ης γενιάς μπορεί να λειτουργήσει με μια υψηλότερη θερμοκρασία, οπότε η απόδοση μετατροπής της διάχυσης θερμότητας στην τρέχουσα μπορεί να είναι πολύ υψηλότερη, και θερμότητας υψηλής θερμοκρασίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε βιομηχανικές διεργασίες, μπορεί να παρέχει ένα υψηλότερο επίπεδο ασφάλειας για να διασφαλίζεται παθητικά από τους νόμους της φυσικής, σε μεγάλο βαθμό, και όχι μέσω ενεργών συστημάτων ασφαλείας. Μπορούν επίσης να επιτρέψουν μια γρήγορη αλλαγή ισχύος σε ένα ευρύ φάσμα και για την επικάλυψη των πυρηνικών καυσίμωνΠαραγωγή κατά τη λειτουργία πάνω σχάσιμο υλικό από ό, τι καταναλώνουν, η οποία θα αυξήσει τον αριθμό των πολλαπλών καυσίμων των πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής (γενιά περισσότερο από περίπου τέσσερις αντιδραστήρες ως παράδειγμα οι υγρού αντιδραστήρα άλατα της τροχιάς ).

Μπορεί επίσης να προστεθεί ότι οι πυρηνικές τεχνολογίες ανήκουν στις πιο προηγμένες παγκόσμιες τεχνολογίες και η απόκτηση δεξιοτήτων στον τομέα αυτό θα μπορούσε να συμβάλει στην ανάπτυξη της καινοτομίας της πολωνικής οικονομίας.

Επιχειρήματα κατά της ΕΠΕΝΔΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ

Η πυρηνική ενέργεια – όπως κάθε τεχνολογία μεγάλης κλίμακας παραγωγής ενέργειας – έχει τα μειονεκτήματά της. Κάνουν τον ενθουσιασμό για την πυρηνική ενέργεια σταδιακά να μειώνεται. Το μερίδιο του ατόμου στο παγκόσμιο ενεργειακό μίγμα πέφτει πολύ γρήγορα και πολλές χώρες με αντιδραστήρες ετοιμάζονται να τις κλείσουν (μερικές φορές παρόλο που εξακολουθούν να λειτουργούν).

Υψηλό κόστος

Σχήμα 2. Μέσο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας ανάλογα με την πηγή στις ΗΠΑ. Πηγή: Lazards LCOE 2017. Επιλέξτε για μεγέθυνση.

Ένα ιδιαίτερα σοβαρό πρόβλημα της πυρηνικής ενέργειας είναι η τιμή της. Ενώ το κόστος των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και την αποθήκευση ενέργειας πέφτουν γρήγορα (ταχεία τεχνολογική πρόοδο και τις οικονομίες κλίμακας), το κόστος της ατομικής ενέργειας αυξάνεται. Οι υποστηρικτές του υδρογόνου δείχνουν ότι το χαμηλό κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στις χώρες της ατομικής, όπως η Γαλλία – Πρέπει να τονιστεί, όμως, ότι μιλάμε για την τιμή της ενέργειας από πολύ καιρό πριν κατασκευαστεί και έχουν ήδη αποσβεστεί εγκαταστάσεις – και συζητάμε το θέμα της κατασκευής νέων σταθμών παραγωγής ενέργειας, και θα πρέπει να είναι το σημείο αναφοράς μας .

Υπάρχουν τόσοι λίγοι αντιδραστήρες στον κόσμο που έχουν γίνει πρακτικά ατομικά και μοναδικά έργα – έτσι δεν υπάρχει κλίμακα, καμία εμπειρία δεν συγκεντρώθηκε και καμία «παραγωγή ταινιών». Όλοι πληρώνουν για κάτι μοναδικό για ένα έργο τέχνης. Τα κατασκευαστικά, τεχνικά και επαγγελματικά προβλήματα στοιχίζουν την κατασκευή και οι καθυστερήσεις φθάνουν πολλά χρόνια. Ένα επιπλέον πρόβλημα είναι ότι ο κατάλογος των εταιρειών που επιθυμούν να κατασκευάσουν πυρηνικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας κατά την τελευταία δεκαετία συρρικνωθεί σε μεγάλο βαθμό, έτσι ώστε ακόμη και δεν είναι πραγματικά γνωρίζουν ποιος θα έχει την εξουσία να μας βάλει, και αν διαπιστώσει κάποιος, μπορεί να υπαγορεύσει τους όρους.

Το σημείο αναφοράς για την Πολωνία είναι οι επενδύσεις σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι προϋπολογισμοί νεόδμητων αντιδραστήρες στην Ευρώπη ξεπέρασε περίπου τρεις φορές – αυτό συμβαίνει στη φινλανδική Olkiluoto και γαλλική Flamanville (έστω και αν η Γαλλία, η οποία είναι ο πάροχος της τεχνολογίας και για τις δύο μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, έχει τεράστια εμπειρία στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας), και τον τερματισμό της κλιμάκωσης του κόστους εξακολουθεί να δει. Η τιμή για 1 GW εγκατεστημένης ισχύος για τους σταθμούς αυτούς είναι σχεδόν 30 δισεκατομμύρια PLN. Η προθεσμία για την παράδοση και των δύο τμημάτων, που είχε αρχικά προγραμματιστεί για το 2012, έχει ήδη μεταφερθεί στο 2020.

Το ίδιο ισχύει και για το βρετανικό έργο Hinkley Point – το μόνο που παρέμεινε στο τραπέζι μετά την αποχώρηση της Hitachi και της Toshiba από τα σχέδια κατασκευής πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής στο Ηνωμένο Βασίλειο . Εδώ, το εκτιμώμενο κόστος ανά 1 GW εγκατεστημένης χωρητικότητας είναι της τάξεως των 30 δισεκατομμυρίων PLN. Στην τελευταία περίπτωση, η βρετανική κυβέρνηση εξασφάλισε σταθερή και πληθωριστική τιμή αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας ύψους 92,5 £ / MWh (μετά την τιμαριθμική αναπροσαρμογή του πληθωρισμού ήδη 107 £ / MWh ή άνω των 50 gr / kWh) για 35 χρόνια. Εάν δεν υπήρχαν κυβερνητικές εγγυήσεις αγοράς ενέργειας σε εξαιρετικά υψηλή τιμή, δάνεια χαμηλού επιτοκίου και περιορισμός της ευθύνης για αποζημιώσεις, αυτοί οι σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής δεν θα είχαν την ευκαιρία να προκύψουν με βάση τις αρχές της ελεύθερης αγοράς. Είναι στην Πολωνία ότι μπορούμε σίγουρα να φτιάξουμε φθηνότερα και καλύτερα από ό, τι στη Γαλλία ή την Αγγλία;

Για λόγους σύγκρισης, πηγές ενέργειας, όπως ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά παρέχουν ήδη το φθηνότερο ενέργειας στον κόσμο – στις καλύτερες τοποθεσίες στην τιμή προθεσμιακή αγορά χωρίς επιδότηση των περίπου 2 σεντ ανά κιλοβατώρα (ή 7 g / kWh). Πολωνικές συνθήκες δεν είναι βέλτιστες (μεταξύ άλλων, λιγότερο ηλιοφάνεια και windiness, υψηλότερη τιμή γης ανά 1 m 2από ό, τι, για παράδειγμα, στην έρημο, η έλλειψη νομικών και κανονιστικών σταθερότητα, υψηλότερο κόστος κεφαλαίου), με την οποία η τιμή των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είναι υψηλότερη μαζί μας: για τα νέα αιολικά πάρκα 15-20 g / kWh για τα φωτοβολταϊκά και 20-35 g / kWh (για εγκαταστάσεις μεγάλης κλίμακας και στέγης). Για σύγκριση, η χονδρική τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας από άνθρακα σταθμού αποσβένεται περ. 20-25 g / kWh, και το νεόκτιστο καύση άνθρακα περ δύναμη. 35 g / kWh). Ωστόσο, το κόστος δεν τελειώνει εκεί: η ηλεκτρική ενέργεια δεν επαρκεί για την παραγωγή, πρέπει να παραδοθεί στον παραλήπτη. Αυτό οφείλεται κυρίως στις χρεώσεις μεταφοράς και διανομής ότι η τιμή λιανικής που καταβάλλει η Kowalski είναι πολύ υψηλότερη από την τιμή στην οποία πωλούν ηλεκτρική ενέργεια οι σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής – είναι περίπου 60 gr / kWh. Οι τοπικές πηγές ενέργειας που τροφοδοτούν ηλεκτρική ενέργεια σε μικρές αποστάσεις επιτρέπουν τη δραστική μείωση του κόστους μεταφοράς και διανομής.

Όπως σημειώνεται από την πύλη και υψηλής τάσης, της ευρωπαϊκής βιομηχανίας πυρηνικής ενέργειας ετοιμάζει μια έκρηξη, αλλά δεν είναι η κατασκευή νέων σταθμών παραγωγής ενέργειας, αλλά το παλιό γδύσιμο.

Μια διαρροή χρημάτων από την Πολωνία

Ακόμη χειρότερα, αν αποφασίσαμε να την Πολωνία για την κατασκευή πυρηνικών σταθμών, τη μερίδα του λέοντος που δαπανώνται για την κατασκευή των χρημάτων τους (για δύο πυρηνικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος 150 GW 4-5000000000) θα εισρεύσουν στο εξωτερικό, δημιουργώντας αντί για μερικές θέσεις εργασίας επί τόπου. Πυρηνικό πρόγραμμα θα πρέπει να παραδοθεί σε μεγάλο βαθμό πάνω σε εξωτερικούς ειδικούς, επειδή για 1-2 εξουσία δεν πληρώσει για να κάνει εκτεταμένες εγκαταστάσεις (που έχει νόημα σε χώρες με δεκάδες αντιδραστήρες). Πολωνικές εταιρείες δεν παρέχουν αντιδραστήρες και τα συστήματα ελέγχου, θα είναι πιο ρίχνουμε τσιμέντο, βάλτε τα καλώδια ή να παραδοθούν πίτσα (από τον τρόπο, τώρα δεν παράγουν ακόμη και τουρμπίνες για τις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα, την παραγγελία τους από ξένες εταιρείες και τους λέβητες εργοστάσιο σε λειτουργία σε άλλες δραστηριότητες, για παράδειγμα, την κατασκευή ηλεκτρικών λεωφορείων από την Rafako). Στο σενάριο της μετάβασης στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την ενεργειακή απόδοση θα αναπτυχθούν τέτοιες τεχνολογίες, όπως για παράδειγμα. Οι αντλίες θερμότητας, μονάδες ανάκτησης θερμότητας, καλύτερα οικοδομικά υλικά, τρένα, τραμ, λεωφορεία, πλοία να βάλει επάνω υπεράκτιες ανεμογεννήτριες, φορτιστές για ηλεκτρικά οχήματα, μετατροπείς και πολλές άλλες τεχνολογίες, οι οποίες έχουν ένα πτυχίο η πολυπλοκότητα είναι ιδανική για την ικανότητα των πολωνικών εταιρειών.

Ανατομία κινδύνου

Δεν μακρά σειρά παραγωγής των πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής έχει επίσης ως αποτέλεσμα μάθησης από τους σχεδιαστές, εργολάβους και κυρίως … στο χώρο του ξενοδοχείου. Ένας τεράστιος αριθμός των σφαλμάτων και επισκευής όχι μόνο θα σύρετε το κόστος εργασίας και την αύξηση, αλλά και να αυξήσει τον κίνδυνο αποτυχίας (αν και πρέπει να σημειωθεί ότι τα σύγχρονα εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας είναι αρκετά ανθεκτικό σε σοβαρές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης – σενάριο «Τσερνομπίλ» σε αυτά είναι πρακτικώς αδύνατο, η Πολωνία δεν απειλούν ή σεισμούς και τσουνάμι που οδήγησαν στην τραγωδία στη Φουκουσίμα). Το πρόβλημα μπορεί να είναι η πολύ μεγάλη ζήτηση νερού για ψύξη – με πιο συχνές ξηρασίες και μακροχρόνια σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας κύματα καύσωνα δεν θα είναι σε θέση να λειτουργεί σε πλήρη δυναμικότητα.

Οι μονάδες πυρηνικής ενέργειας είναι ουσιαστικά μια ασφαλής πηγή ενέργειας – εκτός αν κάτι πάει «λάθος». Atom είναι μια ισχυρή τεχνολογία που απαιτεί πολύ προσεκτική και υπεύθυνη χρήση, η οποία, δυστυχώς, δεν είναι πάντα η περίπτωση, όχι μόνο στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης (η άμεση αιτία της καταστροφής του Τσερνομπίλ ήταν μια ολόκληρη σειρά από φορείς σοβαρά λάθη), αλλά ακόμη και σε χώρες με υψηλό πολιτισμό των τεχνικών και οργανωτικών .

Ας δούμε εν συντομία παγιδευτεί στην κοινωνικο-οικονομική και πολιτική, η οποία κατέληξε να είναι ένα ιαπωνικό πυρηνικό πρόγραμμα, παρά το γεγονός ότι αυτή η χώρα μπορεί να θεωρηθεί τεχνολογικά προηγμένες, ικανό και καλά οργανωμένη (λεπτομέρειες στο Η Επιτροπή Φουκουσίμα πυρηνικού ατυχήματος ανεξάρτητη εξεταστική ).

Το πιο σημαντικό δεν ήταν η φροντίδα της ασφάλειας, αλλά η διατήρηση μιας ειδυλλιακής εικόνας της πυρηνικής ενέργειας στην κοινωνία. Στην Ιαπωνία, οι αποτυχίες σε πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής ήταν αδύνατες. Δεδομένου ότι μια τέτοια αφήγηση θα υιοθετηθεί μπροστά σε μια περίπλοκη συσκευή που χειρίζεται ο άνθρωπος σε εχθρικές περιβαλλοντικές συνθήκες (σεισμοί), είναι μια ένσταση για ατυχία. Όχι μόνο επειδή κάθε ελάττωμα πρέπει να κρύβεται. Είναι επίσης δύσκολο να αυξηθούν τα πρότυπα ασφαλείας – γιατί να το κάνετε να το κάνετε, καθώς οι αποτυχίες είναι πλέον αδύνατες; Στην ιαπωνική πυρηνική βιομηχανία, η απλή εξέταση των αποτυχιών θεωρήθηκε ακατάλληλη.

Σήμερα γνωρίζουμε πολλές περιπτώσεις παραβίασης των απειλών. Όταν το 2003 αποδείχθηκε ότι ο σχεδόν τεκτονικός σταθμός πυρηνικής ενέργειας στο νομό Niigata είναι ενεργός και πολύ μεγαλύτερος από ό, τι υποδεικνύεται από προηγούμενες αναλύσεις, η TEPCO έκρυψε την έκθεση. Όταν σημειώθηκε ισχυρός σεισμός το 2007, ξέσπασε πυρκαγιά στο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και η Ιαπωνία γνώρισε δυο ώρες φρίκης. Στη συνέχεια αποφεύχθηκε η καταστροφή.

Μετά τον σεισμό στο Κόμπε το 1995, όταν η ασφάλεια των κτιρίων και των αναβατορίων, που κρίθηκαν ασφαλείς, κατέρρευσε, αποφασίστηκε η αναθεώρηση των προτύπων ασφαλείας στους πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής. Χρειάστηκαν 11 χρόνια – η αντίσταση των εταιρειών ενέργειας ήταν τόσο μεγάλη που καθυστέρησαν την έναρξη ισχύος καλύτερων προτύπων με κάθε κόστος για να μπορέσουν να αναθέσουν νέους αντιδραστήρες σύμφωνα με προγενέστερα πρότυπα.

Για πολλά χρόνια πριν από τη συντριβή Φουκουσίμα TEPCO είχε αναφορές εκτίμηση του ύψους της πιθανής τσουνάμι εκεί για περισσότερο από 10 μέτρα, ενώ η ενίσχυση της ακμής και η θέση του κυκλώματος ψύξης της γεννήτριας απόθεμα ενέργειας ήταν προετοιμασμένοι για το κύμα 5 μέτρα σε ύψος. Τίποτα δεν έγινε γι ‘αυτό. Στις 11 Μαρτίου 2011, το νερό έφθασε τα 15 μέτρα, οδηγώντας αυτή τη φορά σε καταστροφή. Όπως δήλωσε η επιτροπή του ιαπωνικού κοινοβουλίου που διεξήγαγε έρευνα, δεν υπήρχαν επαρκείς διασφαλίσεις και κακές συνήθειες.

Οι διαδικασίες ασφαλείας, ακόμη και αν υπήρχαν, δεν εφαρμόστηκαν στην πράξη. Όταν ήρθε στην καταστροφή στη Φουκουσίμα, η μόλυνση του χάρτη, ο υπολογιστής-υπολογίζεται με βάση τη διαρροή στοιχείων και δεδομένων σχετικά με τις καιρικές συνθήκες, ήταν στη διάθεση των ΖΩΓΡΆΦΟΣ και το γραφείο του πρωθυπουργού λίγες ώρες αργότερα. Το δεύτερο χάρτη, ο στρατός των ΗΠΑ έχει κάνει και υπέβαλε στο ιαπωνικό Υπουργείο Εξωτερικών, ο οποίος παρέδωσε επίσης να ΖΩΓΡΆΦΟΣ. Μια και ο δεύτερος χάρτης «κολλημένοι» στα έγκατα της γραφειοκρατίας, ωστόσο, να καταστεί η ζώνη εκκένωσης δεν εντελώς συμπίπτει με την περιοχή της μόλυνσης.

Η αύξηση των προτύπων ασφάλειας θα επηρεάσει τον οικονομικό απολογισμό της επένδυσης. Ήταν πολύ προβληματική, γιατί ακόμα και ασφαλή πυρηνικό εργοστάσιο θα χάσει μεγάλο μέρος της προσφυγής της, εάν η τρέχουσα ήταν ακριβό. Για να διατηρήσετε το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας από πυρηνικούς σταθμούς αντί για περικοπή κατάφυτη κόστος ανησυχίες από την πλευρά των διοικητικών συμβουλίων, τα έξοδα PR-Unix κλπ, Κόψτε δαπάνες στην εξουσία: ο εξοπλισμός γερνάει, ήταν πολύ μικρή εκπαίδευση, τις συνθήκες εργασίας επιδεινώθηκαν, και αντί για εξειδικευμένες θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης έρχονταν φθηνοί υπεργολάβοι.

Υποστηρίζει τη μεγαλύτερη εταιρεία ηλεκτρικής ενέργειας στην Ιαπωνία, TEPCO παραποιηθεί συστηματικά εκθέσεις για την ασφάλεια, κρύβονται όλο και λιγότερο σοβαρές βλάβες. Υπήρχαν εκατοντάδες επεισόδια. Ακόμη χειρότερα, όταν οι εργάτες μονάδα παραγωγής ενέργειας, την ανησυχία του για την εν λόγω διαχείριση των δραστηριοτήτων, ειδοποιεί τον κύριο ρυθμιστή της πυρηνικής ενέργειας, χρειάζεται να παρακολουθήσουν πάνω από το γραφείο ασφαλείας της ΖΩΓΡΆΦΟΣ, ότι αντί να λάβει μέτρα, TEPCO ανακοίνωσε ότι έχει πληροφοριοδότες στις τάξεις τους. Σας απολύθηκε.

Η NISA ήταν τόσο αξιόπιστη για την TEPCO για διάφορους λόγους. Πρώτα ΖΩΓΡΆΦΟΣ βρισκόταν μέσα στις δομές του Υπουργείου Οικονομίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας (METI) – γραφείο που έπρεπε να φυλάνε την ασφάλεια της πυρηνικής ενέργειας, με την επιφύλαξη του υπουργείου που ασχολούνται με την προώθηση της. Μια σύγκρουση συμφερόντων θα ήταν αναπόφευκτη αν δεν ήταν το γεγονός ότι οι υπάλληλοι της NISA αντί της εποπτείας και του ελέγχου, επικεντρώνονταν περισσότερο στην προώθηση της πυρηνικής ενέργειας. Έφτασε ακόμη και στο σημείο να ζητήσει από εκπρόσωπους της πυρηνικής ενέργειας σε συνέδρια αφιερωμένα σε ευαίσθητα θέματα να θέτουν ερωτήσεις, βεβαίως ευνοϊκές. Στην πραγματικότητα, πρέπει να ειπωθεί ότι οι πυρηνικοί σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής ελέγχονταν οι ίδιοι κατά την κρίση τους.

Οι αμοιβαίες σχέσεις μεταξύ του κόσμου της γραφειοκρατίας, της πολιτικής, των μέσων ενημέρωσης, της επιστήμης και φυσικά των επιχειρήσεων οδήγησαν στην παθολογία. Η ενέργεια είναι ο μεγαλύτερος δωρητής σε πολιτικά κόμματα, το κοινοβούλιο και να καθίσει άτομα που συνδέονται με τη βιομηχανία ηλεκτρικής ενέργειας και των συνδικάτων της (που είναι, εξάλλου, ένα τυπικό αποτέλεσμα της μεγάλης συγκέντρωσης των χρημάτων στα χέρια των λίγων, των οποίων υπάρχει και ελεύθερη ενέργεια μας). Ένα χρόνο μετά τη Φουκουσίμα, μια δημοσιογραφική έρευνα εντόπισε τουλάχιστον 19 πολιτικούς που συσχετίστηκαν με το TEPCO – κάποιοι είχαν ακόμα μια θέση πλήρους απασχόλησης εκεί. Επίσης, στο επίπεδο των νομαρχιών και των δήμων, οι ενεργειακές εταιρείες έχουν εξίσου ισχυρή επιρροή όπως στο Τόκιο.

Στην Ιαπωνία, οι ανώτεροι γραφειοκράτες περνούν συστηματικά στον ιδιωτικό τομέα, συνήθως στις εταιρείες με τις οποίες είχαν προηγουμένως επίσημες σχέσεις. Είναι ευπρόσδεκτοι, επειδή φέρνουν μαζί τους ένα δίκτυο επαφών και επιρροών. Σε αυτή τη βάση, η TEPCO απασχολούσε άτομα από την METI και τη NISA. Δεδομένου ότι η καταστροφή στη Φουκουσίμα υπενθύμισε έναν από τους υπαλλήλους METI, «τα γραφεία του υπουργείου, οι άνθρωποι συχνά κλίνουν προς TEPCO, ρωτώντας εάν θα πρέπει να προσλάβει ένα μωρό, παρακαλούμε ενημερώστε μας.» Επομένως, είναι δύσκολο, μετά την επίσημη επίσκεψη του αξιωματούχου της NISA, να υπάρξει υπερβολική έλλειψη ενέργειας έναντι της ενεργειακής ομάδας. Ξέρει ότι αργότερα δεν θα τον βοηθήσει να βρει δουλειά στην επιχείρηση, όπου οι πρώην αφεντικά του είναι ήδη εκεί. Η TEPCO δημιούργησε επίσης μια καλά καταβληθείσα κυβερνητική υπηρεσία για τους γραφειοκράτες στο δίκτυο παρακεντρικών οργανώσεων και ομάδων προβληματισμού που ασχολούνται με την προώθηση της πυρηνικής ενέργειας,

Επίσης, οι επιστήμονες της πυρηνικής βιομηχανίας δεν έχουν αντισταθεί στην περιβαλλοντική πίεση. Πολλοί για τους ακαθάριστους μισθούς έχουν εκθέσει προκατειλημμένες ή και ψευδείς εμπειρογνώμονες. Άλλοι απλά υπέκυψε στο σύστημα, στο οποίο οι κύριοι χορηγοί των πανεπιστημιακών τμημάτων φυσικής, ιδρύματα και επιστημονικά περιοδικά ήταν οι εταιρείες ενέργειας. Θα ανέχονταν τις επικρίσεις των απόψεων στους θεσμούς και τα περιοδικά που χρηματοδοτούσε; Οι ερευνητές που εξέφρασαν αρνητικές απόψεις απομακρύνθηκαν, γελοιοποιήθηκαν και οι σταδιοδρομίες μπλοκαρίστηκαν. Το Υπουργείο Ενέργειας METI παρακολουθούνται σε τακτική βάση, όλες οι επικριτικές φωνές για το άτομο, και ένα ειδικό ταμείο επέτρεψε να λάβει αμέσως συστολή. Οικονομικές σχέσεις μεταξύ των επιστημόνων και της πυρηνικής βιομηχανίας έγινε εμφανής όταν λίγους μήνες μετά την καταστροφή στη Φουκουσίμα Προσπαθήστε να μεταρρυθμίσει την πυρηνική ενέργεια

Συχνά ακούω ότι τα ιαπωνικά προβλήματα με τη διασφάλιση της ασφάλειας ενός πυρηνικού προγράμματος δεν μας απασχολούν, επειδή η Πολωνία δεν βρίσκεται σε τόσο ενεργή σεισμική περιοχή όπως η Ιαπωνία. Αυτό είναι αλήθεια, αλλά αυτό δεν είναι το σημείο. Το θέμα είναι ότι ακόμη και σε μια χώρα που βρίσκεται σε μια τέτοια επικίνδυνη περιοχή τόσο υψηλής κουλτούρας και των οργανωτικών και τεχνικών διαδικασιών ασφαλείας, όπως η Ιαπωνία σκοτώθηκε σε σύγκρουση με τις συνδέσεις μεταξύ των επιχειρήσεων και της πολιτικής. Θα είμαστε πιο υπεύθυνοι στην Πολωνία;

Μήπως η χώρα όπου η εθνική οδός κοιμήθηκε αμέσως μετά τη θέση σε χρήση, το φαγητό έχουμε ένα δρόμο αλάτι και κολοβακτηριοειδών στους δρόμους ορδές των πετρελαιοκινητήρων με powycinanymi φίλτρα και τα ορυχεία αισθητήρες μεθανίου αιωρούνται σε φιλτράρεται καθαρό αέρα ή μαγνητοσκοπημένο, σίγουρα (αλλά θα «σίγουρα») przestrzegalibyśmy αυστηρές διαδικασίες ασφαλείας, ενώ γνωρίζουμε ότι ήταν ευρέως παραβιάζονται σε πυρηνικούς σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σε μια τέτοια φαινομενικά εύλογο χώρες, όπως η Μεγάλη Βρετανία και η Ιαπωνία; Δεν θα είχε η Πολωνία σχέσεις μεταξύ των εταιρειών ενέργειας και του κόσμου της πολιτικής, των μέσων ενημέρωσης και των εμπειρογνωμόνων; Δεν θα υπήρχε διαφθορά και συστήματα για την άντληση χρημάτων των φορολογουμένων στην κατασκευή, εξυπηρέτηση και εκκαθάριση; Θα μπορούσαμε να βασιστούμε στον επαγγελματικό έλεγχο της ρυθμιστικής αρχής για την πυρηνική ενέργεια; Με άλλα λόγια – θα το κάναμε στην Πολωνία πολύ καλύτερα από ό, τι στην Ιαπωνία;

Κοιτάζοντας το τι συμβαίνει στη χώρα μας στη διεπαφή μεταξύ των εταιρειών πολιτικής και ενέργειας, έχω σοβαρές αμφιβολίες.

Καταστροφές: χαμηλή πιθανότητα, αλλά σοβαρές συνέπειες

Και αυτό δεν είναι το τέλος των πιθανών απειλών. Ο αντιδραστήρας είναι μια πολύ περίπλοκη συσκευή που λειτουργεί από τον άνθρωπο. Κάθε συσκευή θα σπάσει μια και κάθε άνθρωπος θα κάνει ένα λάθος μία φορά. Στην περίπτωση ενός πυρηνικού αντιδραστήρα, οι συνέπειες μπορεί να είναι ασυμβίβαστες.

Στην πραγματικότητα, είναι σε κάποιο βαθμό υπολογίσιμα, σε κάθε περίπτωση, ως προς τη σειρά του μεγέθους – το κόστος της καταστροφής της Φουκουσίμα υπολογίζεται σε 100-500 δισεκατομμύρια δολάρια. Το κόστος της καταστροφής του Τσερνομπίλ εκτιμάται σε παρόμοιο εύρος.

Τις τελευταίες δεκαετίες (από τη δεκαετία του ’80), με μέση παραγωγή ενέργειας στους πυρηνικούς σταθμούς έως το 2000 TWh (~ 170 Mtoe) ετησίως, θα έπρεπε να ασχοληθεί με καταστροφές αυτής της κλίμακας σε λιγότερο ή περισσότερο από 25 χρόνια. Επί του παρόντος, η πυρηνική ενέργεια έχει πολύ μικρό μερίδιο στο παγκόσμιο ενεργειακό μείγμα (βλ. Σχήμα 1). Τι θα συμβεί αν ποντάρουμε στο άτομο ως παγκόσμια κυρίαρχη πηγή ενέργειας; Σήμερα, ο κόσμος χρησιμοποιεί 14.000 mtoe ενέργειας. Από τη μία πλευρά οι ενέργειας αυξάνεται η κατανάλωση, από την άλλη πλευρά επιτρέπει την ηλεκτροδότηση ριζική βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, η κλίμακα στόχος της πυρηνικής ενέργειας θα μπορούσαν έτσι να είναι της τάξης των 5000 Mtoe (60 000 TWh). Με 30 φορές μεγαλύτερη παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, θα έχουμε κλίμακα Τσερνομπίλ ή Φουκουσίμα κατά μέσο όρο κάθε 10 μήνες. Οι κοινωνίες δεν θα το δεχτούν.

Φυσικά, μπορείτε να βελτιώσετε τα πρότυπα ασφάλειας των εγκαταστάσεων με την εισαγωγή καλύτερη ασφάλεια, να αντλήσει διδάγματα από την αποτυχία της βελτίωσης των διαδικασιών και άλλους τρόπους για να μειωθεί ο κίνδυνος, ωστόσο, όπως φαίνεται από την εμπειρία της πυρηνικής ενέργειας μετά τη Φουκουσίμα, μεταφράζεται άμεσα σε αύξηση του κόστους της ενέργειας.

Επιπλέον, παρόλο που η καταστροφή ενός συγκεκριμένου πυρηνικού σταθμού αναμφισβήτητα δεν χαρακτηρίζεται ως «πολύ πιθανό» γεγονός, είναι αναμφισβήτητα προαπαιτούμενο για ένα «πιθανό» γεγονός. Αυτό σημαίνει ότι, καταρχήν, οι φορείς εκμετάλλευσης πυρηνικών εργοστασίων θα πρέπει να πληρώνουν για εμπορική ασφάλιση έναντι του κόστους ενδεχόμενων ζημιών. Ωστόσο, η ανάγκη να καταβάλει τέτοια αποζημίωση (κάθε 10 μήνες;) Με ακόμη και η μεγαλύτερη ασφαλιστική εταιρεία θα ήταν μια συνολική καταστροφή γι ‘αυτήν. Εάν κάποια ασφαλιστική εταιρεία επιθυμεί να προσφέρει ασφάλιση για πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής από μεγάλα ατυχήματα, το ποσό των ασφαλίστρων θα πρέπει να είναι πολύ υψηλό. Πόσο ψηλά; Η απάντηση δίνει την πραγματικότητα: δεν υπάρχει τέτοια ασφάλισηδιότι τα ασφάλιστρα θα αυξήσουν τόσο πολύ την τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας από τους πυρηνικούς αντιδραστήρες ώστε η όλη επιχείρηση να καταστεί απολύτως ασύμφορη. Οι μονάδες πυρηνικής ενέργειας που λειτουργούν από πυρηνικούς σταθμούς έχουν περιορισμένη ευθύνη για συμβολικά ποσά, πάνω από τα οποία ο κρατικός προϋπολογισμός, δηλαδή οι φορολογούμενοι, αναλαμβάνει την ευθύνη. Στο τέλος, η κοινωνία (ασυνείδητα!) Αναλαμβάνει συνεπώς την ευθύνη, αφαιρώντας την από τους ώμους των ενεργειακών ανησυχιών. Οι επιδοτούμενες ενεργειακές εταιρείες με αυτό τον τρόπο μπορούν να προσποιούν ότι η ενέργεια που παράγουν δεν είναι τόσο δαπανηρή.

Φυσικά, όλα τα είδη της εξουσίας (και, ευρύτερα, εκ περιτροπής τεράστια ποσά κάθε επιχείρηση) έχουν την τάση να μετατοπίσει το κόστος για την κοινωνία – αν πρόκειται για ορυκτά καύσιμα αντιμετώπιση της ατμόσφαιρας ως ελεύθερο εκπομπές λυμάτων και καμινάδες τους, αποφεύγοντας να πληρώνουν για τα δεξαμενόπλοια ζημιές εξόρυξης ή καταστροφή? οι παραγωγοί της μονοκαλλιέργειας βιομάζας καλλιεργειών, που δεν είναι μόνο pryskanymi ζιζανιοκτόνων και φυτοφαρμάκων βιολογικών ερήμους, αλλά και να οδηγήσει σε υποβάθμιση του εδάφους και τον ευτροφισμό. Όλες οι πηγές ενέργειας θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ισότιμα, με βάση την αρχή του «ο ρυπαίνων πληρώνει» που καλύπτει την πλευρά του κόστους της επιχείρησής τους.

Οι πυρηνικοί σταθμοί σε έναν επικίνδυνο κόσμο

Σε μια σημαντική πηγή αντιδραστήρα καταστροφή του προβλήματος μπορεί να είναι όχι μόνο μια αποτυχία, φυσική καταστροφή ή αμελή χειρισμό, αλλά και … κάτι τόσο αδιανόητο ως σοβαρή αποσταθεροποίηση της οικονομικής κατάστασης στην κατάρρευση του κράτους, συμπεριλαμβανομένων, ταραχές, πόλεμο ή ακόμα και μια επίθεση χάκερ, που χρηματοδοτείται από ένα εχθρικό κράτος. Με μεγαλύτερη δόση κακής θέλησης, προσωρινά συντονισμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να λιώσει τον πυρήνα και να απελευθερώσει ραδιενεργά υλικά στην ατμόσφαιρα όταν ο άνεμος φυσάει προς τη μεγάλη πόλη και συγκεντρώνεται για βροχή. Τι θα συνέβαινε αν οι αντιδραστήρες αυτοί βρίσκονταν στην Πολωνία στις αρχές του 20ου αιώνα; Τι θα συνέβαινε, όταν τα μέτωπα του Α ‘Παγκοσμίου Πολέμου έτρεχαν σε περιοχές με πυρηνικούς σταθμούς; Ή από τα κατεχόμενα εδάφη, οι Μπολσεβίκοι αποσύρθηκαν; Ή μήπως οι Ναζί έτρεχαν μακριά από τον Κόκκινο Στρατό (με τις εντολές του Χίτλερ να ανατινάξουν όλες τις εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις); Πόσο πιθανό είναι να μην υπάρξει καταστροφή σε καμία από τις μονάδες παραγωγής ενέργειας; Θα ήταν θαύμα αν μπορούσε να αποφευχθεί.

Λαμβάνει υπόψη το τέλος της εποχής της ανάπτυξης , πιθανή πτώχευση των χωρών συζήτησαν την αποσύνθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χάνοντας τις ΗΠΑ ρόλο υπερδύναμης αυξανόμενη αυτοκρατορικές φιλοδοξίες της Κίνας και της Ρωσίας, προέβλεψε κρίσεις του περιβάλλοντος, του νερού και των τροφίμων, οι συγκρούσεις για τους πόρους, η μαζική μετανάστευση, και άλλες αποσταθεροποίηση της κατάστασης γεωπολιτικούς παράγοντες , είμαστε σίγουροι (αλλά σίγουρα «σίγουρα» και όχι «αρκετά σίγουρος»), ότι τίποτα τέτοιο να συμβεί κατά την περίοδο 50-80 έτος κατά το οποίο η δύναμη πρόκειται να χρησιμοποιηθεί;

Η πυρηνική ενέργεια είναι σωστή σε μια σταθερή χώρα με υψηλό τεχνικό πολιτισμό και κοινωνική ευθύνη. Αλλά δεν ζούμε σε έναν τέλειο κόσμο: πολλές χώρες δεν πληρούν τα κριτήρια αυτά ή το πυρηνικό πρόγραμμα βλέπει έναν τρόπο για την κατασκευή πυρηνικών όπλων και ως εκ τούτου να ενισχύσει τη θέση του (αν και πρέπει να προστεθεί ότι δεν είναι όλες οι χώρες με πυρηνική ενέργεια που χρησιμοποιούν για την παραγωγή πυρηνικών κεφαλών, για παράδειγμα, Την Ιαπωνία ή τη Νότια Κορέα και ότι μπορείτε να κατασκευάσετε αντιδραστήρες για στρατιωτικούς σκοπούς χωρίς πυρηνική ενέργεια, όπως στη Βόρεια Κορέα). Εάν η πυρηνική ενέργεια ήταν η βάση του συστήματος ενέργειας παγκοσμίως, ο κίνδυνος της εξάπλωσης και της χρήσης των πυρηνικών όπλων θα αυξηθεί σε βαθμό που συνορεύουν με βεβαιότητα. Ενώ η κατασκευή πυρηνικών κεφαλών δεν είναι μια απλή επιχείρηση (αν και, όπως βλέπετε, είναι σε θέση να κάνει ακόμη και μια λιγότερο τεχνολογικά προηγμένη χώρα όπως η Βόρεια Κορέα), κάνοντας το λεγόμενο Η βρώμικη βόμβα είναι πολύ απλή, ανεξάρτητα από τον τύπο του αντιδραστήρα και τα καύσιμα του. Απλά ρίξτε μια πυρηνικών αποβλήτων υψηλού επιπέδου, και θέλουμε περισσότερα από αυτά, στη συνέχεια, τυλίξτε αντιδραστήρα (γύρω από το οποίο θα αποτελέσει ένα ισχυρό ρεύμα των νετρονίων) καλά επιλεγμένο υλικό (έτσι που δημιούργησε κάτι πολύ κακόβουλα, ραδιενεργά και βιολογικά ενεργά), περιμένετε λίγους μήνες ή χρόνια, και στη συνέχεια, τοποθετήστε » χαλάσει «το δοχείο, τον έβαλε σε ένα πλοίο να εισέλθει σε λιμένα, για παράδειγμα, στη Νέα Υόρκη ή τη Σαγκάη (ή σε οποιονδήποτε στον οποίο οικοδόμηση βόμβα μια χώρα, ή ακόμα και η οργάνωση θα αισθάνονται δυσαρέσκεια), τότε πυροδοτήσει ο άνεμος πνέει προς την πόλη. Καταστροφή, θάνατος χιλιάδων ανθρώπων,

Αυτό είναι ένα άλλο επιχείρημα για την ανάπτυξη του ενεργειακού συστήματος προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και όχι για τους πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής. Η χειρότερη δυνατή καταστροφή που ακολούθησε την χρήση του ατόμου είναι μια εντελώς διαφορετική κλίμακα από ό, τι το χειρότερο δυνατό άνεμο καταστροφή ανεμογεννήτριες, βιοαέριο και φωτοβολταϊκά πάνελ (από την άλλη πλευρά, πρέπει να θυμόμαστε ότι αν δεν γρήγορα zdekarbonizujemy οικονομία, η κλίμακα της καταστροφής ως αποτέλεσμα της καύσης ορυκτών καυσίμων θα είναι εντελώς ασυναγώνιστες).

Καυσίμου πολλά, αλλά όχι τόσο …

Ένα άλλο ζήτημα είναι η δυνατότητα να παρέχει ουρανίου για την πυρηνική ενέργεια – οι σημερινές μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας χρησιμοποιούν πολύ σπάνιο ισότοπο ουρανίου 235 U, το οποίο είναι πάρα πολύ λίγα για να αντισταθεί στον παγκόσμιο ενεργειακό σύστημα στο άτομο. Όπως αναφέρθηκε στο προηγούμενο κεφάλαιο, με δεδομένη την τρέχουσα κλίμακα των πόρων ουρανίου πυρηνικής ενέργειας (σε κατάλληλες για την οικονομική εκμετάλλευση των κοιτασμάτων και των υλικών των στρατιωτικών προγραμμάτων) θα ήταν αρκετή για 100 χρόνια, με την πιθανή Επίσης, αρκετές φορές για να αυξήσει δυνατόν να επιτευχθεί η βάση των πόρων, πράγμα που θα σήμαινε ότι το ουράνιο θα πρέπει να αρκετά για μερικές εκατοντάδες χρόνια. Ωστόσο, αυτή είναι η τρέχουσαη κλίμακα της πυρηνικής ενέργειας – με τη σημαντική αύξηση της, ο ορίζοντας της διαθεσιμότητας καυσίμων θα μειωθεί σε περίπου δώδεκα χρόνια. Λαμβάνοντας υπόψη ότι ένας πυρηνικός σταθμός ηλεκτροπαραγωγής χτίζεται για εργασία 50-80 ετών, η ανάπτυξη της πυρηνικής ενέργειας σε αυτή την κλίμακα δεν θα είχε νόημα. Αν θα είχαμε σκεφτεί τη μακροπρόθεσμη υψηλό μερίδιο της πυρηνικής ενέργειας στο παγκόσμιο ενεργειακό μείγμα θα ήταν απαραίτητο να κινητοποιήσει την τεχνολογία για την εξαγωγή ουρανίου από θαλασσινό νερό (η οποία είναι δαπανηρή και είναι ακόμα στα σπάργανα) ή αναπαραγωγικών αντιδραστήρων (επικίνδυνη και αντιλαϊκή) – στην πραγματικότητα και οι δύο τεχνολογίες ταυτόχρονα.

Αιώνια απόβλητα

Το θέμα της αποθήκευσης αποβλήτων (ή ακόμη και η προετοιμασία ενός αποθετηρίου είναι επίσης κοινωνικά ευαίσθητο, το οποίο είναι το πρόβλημα για όλες σχεδόν τις χώρες που εκτελούν πυρηνικά προγράμματα). Το βασικό πρόβλημα είναι ότι η υψηλή τους δραστηριότητα διαρκεί για χιλιάδες γενιές. Είναι καλύτερα να τα παρακολουθήσετε; Μπορεί να το θάψει και να υπολογίσει ότι μετά από μερικές εκατοντάδες χρόνια ο καθένας θα ξεχάσει τον χώρο υγειονομικής ταφής και χάρη σε αυτό κανείς δεν θα προσπαθήσει να τα σκάψει;

Στο κεφάλαιο σχετικά με τα πλεονεκτήματα της πυρηνικής ενέργειας, περιέγραψα τι μπορεί να γίνει με τα απόβλητα για να το αποθηκεύσετε με ασφάλεια. Το πρόβλημα είναι ότι πρόκειται για μια πολύ αισιόδοξη παραλλαγή και στην πραγματικότητα το πρόβλημα παραμένει άλυτο. Είναι σύνηθες να διατηρούνται τα απόβλητα με υψηλή ραδιενέργεια (λεγόμενη «καυτή») σε πλημμυρισμένα ορυχεία ή πισίνες κοντά σε σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής. Στη Φουκουσίμα, εναποτέθηκαν καυτά απόβλητα στα δάπεδα του κατεστραμμένου αντιδραστήρα – το γεγονός ότι όλα δεν έπεφταν στον ωκεανό ήταν σε μεγάλο βαθμό απλή ευτυχία.

Επιλογές ελέγχου χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας

Η σημερινή γενιά των πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής (καθώς και του άνθρακα) «σαν» να συνεργαστεί με μια σταθερή υψηλής ισχύος – για τεχνολογικούς λόγους, δεν μπορείτε να απενεργοποιήσετε κατά τη διάρκεια της υψηλής παροχής ρεύματος από ανανεώσιμες πηγές, και να μειώσει ακόμη σημαντικά τη δύναμή τους. Αυτό σημαίνει περιοδική υψηλή υπερπαραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, η οποία δεν μπορεί πάντα να αποστέλλεται στο εξωτερικό ή να αποθηκεύεται. Από την τεχνική πλευρά, τίποτα δεν εμποδίζει τους νεοσύστατους αντιδραστήρες να έχουν τη δυνατότητα ομαλής αλλαγής ισχύος. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθώ με ενδιαφέρον το έργο του τουρκικού πυρηνικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής στη Sinopie, όπου οι νέοι αντιδραστήρες Atmea 1θα ήταν όχι μόνο ιδιαίτερα φθηνά (στην τιμή των 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων για GW εγκατεστημένης ισχύος), αλλά και πολύ ευέλικτα, ικανά να λειτουργούν ακόμη και με το ένα τέταρτο της ονομαστικής ισχύος. Δυστυχώς, στο τέλος του περασμένου έτους, αποδείχθηκε ότι το κόστος κατασκευής αντιδραστήρων έχει ένα τυπικό κλιμάκωση, θα ανέλθει σε 10 δισεκατομμύρια δολάρια για την GW, και η μοίρα του έργου είναι αμφίβολη ).

Η ανάγκη μείωσης της δυναμικότητας ενός πυρηνικού σταθμού ηλεκτροπαραγωγής δεν είναι μόνο τεχνική πρόκληση, αλλά πρωτίστως οικονομική. Η σκόπιμη μείωση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από πυρηνικό σταθμό μεταφράζεται σε ακόμη υψηλότερες τιμές και περαιτέρω μείωση της κερδοφορίας των επενδύσεων σε πυρηνικές εγκαταστάσεις. Με την ισχυρή πολιτική επιρροή των εταιρειών εξουσίας που κατέχουν το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, αυτό έχει ως αποτέλεσμα την άσκηση πίεσης και τον νόμο που παρεμποδίζει τις επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Για τη σωστή απάντηση στο πόσο πολύτιμη είναι η ενέργεια από πηγές μίας χρήσεως και η διαλειτουργική λειτουργία, πιστεύω ότι οι δυναμικές τιμές ενέργειας, ανάλογα με την τρέχουσα ζήτηση και προσφορά. Ελλείψει ενέργειας από αιολικά και ηλιακά αγροκτήματα, η ενέργεια από πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής θα μπορούσε να πωληθεί σε υψηλή τιμή, η οποία θα μπορούσε να τις καταστήσει βιώσιμες. Από την άλλη πλευρά, μπορεί να αποδειχθεί ότι μπορεί να επιτευχθεί πιο οικονομικά αποτελεσματική εξισορρόπηση χρησιμοποιώντας άλλες τεχνολογίες και μέσα.

Σύγχρονη σήμερα, ξεπερασμένη αύριο

Οι πρόοδοι στην ενεργειακή τεχνολογία σήμερα είναι τόσο γρήγορη που είναι καλύτερο να επενδύσει σε υποδομές για εύκολη αντικατάσταση και βελτιώσεις (π.χ.. Φωτοβολταϊκών, ανεμογεννητριών, αποθήκευση ενέργειας), και όχι μια λύση, για να εκτελέσετε 50 ή 80 χρόνια.

Μεγάλες και εταιρικές

Η πυρηνική ενέργεια απαιτεί τεράστιες επενδύσεις, επομένως είναι, κατά κανόνα, μεγάλη και εταιρική. Είναι ένα μεγάλο χρήμα συγκεντρωμένο σε λίγα χέρια, δίνοντας μεγάλη πολιτική επιρροή και επιτρέποντάς τους να επιδιώκουν τα συμφέροντά τους ανεξάρτητα από το αν είναι συμβατά με το συμφέρον της κοινωνίας. Η αντικατάσταση μεγάλων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής με άνθρακα με μεγάλους σταθμούς πυρηνικής ενέργειας σημαίνει να συνεχιστεί αυτό το status quo. Αξίζει να δοθεί προσοχή στις ενεργειακές τεχνολογίες που βλέπουν οι αρχές μας: ο άνθρακας, το άτομο, το φυσικό αέριο και ο άνεμος στη θάλασσα – όλα είναι μεγάλα, εταιρικά και πολιτικοποιημένα. Ανεξάρτητοι επενδυτές που θα μπορούσαν να απειλήσουν το μονοπώλιο των ενεργειακών ανησυχιών, ρίχνουν κούτσουρα στα πόδια τους. Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι πολύ μικρότερες και απαιτούν λιγότερους πόρους, όπως οι επενδύσεις στην ενεργειακή απόδοση – έτσι ώστε να είναι διαθέσιμες σε μεμονωμένους επενδυτές και τοπικές κοινότητες. Δεν απαιτούν προηγμένες μοναδικές ικανότητες όπως στη μεγάλη ενέργεια (πυρηνική ή άνθρακα κ.λπ.) που υποστηρίζονται από πιστοποιητικά, εξουσιοδοτήσεις και άλλα εμπόδια που περιορίζουν την πρόσβαση στην απόκτηση τους. Αυτό είναι ένα άλλο επιχείρημα για την εφαρμογή των ΑΠΕ και της ενεργειακής απόδοσης.

Φιλοσοφικό ζήτημα

Στο τέλος θα προσθέσω έναν ακόμη φόβο, ανεξάρτητο από την πηγή ενέργειας. Αν λύσουμε τα ενεργειακά μας προβλήματα βρίσκοντας ένα ισχυρό και χαμηλού κόστους πηγή ενέργειας, αλλά δεν αλλάζει τον τρόπο που διεξάγει, θα συνεχίσουμε να αντλεί στο περιβάλλον αυξανόμενων ποσοτήτων επιβλαβών ουσιών, θα καταλάβει όλο και περισσότερη γη για την καλλιέργεια και να σκοτώσει ένα άλλο είδος, οδηγώντας στην κατάρρευση του οικοσυστήματος της Γης και τη δική μας πτώση. Και αν, από κάποιο θαύμα, αυξάνεται περαιτέρω με βάση την υπάρχουσα λογική επεξεργασίας στον φυσικό κόσμο χρήματος κράτησε διατηρώντας την κατεστραμμένη Γη που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και έφτασε στο χώρο, να αποικίσει άλλους κόσμους, θα κάνει μαζί τους και την τοπική ζωή είναι η ίδια όπως στη Γη. Για άλλα όντα, θα γινόταν Α ‘Μαρτιάν του Α Παγκοσμίου Πολέμου, θα σκοτώσουμε άλλα είδη και αν μεγαλώσουμε, μπορούμε να φτάσουμε στο διάστημα, άλλους πλανήτες των οποίων οι πόροι και οι κάτοικοι θα υποταχθούμε. Και τότε, για άλλα όντα στο Σύμπαν, θα γίνουμε μάρτυρες στον «Πόλεμο των Κόσμων ».

Παράπλευρα οφέλη από την αποκέντρωση του ενεργειακού συστήματος

Η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, δυναμικό ρεύμα των τιμολογίων και τη διεύρυνση του κύκλου των prosumers έχουν ένα τεράστιο πλεονέκτημα: το prosumer ασφαλίσει δεν απερίσκεπτα την τρέχουσα διακόπτη, αλλά οι σκέψεις. Μεγιστοποίηση των κερδών σας, χρησιμοποιώντας την ενέργεια συνειδητά βελτιστοποιεί την κατανάλωση της, τις προσαρμόζει στις τιμές (και ως εκ τούτου παρέχει), εγκαθιστά τις δικές της πηγές ενέργειας, γνωρίζει τι καταναλώνει ενέργεια, και εάν και πώς θα πληρώνει στο κατάστημα (φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι θα είναι σε μια στιγμή για να μετακινήσετε τους διακόπτες νευρικά – όλα θα αντιμετωπιστούν από τον υπολογιστή με βάση τις ρυθμίσεις που επιλέξαμε). Όλες αυτές οι δραστηριότητες οδηγούν σε μείωση της ζήτησης για ηλεκτρική ενέργεια, όταν θα είναι χαμηλή, και στην αύξηση της κατανάλωσης όταν θα είναι Ford. Ένα έξυπνο δίκτυο συμβάλλει στην εξισορρόπηση της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας.

Η πυρηνική ενέργεια είναι η αντίθεση αυτού – οι άνθρωποι ενσταλάζει την πεποίθηση ότι η ενέργεια είναι κάτι που απλά είναι στην πρίζα, η οποία υπονομεύει την κοινωνική ευαισθησία και την ικανότητα να σκέφτονται από την άποψη του συστήματος και το καλό της κοινότητας.

Ο μετασχηματισμός της ενέργειας προς ανανεώσιμες πηγές ενέργειας θα είναι ιδιαίτερα επωφελής για τις αγροτικές περιοχές. Πάνω απ ‘όλα, ένα σημαντικό μέρος της παραγωγής ενέργειας θα μεταφερθεί εκεί (βιοαέριο, αιολική ενέργεια, ήλιος κ.λπ.), καθώς και οικονομικά οφέλη. Σήμερα, τα χρήματα για την αγορά καυσίμων και ηλεκτρικής ενέργειας ρέουν από το χωριό με ένα ευρύ ρεύμα, εξαθλιώνοντάς το. Στο νέο μοντέλο θα είναι οι δικαιούχοι των κατοίκων της υπαίθρου – είναι στη γη τους θα γίνουν αιολικά πάρκα και ηλιακή ενέργεια, θα παρέχουν πρώτες ύλες για τη μονάδα παραγωγής βιοαερίου και τη λειτουργία του. Το εισόδημα των γεωργών θα διαφοροποιηθεί. Η ποιότητα της αγροτικής υποδομής και της ποιότητας ζωής θα βελτιωθεί επίσης. Ενεργειακά δίκτυα σε αγροτικές περιοχές συχνά είναι σε άσχημη κατάσταση και η κατάσταση δεν βελτιώνεται – εταιρείες ενέργειας δεν προτίθενται να επενδύσουν εκεί, επειδή η μεγάλη υποδομή είναι δαπανηρή και δεν είναι αρκετό πελάτες.

Υπήρχαν φορές που κυριάρχησε χτισμένο σε μεγάλο υπολογιστές τέχνης, σήμερα έχουμε την πολυμορφία – εκτός από τις μεγάλες μηχανές που έχουν τα εκατομμύρια των servers και δισεκατομμύρια μικρότερων μονάδων του λογαριασμού από επιτραπέζιους υπολογιστές μέσω φορητούς υπολογιστές, σε tablets και smartphones, πρότυπο που συνεργάζονται στο πλαίσιο του Διαδικτύου. Μόλις μια τέτοια πολυπλοκότητα πολλών διαφορετικών συσκευών που λειτουργούν από κοινού θα ήταν αδιανόητη – σήμερα είναι φυσικά θέμα. Ομοίως, η σημερινή μεγάλη κεντρική εξουσία μπορεί να αντικατασταθεί με την ενέργεια του Διαδικτύου, που δημιουργήθηκε από τις διάφορες πηγές διαφορετικής κλίμακας, με σημαντική και ίσως ακόμη και κυρίαρχο μερίδιο της κατανεμημένης ενέργειας. Η ενεργοποίηση αυτής της τεχνολογίας, μόλις αυτή δεν είναι εφικτή, είναι πλέον διαθέσιμη.

Οι κατανεμημένες και διαφοροποιημένες πηγές ενέργειας, ιδίως εκείνες που λειτουργούν ως τοπικοί ενεργειακοί όμιλοι, εγγυώνται επίσης σίγουρα μεγαλύτερη ασφάλεια του εφοδιασμού. Ένα κεντρικό ενεργειακό σύστημα, βασισμένο σε αρκετές δεκάδες μεγάλες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής, εκτίθεται σε σοβαρές αποτυχίες, είτε πρόκειται για «φυσικές» είτε για στοχευμένες φυσικές ή IT επιθέσεις. Σύμφωνα με τους ειδικούς, το πολωνικό ενεργειακό σύστημα μπορεί να «ανατραπεί» καταστρέφοντας αρκετούς καλά επιλεγμένους μονωτήρες σε γραμμές υψηλής τάσης από πυρομαχικά σκοπευτών. Ή μετασχηματιστές. Ή να σπάσουν τα συστήματα ελέγχου των μεγάλων μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας – υπάρχουν περίπου δέκα άτομα στην Πολωνία, οι οποίοι συνήθως χρησιμοποιούν απομακρυσμένη πρόσβαση που επιτρέπει τέτοιες παρεμβολές. Μπορείτε να καταγράψετε τους κωδικούς πρόσβασης οποιουδήποτε από αυτούς τους ανθρώπους, τον εκβιασμό ή τη δωροδοκία. Πολλοί ειδικοί της βιομηχανίας γνωρίζουν όλα αυτά στην Πολωνία. Γνωρίζουν επίσης ξένες συνεντεύξεις. Γνωρίζω από τις άμεσες συνομιλίες ότι μετά από μια τέτοια «ανατροπή» ολόκληρου του πολωνικού ενεργειακού συστήματος, η τοποθέτηση του μέσα σε ένα μήνα είναι εξωπραγματική. Ποιες θα είναι οι συνέπειες για την οικονομία μας; Ένα κατανεμημένο σύστημα ενέργειας, με βάση τα εκατομμύρια των διαφορετικών, διανέμονται και ανεξάρτητες πηγές ενέργειας, σχηματίζοντας συστάδες ενέργειας (π.χ.. Βιοαέριο + ανεμόμυλος + φωτοβολταϊκά) ικανό ανεξάρτητη εργασία, στην αντίσταση σας είναι παρόμοια με το δίκτυο Internet, με σκοπό, άλλωστε, στην εποχή του ως δομή ανθεκτική σε επιθέσεις καταστρέφοντας τα θραύσματά του. Σε ένα διασκορπισμένο ενεργειακό σύστημα, το σενάριο συνολικής διακοπής δεν θα συμβεί. Ποιες θα είναι οι συνέπειες για την οικονομία μας; Ένα κατανεμημένο σύστημα ενέργειας, με βάση τα εκατομμύρια των διαφορετικών, διανέμονται και ανεξάρτητες πηγές ενέργειας, σχηματίζοντας συστάδες ενέργειας (π.χ.. Βιοαέριο + ανεμόμυλος + φωτοβολταϊκά) ικανό ανεξάρτητη εργασία, στην αντίσταση σας είναι παρόμοια με το δίκτυο Internet, με σκοπό, άλλωστε, στην εποχή του ως δομή ανθεκτική σε επιθέσεις καταστρέφοντας τα θραύσματά του. Σε ένα διασκορπισμένο ενεργειακό σύστημα, το σενάριο συνολικής διακοπής δεν θα συμβεί. Ποιες θα είναι οι συνέπειες για την οικονομία μας; Ένα κατανεμημένο σύστημα ενέργειας, με βάση τα εκατομμύρια των διαφορετικών, διανέμονται και ανεξάρτητες πηγές ενέργειας, σχηματίζοντας συστάδες ενέργειας (π.χ.. Βιοαέριο + ανεμόμυλος + φωτοβολταϊκά) ικανό ανεξάρτητη εργασία, στην αντίσταση σας είναι παρόμοια με το δίκτυο Internet, με σκοπό, άλλωστε, στην εποχή του ως δομή ανθεκτική σε επιθέσεις καταστρέφοντας τα θραύσματά του. Σε ένα διασκορπισμένο ενεργειακό σύστημα, το σενάριο συνολικής διακοπής δεν θα συμβεί. σχεδιασμένο στο δικό του χρόνο ως δομή ανθεκτική στις επιθέσεις που καταστρέφουν τα θραύσματά της. Σε ένα διασκορπισμένο ενεργειακό σύστημα, το σενάριο συνολικής διακοπής δεν θα συμβεί. σχεδιασμένο στο δικό του χρόνο ως δομή ανθεκτική στις επιθέσεις που καταστρέφουν τα θραύσματά της. Σε ένα διασκορπισμένο ενεργειακό σύστημα, το σενάριο συνολικής διακοπής δεν θα συμβεί.

Επιπλέον, …

Κίνα

Ο κατάλογος των χωρών και των εταιρειών που αποσύρονται από την πυρηνική ενέργεια είναι πολύ μεγάλη. Στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία, η τεχνολογία βρίσκεται σε μεγάλη κλίση. Μετρώντας τα πυρηνικά προγράμματα, να διατηρήσουν και να αναπτύξουν τη Ρωσία και την Ινδία (αν και εδώ επίσης, κατά το τελευταίο έτος μειωμένη προγραμματιστεί για το 2013 η πυρηνική ενέργεια 63-22 GW), αλλά πάνω απ ‘όλα την Κίνα. Πιθανότατα, πώς θα πάει το μέλλον του κινεζικού πυρηνικού προγράμματος, θα αποφασίσει για το μέλλον αυτής της τεχνολογίας.

Η Κίνα έχει τη δυνατότητα να κατασκευάσει 10-12 αντιδραστήρες ετησίως. Ωστόσο, παρόλο που συνεχίζονται οι επενδύσεις τα τελευταία χρόνια, δεν έχει ξεκινήσει καμία νέα κατασκευή από το 2016. Παρόλο που επίσημα οι κινεζικές αρχές μιλάνε για την προθυμία να αναπτύξουν ένα πρόγραμμα για την πυρηνική ενέργεια, ανεπίσημα οι προοπτικές της τίθενται υπό αμφισβήτηση. Οι λόγοι είναι πολύ υψηλό κόστος και φόβοι κοινωνικής δυσαρέσκειας. Ο δεύτερος παράγοντας στη Μέση διαδραματίζει έναν ιδιαίτερο ρόλο: όταν ήρθε στην καταστροφή της Φουκουσίμα, οι αρχές στο Πεκίνο κοίταξε συγκλόνισε ως η μεγαλύτερη εταιρεία ενέργειας σε μια από τις πιο τεχνολογικά προηγμένες χώρες του κόσμου αποδείχθηκε ότι ήταν ανήμπορος και ανίκανος να αποτρέψει τις λιώσει πυρήνες του αντιδραστήρα. Οι πολιτικοί συνειδητοποίησαν ότι αν συμβεί παρόμοιο περιστατικό στην Κίνα,

Η Κίνα έχει λάβει θέματα ασφαλείας στην καρδιά. Δυστυχώς, οι αντιδραστήρες νέας γενιάς 3+, με βελτιωμένη ασφάλεια, που βασίζονται σε ευρωπαϊκά (EPR) και αμερικανικά (AP1000) έργα είναι διπλάσιες από τις προηγούμενες. Η Κίνα εργάζεται για τη δική της κατασκευή ενός σύγχρονου αντιδραστήρα Hualong-1 , ο οποίος, σύμφωνα με τις υποθέσεις από τη στροφή του 2015/2016, πρόκειται να κοστίσει 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια / GW . Τι τελικό κόστος θα αποδειχθεί και πόσο ανταγωνιστικό θα είναι αυτό θα είναι πολύ σημαντικό για το μέλλον του τομέα.

Η Κίνα εργάζεται επίσης σε αντιδραστήρες 4 γενεών, συμπεριλαμβανομένων αντιδραστήρων υψηλής θερμοκρασίας που ψύχονται με αέριο, νάτριο και άλας και μικρότερες εκδόσεις αντιδραστήρων πίεσης νερού. Πρέπει να είναι φθηνότερα για την κατασκευή και λειτουργία και ασφαλέστερα από τις δομές που είχαν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν. Προς το παρόν, δεν μοιάζει με μια σημαντική ανακάλυψη. Η αύξηση του κόστους και (τεχνικά χαρακτηριστικά αυτού του είδους των αντιδραστήρων) τα τεχνικά προβλήματα προκαλούν το γεγονός ότι οι εργασίες βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της επιστημονικής έρευνας και έχουν προβλεφθεί σχέδια για την κατασκευή βιομηχανικών εγκαταστάσεων με βάση αυτά τα έργα.

Μικροί αντιδραστήρες;

Οι διαθέσιμοι αντιδραστήρες πωλούνται σε εκδόσεις XXL, με χωρητικότητα άνω του 1 GW. Θα μπορούσαν οι μικροί αντιδραστήρες να είναι μια καλύτερη, φθηνότερη και ασφαλέστερη λύση; Εκτός από το γεγονός ότι επί του παρόντος δεν διατίθενται στην αγορά, παραμένω σκεπτικός. Δεν είναι αδιαμφισβήτητο ότι η πυρηνική ενέργεια έχει προχωρήσει προς την κατεύθυνση μεγάλων δομών που παράγουν μεγάλα ποσά ενέργειας, πράγμα που επιτρέπει μια χαμηλή τιμή μονάδας ηλεκτρικής ενέργειας. Στο βαθμό που μπορώ να φανταστώ ότι οι μικρού μεγέθους αντιδραστήρες χαμηλής ισχύος (αρκετές δεκάδες MW) μπορούν να είναι οικονομικά ανταγωνιστικοί, πολύ σοβαρές αμφιβολίες προκαλούν σε εμένα θέματα ασφαλείας, ιδίως παράνομη απόκτηση ραδιενεργών υλικών. Η διασφάλιση ενός μεγάλου πυρηνικού σταθμού είναι απλούστερη από τις εκατοντάδες μικρών αντιδραστήρων που έχουν διασκορπιστεί σε ολόκληρη τη χώρα – ειδικά σε καταστάσεις σύγκρουσης. Κάποιος θα βγάλει αργά ή γρήγορα μια βρώμικη βόμβα.

Ατομικό εθνικό πάρκο

Με μια κυνική γλώσσα σε μάγουλο μπορεί να διαπιστωθεί ότι οι καταστροφές πυρηνικών σταθμών, όπως στο Τσερνομπίλ ή τη Φουκουσίμα, έχουν ως αποτέλεσμα σοβαρή ραδιενεργή μόλυνση και μετατόπιση μεγάλων περιοχών. Αυτό δεν είναι μια θανατηφόρα μόλυνση, αλλά οι άνθρωποι δεν θέλουν να ζήσουν σε μια περιοχή όπου είναι σαφώς πιθανότερο να πάθουν καρκίνο, λευχαιμία και άλλες ασθένειες που είναι οι συνέπειες της ραδιενεργού μόλυνσης. Για τα ζώα, η εξαφάνιση μιας δεδομένης περιοχής και η πίεση της (από τη θήρα μέσω της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων στη γεωργία κ.λπ.) είναι τόσο ευεργετική ώστε να αντισταθμίζει τις αρνητικές συνέπειες της μόλυνσης της γης.

Πολωνία ατομική

Από την πλευρά των δυνητικών οφελών για την Πολωνία, η χρήση του πυρηνικού προγράμματος για την απόκτηση ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού 235 U ή πλουτωνίου 239 Pu που παράγεται στον αντιδραστήρα , που επιτρέπει στην Πολωνία να κατέχει πυρηνικά όπλα, αυξάνεται επίσης . Προσωπικά, δεν είμαι υπέρμαχος αυτής της ιδέας. Ο πολλαπλασιασμός των πυρηνικών όπλων στις μικρές χώρες θα αυξήσει ριζικά την πιθανότητα χρήσης του.

Ζήτηση για ενέργεια

Με δεδομένο το κυρίαρχο ρόλο των ορυκτών καυσίμων στο ενεργειακό σύστημα (παγκοσμίως μερίδιο άνω του 80 τοις εκατό, και στην Πολωνία, ακόμη περισσότερο) και πολλά πλεονεκτήματα, συμπεριλαμβανομένης της διαθεσιμότητας, της ασφάλειας και της ευκολίας της χρήσης, είναι σαφές ότι οι δραστηριότητες για τη γρήγορη αντικατάσταση άλλες πηγές ενέργειας σε κάθε περίπτωση, θα είναι μια σοβαρή πρόκληση, θα πρέπει επίσης να κάνετε συμβιβασμούς και να δεχτείτε ορισμένα μειονεκτήματα άλλων πηγών ενέργειας.

Σχήμα 3. Σύγκριση τρέχοντος και υποδειγματικού ενεργειακού μείγματος χωρίς εκπομπές. Καλύψουν τις ενεργειακές ανάγκες της βιομάζας (12 kWh / o / δ), ο άνεμος στην ξηρά (8 kWh / o / δ) και τη θάλασσα (3 kWh / o / δ) και φωτοβολταϊκά (5 kWh / o / δ). Η υδροηλεκτρική ενέργεια παρέχει 0,5 kWh / a / d. Ο Miks συμπληρώθηκε επίσης με πυρηνικούς σταθμούς ισχύος 4 kWh / a / n, ο οποίος αντιστοιχεί στο σχέδιο της κυβέρνησης για πυρηνική ενέργεια (δύο μονάδες με δύο μονάδες 1,6 GW το καθένα). Υπόλοιπο συμπληρώνουν ηλιακούς συλλέκτες (3 kWh / o / δ), και η γεωθερμική ενέργεια (1 kWh / o / δ) – θα μπορούσε να είναι περισσότερο αλλά τόσο πολύ θερμότητα, ύστερα από εκτενή βάθος πρόγραμμα της θερμικής μόνωσης δεν θα χρειαστεί. Συνολικά 36,5 kWh / α / δ. Οι δεδομένες τιμές για το μέλλον πρέπει προφανώς να θεωρηθούν ως επεξηγηματικές. Λεπτομέρειες σε βιβλία. Αλλά τι για; και την επιστήμη του κλίματος.

Ο μέσος πόλος καταναλώνει 85 kWh ενέργειας ανά ημέρα (πρωτεύον), από τους οποίους χρησιμοποιεί περίπου 40 kWh. Το δυναμικό των πηγών ενέργειας μηδενικών εκπομπών που παρουσιάζεται στο σχήμα 3 είναι συνολικά πάνω από 36 kWh ανά άτομο ανά ημέρα, στη συντριπτική πλειοψηφία υπό μορφή ηλεκτρικής ενέργειας.

Σχήμα 4. Σχηματική κατανάλωση ενέργειας που χωρίζεται σε τρεις κύριους τομείς της χρήσης του. Λεπτομέρειες σε βιβλία. Αλλά τι για; και την επιστήμη του κλίματος.

Δημιουργώντας στην Πολωνία μια τέτοια ποσότητα ενέργειας από πηγές μηδενικών εκπομπών είναι ένα πρόγραμμα με φιλόδοξες αλλά ρεαλιστικές υποθέσεις. Ωστόσο, η κλιμάκωσή της, προκειμένου να επιτευχθεί παραγωγή ενέργειας στο σημερινό επίπεδο (ακόμη και υψηλότερη, για να μην αναφέρουμε), θα ήταν πολύ προβληματική. Και πόση ενέργεια χρειαζόμαστε για να διατηρήσουμε τα σπίτια ζεστά, τις μεταφορές, τα εργοστάσια και τις ηλεκτρικές συσκευές και τα υπόλοιπα με ένα φιλόδοξο αλλά πραγματικό πρόγραμμα για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης;

Χρησιμοποιώντας τις τεχνολογίες που είναι διαθέσιμες σήμερα και οικονομικά βιώσιμο τρόπο, από το 2050 μπορούμε να μειώσουμε την κατανάλωση ενέργειας κατά το ήμισυ (και μακροπρόθεσμα ακόμη περισσότερο), στο επίπεδο του λίγο πάνω από 20 kWh / a / d. Δεδομένου ότι σήμερα χρησιμοποιούμε αποτελεσματικά λιγότερο από το ήμισυ της ενέργειας, καθώς και το νέο σύστημα θα χρησιμοποιήσει την ενέργεια σχεδόν 100% (καύση βιομάζας σχεδόν αποκλειστικά σε συμπαραγωγή, dc κινητήρες) ή μεγαλύτερη (αντλίες θερμότητας), θα είναι χρήσιμο στη διάθεση σχεδόν τόση ενέργεια τι τώρα. Και λαμβάνοντας υπόψη την πολύ πιο αποτελεσματική χρήση της, οι ενεργειακές υπηρεσίες μπορεί να είναι ακόμα καλύτερες από ό, τι σήμερα. Αξίζει να σημειωθεί ότι τόσο η θέρμανση (και η ψύξη) όσο και οι μεταφορές θα ηλεκτροφορηθούν στη μεγάλη πλειοψηφία – η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας θα αυξηθεί έτσι δύο φορές – αλλά η κατανάλωση πετρελαίου, το φυσικό αέριο και ο άνθρακας θα πέσουν στο μηδέν. Το ενεργειακό σχέδιο που φαίνεται στο σχήμα 3 για την παραγωγή 36 kWh / a / d είναι επομένως υπερβολικό και μπορούμε να το μειώσουμε είτε αναλογικά είτε ακόμα και με την παραίτηση από ορισμένες πηγές ενέργειας.

άθροιση

Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Υποθέτω ότι αφού άκουσε τα επιχειρήματα υπέρ και κατά έχετε συνειδητοποιήσει ότι το άτομο δεν είναι ούτε σαφώς μαύρο, λευκό ή διάφανο. Έχοντας επίγνωση των πολλών μειονεκτημάτων της πυρηνικής ενέργειας μπορεί να καταλάβει τη θέση των ανθρώπων που μιλούν έξω έντονα ενάντια στην κατασκευή πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής στην Πολωνία. Ωστόσο, έχοντας επίγνωση του τι θα μπορούσε να οδηγήσει στην έλλειψη αποτελεσματικής προστασίας του κλίματος, μπορείτε επίσης να καταλάβουν τη θέση των ανθρώπων που ζητούν κοινωνική κινητοποίηση για την κλίμακα του πολέμου και εφαρμόζει τις τυχόν λύσεις που μπορεί να αποτρέψει μια καταστροφή, ακόμη και αν ήταν ή άλλα μειονεκτήματα.

Δεν ξέρω ποια είναι η θέση σας, μπορώ μόνο να πω ποια είναι η γνώμη μου. Είμαι πυρηνικός φυσικός με έντονη δέσμευση για την προστασία του κλίματος και πιστεύω ότι ο πρωταρχικός στόχος θα πρέπει να είναι η ταχεία μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στην ενέργεια χρησιμοποιώντας ένα ευρύ φάσμα λύσεων και τεχνολογιών. Το Atom είναι μια από τις λύσεις. Ταυτόχρονα, πιστεύω ότι πρέπει να διεξάγουμε δραστηριότητες με οικονομικά αποδοτικό τρόπο, ωφέλιμες για την πολωνική οικονομία και κοινωνία, λαμβάνοντας υπόψη τη συστηματική σκέψη.

Δυστυχώς, δεν υπάρχουν επί του παρόντος διαθέσιμες στην αγορά αξιόπιστες, μαζικές και φθηνές μονάδες πυρηνικής ενέργειας. Ταυτόχρονα, δεν αποκλείω μια τεχνολογική πρόοδο (και μάλιστα τη διαθεσιμότητα μαζικών και αξιόπιστων αντιδραστήρων), χάρη στην οποία η πυρηνική ενέργεια θα καταστεί ανταγωνιστική και πολύ πιο ασφαλής, γεγονός που θα αυξήσει την ελκυστικότητα των πυρηνικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής.

Σε χώρες όπου λειτουργούν μη επικίνδυνα πυρηνικά εργοστάσια (π.χ. Γερμανία), κατά τη γνώμη μου, ήταν προτιμότερο να μην τις απενεργοποιήσετε πριν από το τέλος του προγραμματισμένου χρόνου λειτουργίας, αλλά να απενεργοποιήσετε τα εργοστάσια παραγωγής άνθρακα πιο γρήγορα. Βρισκόμαστε σε μια διαφορετική κατάσταση: εξετάζουμε τη δυνατότητα κατασκευής των πρώτων πυρηνικών σταθμών στην ιστορία μας. Δεν νομίζω ότι είναι καλή ιδέα, ανά πάσα στιγμή.

Αν δεν ήμουν ο υπεύθυνος για το ενεργειακό μέλλον της πολωνικής, τις πρώτες βελτιώσεις zainwestowałbym στην ενεργειακή απόδοση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (του προσώπου περιορίζονται στις επενδύσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό και των ελεγχόμενων εταιρειών, αλλά και την αλλαγή του νομικού πλαισίου για την τόνωση των επενδύσεων σε ανεξάρτητους επενδυτές και ιδιώτες ιδιωτική). Θα πρέπει να υπάρχουν φοβάται για την αύξηση των τιμών της ενέργειας, αντισταθμίστηκε από τη μείωση άλλων φόρων – θα τονώσει την αύξηση της κερδοφορίας των επενδύσεων στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης και των νέων καθαρών πηγών ενέργειας. Μέχρι τη δεκαετία του 1930, θα επιτύχαμε σημαντική μείωση της ζήτησης και του μεριδίου της ενέργειας στο ενεργειακό μείγμα στο επίπεδο του 60-70%. Θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματική (μείωση της κατανάλωσης ενέργειας και των εκπομπών σε σχέση με το ποσό της επένδυσης) από ό, τι η επένδυση στο πυρηνικό πρόγραμμα. Επιπλέον, με τα πόδια προς την κατεύθυνση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της ενεργειακής απόδοσης, έχουν δημιουργηθεί πολλές τοπικές θέσεις εργασίας, και τα κεφάλαια που κερδίζουν οι πολωνικές εταιρείες που έχουν αναπτυχθεί, τελειοποιηθεί τεχνολογίες, μεγάλωσε και άρχισε να εξάγει στο εξωτερικό λύσεις (δημιουργία ακόμη περισσότερων θέσεων εργασίας σε καινοτόμους τομείς).

Μπορείτε να βρείτε μερικές φορές την άποψη ότι «θα πρέπει να επενδύσουν σε κάτι που μειώνει την εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και τις εκπομπές -. Τόσο στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, της ενεργειακής απόδοσης και την πυρηνική» Εκτός από το ότι δεν λειτουργεί … Δεν έχουμε την 100000000000 για κάθε τεχνολογία χωριστά – αν έχετε επενδύσει 100000000000 στο πυρηνικό πρόγραμμα, τότε θα πάρει τα ίδια μέτρα για τη βελτίωση της θερμικής απόδοσης των κτιρίων ( «το νέο»: αντλία θερμότητας + ανάκτηση + PV), σύγχρονες δημόσιες συγκοινωνίες κ.λπ.

Τι άλλο; Ναι, όπως το περιέγραψα στο βιβλίο «Η επανάσταση της ενέργειας. Αλλά γιατί; «(Σύντομη περιγραφή του αντικειμένου στο νέο ενεργειακό σύστημα του ABC ) νομίζω ότι είναι δυνατόν για να τροφοδοτήσει πλήρως την οικονομία μας από τη δική μας τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλλά με ένα πολύ υψηλό ποσοστό της βιομάζας (ως σταθεροποιητικό σύστημα ενέργειας παράγοντας), η οποία θα προτιμούσα να ελαχιστοποιήσει περιβαλλοντικούς λόγους. Επιπλέον, το σενάριο κάνει ενεργειακή αυτάρκεια δεν είναι ούτε αναγκαία ούτε η καλύτερη (αν και σήμερα δεν το συνειδητοποιούν – εισάγουμε σχεδόν όλο το πετρέλαιο, τα 3/4 του φυσικού αερίου, καθώς όλο και περισσότερες διασυνδέσεις του άνθρακα και την ηλεκτρική ενέργεια).

Στη δεκαετία του ’30 ότι θα έρθει τόσο χρόνο για να αποφασίσουν πώς θα επιτευχθεί το τελευταίο 20% του ενεργειακού μίγματος, σχεδιασμένο για να παρέχει ενεργειακού εφοδιασμού κατά τη διάρκεια περιόδων χαμηλής παροχής ενέργειας από τον άνεμο και τον ήλιο (απάνεμη περιόδους του χειμώνα). Αυτό είναι όπου μπορεί να είναι ο τόπος για τους πυρηνικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής . Αν αποδειχθεί στη συνέχεια ότι η αγορά προσφέρει αντιδραστήρες αποδειχθεί, ασφαλή και λογική τιμή, τότε αυτό θα μπορούσε να είναι η σωστή λύση για το κλείσιμο του ενεργειακού μείγματος (αν και τα μειονεκτήματα συνειδητοποίηση αυτής της απόφασης, όπως., Αυτό που δαπανώνται για την αγορά των αντιδραστήρων μέτρων στις περισσότερες θα εγκαταλείψουν την Πολωνία ή θα αντιμετωπίσουν προβλήματα ασφάλειας).

Φυσικά, για αυτά τα αρκετά χρόνια, μπορεί επίσης να αποδειχθεί ότι το άτομο δεν είναι ούτε η μοναδική ούτε η καλύτερη λύση για την εξασφάλιση σταθερού ενεργειακού εφοδιασμού, επειδή υπάρχουν και άλλα διαθέσιμα, για παράδειγμα:

  • μπορεί να αναπτυχθεί τεχνολογίες Power-προς-αέριο (ή σε ένα ευρύτερο ισχύος-Χ ) που επιτρέπει την αποτελεσματική (και κόστος) μπορεί να αποθηκεύσει ή το ρεύμα που παράγεται από την εγκατάσταση ΑΠΕ ως φορείς των χημικών (π.χ.. μέσω ηλεκτρόλυσης σε υδρογόνο και κατόπιν μεθάνιο, μεθανόλη κλπ.).

  • μπορούν να αναπτυχθούν και άλλες τεχνολογίες αποθήκευσης ενέργειας .

Πρόκειται για παραλλαγές ενεργειακής ανεξαρτησίας που βασίζονται σε εγχώριες ενεργειακές πηγές και συσσωρευτές ενέργειας. Αλλά (όπως και σήμερα), μπορεί να αποδειχθεί ότι είναι πιο βολικό, φθηνότερο (και ασφαλές) να χρησιμοποιηθούν οι εισαγωγές ενέργειας:

  • Σαουδική Αραβία, το Μαρόκο, το Τέξας ενέργεια του ήλιου (μερικά σεντς ανά kWh) μπορεί να μετατραπεί σε μεθάνιο, το οποίο είναι ένα τερματικό σταθμό φυσικού αερίου στη Swinoujscie θα μας φέρει μεταφοράς φυσικού αερίου (ή φορέα άλλες χημικές ενέργειας) – ακριβώς όπως και σήμερα?

  • μπορεί να υπάρχουν γραμμές μεταφοράς συνεχούς ρεύματος υψηλής τάσης (απώλεια λιγότερο από το 3% ανά 1000 km), μεταδίδοντας στην περιοχή μας της ηλεκτρικής ενέργειας της Ευρώπης από τις θέσεις όπου παράγονται για λίγα λεπτά την κιλοβατώρα (για να μην εποχικό κύκλο και την ανάγκη να αποθηκεύσετε μόνο το βράδυ – στην περίπτωση του δικτύου διηπειρωτικό ακόμα και χωρίς αυτό το πρόβλημα).

  • ενεργοβόρες διαδικασίες (χαλυβουργεία, αλουμίνιο, εργοστάσια παραγωγής τσιμέντου, διυλιστήρια) για την παρασκευή των πρώτων υλών (με ένα μικρό περιθώριο) μπορεί να μεταφερθεί στον ιμάντα τροπισμό (υπάρχουν επίσης ευνοϊκές για την παροχή της θερμότητας υψηλής θερμοκρασίας για τη βιομηχανία ) και το γράμμα θα πάει έτοιμο πρώτων υλών ή προπλάσματος, με που (σε πολύ λιγότερο εντατικές διαδικασίες) θα κάνουμε προϊόντα με υψηλή προστιθέμενη αξία.

Μπορούν επίσης να αναπτυχθούν εναλλακτικές τεχνολογίες ενέργειας, για παράδειγμα, ηλιακά φυτά (η κατασκευή του πρώτου έχει ήδη ξεκινήσει τους Κινέζους ).

Αν κάποιος ισχυρίζεται ότι δεν βλέπει εναλλακτική λύση στα πυρηνικά εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, αλλά και στην εξουσία της βιομηχανίας, απλά δεν μπορεί να δει …. Ιδιαίτερα σημαντική για την οικονομική παραγωγή ενέργειας, νομίζω, όπου είναι εύκολο και φτηνό, χωρίς την ανάγκη να αποθηκεύσετε για μεγάλο χρονικό διάστημα, με την επακόλουθη μεταφορά της ενέργειας (είτε ως κυκλοφορούν ή ως φορείς χημικών ή πρώτων υλών) και σε άλλες περιοχές του κόσμου. Στο πλαίσιο αυτό, για παράδειγμα, σκοπεύουμε να τη Σαουδική Αραβία, την εκτέλεση του αιολικών έργων φωτοβολταϊκής ισχύος 200 GW (αποδίδοντας κατά μέσο όρο παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας της ηλεκτρικής ενέργειας 40 GW – περισσότερο από το διπλάσιο του μέσου όρου της Πολωνίας φθορά), με ήδη 20 GW έως το 2020 και 60 GW έως το 2030 , δείχνουν ότι η χώρα θέλει να κάνει ό, τι έχει μέχρι στιγμής – να ζήσει από την αποστολή ενέργειας στον κόσμο.

Οι ανωτέρω λύσεις δεν είναι πολύ δημιουργική και ουσιαστικά είναι (ομολογουμένως χωρίς εκπομπές) συνέχιση της οικονομικής σενάριο business-as-usual, η οποία είναι ανεξάρτητη από πηγές ενέργειας οδηγεί σε αυξημένη κατανάλωση των πόρων, η ρύπανση και η καταστροφή του πλανητικού ιστό της ζωής . Και πρέπει να παράγουμε τόσα πράγματα που συχνά δεν χρειαζόμαστε καθόλου, τα οποία χαλάζουν μετά την περίοδο εγγύησης και δεν δίνουν επισκευή ή ανάκτηση πρώτων υλών; Ίσως ήρθε η ώρα να αλλάξουμε τις προτεραιότητές μας και να σταματήσουμε να μετράμε την πρόοδό μας με τα επίπεδα κατανάλωσης και να αρχίζουμε να τη μετράμε με την ποιότητα της ζωής; Το μέλλον δεν είναι ο κόσμος της ανάπτυξης , που θεωρείται «ταχύτερος και όλο και περισσότερο», αλλά ο κόσμος της ανάπτυξηςστην οποία αλλάζουμε τις προτεραιότητές μας ώστε να «γινόμαστε καλύτεροι, με περισσότερη ανθρώπινη ευτυχία». Ή, όπως θα διαπιστώσετε ότι μπορούμε να παράγουμε τα μισά από τα gadgets (είναι πραγματικά μια πολύ συντηρητική παραδοχή!), Τα εργοστάσια υψηλής έντασης ενέργειας πρέπει να σταματήσουν να λειτουργούν κατά τη διάρκεια περιόδων χαμηλής παροχής ενέργειας από τον άνεμο και τον ήλιο, όπως το μυλωνά που αλέθεται το αλεύρι, όταν ο άνεμος περιστρέφει τα φτερά του ανεμόμυλου;

Νομίζω ότι

Προς το παρόν, θα πρέπει να επικεντρωθούμε στην ευρέως κατανοητή ενεργειακή απόδοση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας χωρίς να δαπανώνται χρήματα για την πυρηνική ενέργεια Όταν μέσα σε μερικά χρόνια θα φθάσει σε τόσο υψηλό μερίδιο των ΑΠΕ στο ενεργειακό σύστημα που συνεχίζουν κατά μήκος αυτής της διαδρομής θα γίνει προβληματική και δαπανηρή, θα πρέπει να σκεφτούμε πώς θα επιτευχθεί το τελευταίο 20% του ενεργειακού μείγματος – μπορεί να υπάρχει μια θέση στο άτομο? αν και μπορεί επίσης να υπάρχουν άλλες, λιγότερο προβληματικές λύσεις.

Advertisements

Η ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΛΙΣΘΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΛΙΓΝΙΤΩΡΥΧΕΙΑ Μ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2017

1 Σημειώσεις Σεμιναρίου ΜΕΡΟΣ ΙΙ Η ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΛΙΣΘΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΛΙΓΝΙΤΩΡΥΧΕΙΑ Μ. ΛΕΟΝΑΡΔΟΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2017

2 Το παρόν τεύχος αναφέρεται αποκλειστικά στα υψηλά περιμετρικά (τελικά) πρανή των Λιγνιτωρυχείων. Τονίζεται ότι η συμπεριφορά των πρανών των μετώπων εκσκαφής μπορεί να είναι τελείως διαφορετική. Στο παρόν τεύχος περιέχονται στοιχεία τα οποία δεν είναι «ακριβή», υπό την έννοια ότι δεν βασίζονται σε μαθηματικές αποδείξεις αλλά προέρχονται από παρατηρήσεις. Νεώτερες παρατηρήσεις πιθανόν να τροποποιήσουν τα στοιχεία αυτά. Συνεπώς δεν συνιστάται η «τυφλή» χρήση των στοιχείων αυτών, αλλά οποιαδήποτε απόφαση πρέπει να λαμβάνεται μετά από συνεκτίμηση διαφόρων παραμέτρων του προβλήματος. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Η ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΛΙΣΘΗΣΕΩΝ ΣΤΑ ΛΙΓΝΙΤΩΡΥΧΕΙΑ ΟΡΙΣΜΟΙ Τύπος κατολισθήσεων στα λιγνιτωρυχεία Εγκαιρη διάγνωση μιάς κατολίσθησης Ορθή διάταξη ενόργανων παρατηρήσεων Πρώτη αξιολόγηση ενόργανων παρατηρήσεων… 7 Κλισιόμετρα… 7 Τοπογραφικά Μελέτες ευστάθειας πρανών Η ταχύτητα μετακίνησης ως κριτήριο γιά την κατάσταση της ευστάθειας του πρανούς Τα αίτια της παλινδρόμησης μιάς αστάθειας Διαφορές κινηματικής καταρρέοντος και παλινδρομούντος πρανούς Η παλινδρόμηση της ταχύτητας μετακίνησης. Συστηματικές μετρήσεις Η παλινδρόμηση της ταχύτητας μετακίνησης. Μετρήσεις με την εμφάνιση του προβλήματος…13 ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑTA:…15 II-2

3 1. ΟΡΙΣΜΟΙ Κατολίσθηση: Αστάθεια: Αστοχία: Κατάρρευση: Παλινδρομούσα αστάθεια: Εξελισσόμενη αστοχία: Η θραύση της εδαφικής μάζας που κείται όπισθεν του πρανούς, η οποία συνοδεύεται από μετακίνηση προς τα κάτω και προς τα έξω ολοκλήρου της εδαφικής μάζης, η οποία συμμετέχει στην θραύση. Κατάσταση, κατά την οποία το πρανές, λόγω κατολίσθησης, υφίσταται μετακινήσεις, οι οποίες δεν παρεμποδίζουν την ομαλή και ασφαλή διενέργεια των εργασιών της εκμετάλλευσης. Κατάσταση, κατά την οποία το πρανές υφίσταται τέτοιου μεγέθους μετακινήσεις, συνήθως επιταχυνόμενες, οι οποίες προκαλούν αδυναμία συνέχισης των εργασιών εκμετάλλευσης. Κατάσταση πρανούς, η οποία συνοδεύεται με υψηλές ταχύτητες μετακίνησης, πολύ μεγαλύτερες εκείνων της αστοχίας και συνήθως διαρκώς αυξανόμενες. Αστάθεια που εμφανίζει κύκλους (φάσεις) επιταχυνόμενων και επιβραδυνομένων μετακινήσεων. Βέβαια σε περιπτώσεις ανεπαρκούς παρακολούθησης των πρανών, η παλινδρομούσα αστάθεια μπορεί να αναπτύξει υψηλές ταχύτητες μετακίνησης και να μετατραπεί σε εξελισσόμενη αστοχία. Εξελισσόμενη είναι μία αστοχία, κατά την οποία το πρανές επιδεικνύει έναν επιταχυνόμενο ρυθμό μετακινήσεων, οι οποίες ακολουθούν συνήθως έναν αλγεβρικό τύπο, μέχρι του σημείου της κατάρρευσης ΕΙΚΟΝΑ 1 Ενδεικτικές τυπικές καμπύλες ταχύτητας συναρτήσει του χρόνου: Α: Εξελισσόμενη αστοχία προς κατάρρευση Β: Παλινδρομούσα αστάθεια με μετάβαση σε εξελισσόμενη αστοχία Γ: Παλινδρομούσα αστάθεια προς τελική σταθερότητα II-3

4 2. Τύπος κατολισθήσεων στα λιγνιτωρυχεία ΕΙΚΟΝΑ 2 Κατολίσθηση με σύνθετη επιφάνεια ολίσθησης. Δυτ. πρανές Ν. Πεδίου ΕΙΚΟΝΑ 3 Κατολίσθηση με βαθεία σύνθετη επιφάνεια ολίσθησης. Ανατολικό πρανές Μαραθούσας. ΕΙΚΟΝΑ 4 Ανάπτυξη κατολίσθησης σύνθετης μορφής σε πρανές με ιδιαίτερα ομαλή κλίση. Δυτικό πρανές Τομέα 6 II-4

5 3. Εγκαιρη διάγνωση μιάς κατολίσθησης Οι μετακινήσεις στην οριζόντια επιφάνεια ολίσθησης εκκινούν περίπου ΈΝΑ ΈΤΟΣ ΠΡΙΝ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΜΦΆΝΙΣΗ ΤΗΣ ΡΩΓΜΉΣ Εγκαιρη διάγνωση μιάς κατολίσθησης μέ κλισιόμετρα ΕΙΚΟΝΑ 5 Ανατολικό πρανές Ορυχείου Χωρεμίου (τελική διαμόρφωση). Οι μετακινήσεις άρχισαν με την εκσκαφή κάτω από το 323. ΕΙΚΟΝΑ 6 Κλισιόμετρο 16. Διαδοχικές θέσεις σωλήνα και μετακίνηση συναρτήσει του χρόνου (Μετακίνηση κάθετη στο πρανές. Οι θετικές ενδείξεις δείχνουν μετακινήσεις προς την εκσκαφή) II-5

6 4. Ορθή διάταξη ενόργανων παρατηρήσεων ΕΙΚΟΝΑ 7 Κλισιόμετρα. Τοποθετούνται ΠΡΙΝ αρχίσουν οι μετακινήσεις (όταν η εκσκαφή φθάσει στο % του τελικού βάθους). L Μετά την εμφάνιση της ρωγμής στην κορυφή του πρανούς χρησιμοποιούνται οι τοπογραφικές μετρήσεις απόστασης. ΕΙΚΟΝΑ 8 Τοπογραφικές μετρήσεις απόστασης με EDM. Ορθή τοποθέτηση τοπογραφικών στόχων σε βαθεία λιγνιτική εκσκαφή II-6

7 5. Πρώτη αξιολόγηση ενόργανων παρατηρήσεων Κλισιόμετρα Ι Ελαστική παραμόρφωση ds U <ds M <ds L ΙΙ Γενική κατολίσθηση ds U =ds M =ds L ΙΙΙ Μερική κατολίσθηση (κατώτερο τμήμα του πρανούς) ds U <ds M =ds L Τοπογραφικά Ι Ελαστική παραμόρφωση ds U <ds M <ds L ΙΙ Γενική κατολίσθηση ds U =ds M =ds L ΙΙΙ Μερική κατολίσθηση (ο στόχος U είναι εκτός κατολίσθησης) ds U <ds M =ds L ΙV Γενική κατολίσθηση μετά την εμφάνιση ρωγμών: (Το σημείο U εμφανίζει και σημαντικές κατακόρυφες μετακινήσεις) ds U <ds M =ds L όπου ds i : Η μετακίνηση. Οι μετακινήσεις αυτές αναφέρονται στην ίδια ακριβώς χρονική περίοδο. Η μετακίνηση είναι η διαφορά της τρέχουσας από την προηγουμένη μέτρηση της κεκλιμένης απόστασης βάσεως και στόχου που φαίνεται στον δείκτη. Εάν η επιφάνεια ολίσθησης είναι πάνω από το δάπεδο του λιγνίτη και συγκεκριμένα υψηλότερα του στόχου L, τότε οι μετακινήσεις θα έχουν τη σχέση: ds U =ds M >ds L II-7

8 6. Μελέτες ευστάθειας πρανών ΕΙΚΟΝΑ 9 Διάγραμμα ροής Μελετών Εδαφομηχανικής II-8

9 7. Η ταχύτητα μετακίνησης ως κριτήριο γιά την κατάσταση της ευστάθειας του πρανούς Εκτίμηση της κατάστασης του πρανούς βάσει της ταχύτητας μετακίνησης όταν η ταχύτητα συνδέεται με την εξέλιξη της εκσκαφής Ταχύτητα μετακίνησης mm/ημέρα Κατάσταση πρανούς 0 Σταθερότητα 0-1 Αρχή της κατολίσθησης 1-5 (1) Ελεγχόμενη 6-10 (1) Επιδεινούμενη αλλά ανατάξιμη Δυσχερής ο έλεγχος Ελάχιστες δυνατότητες επιτυχούς ελέγχου άνω των 20 Εκτός ελέγχου. Επικείμενη κατάρρευση ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ (1) Κατά τις ημέρες, κατά τις οποίες οι κατώτεροι εκσκαφείς πλησιάζουν το πρανές, Η ταχύτητα μετακίνησης πρέπει να εκτιμάται σαν τάση ώστε να απαλείφονται οι παλινδρομήσεις και τα σφάλματα μέτρησης. Θα πρέπει να τονισθεί ότι, από τα όρια που προαναφέρθηκαν, δύο είναι τα πλέον σημαντικά: α. Τα 10 mm/ ημέρα, που καθορίζει το χρονικό σημείο λήψεως πρόσθετων και επειγόντων μέτρων σταθεροποίησης και β. Τα 20 mm/ ημέρα, του οποίου η υπέρβαση με σταθερά αυξητική τάση σηματοδοτεί την επικείμενη κατάρρευση εντός χρονικού διαστήματος 6-12 ημερών από την ημέρα που η ταχύτητα πέρασε αυτό το όριο II-9

10 8. Τα αίτια της παλινδρόμησης μιάς αστάθειας ΕΙΚΟΝΑ 11 Παλινδρομούσα αστάθεια λόγω εκβάθυνσης της εκσκαφής ΕΙΚΟΝΑ 12 Επίδραση της στάθμης του νερού της ρωγμής σε μιά κατολίσθηση (η ρωγμή παρουσιάζεται κατακόρυφη γιά λόγους απλοποίησης) 2.5 ÓõíôåëåóôÞò áóöáëåßáò Õøïò ýäáôïò óôç ñùãìþ (m) ΕΙΚΟΝΑ 13 Μεταβολή του συντελεστού ασφαλείας συναρτήσει του ύψους του ύδατος Ζ w εντός της ρωγμής γιά κλίση της αργίλου Ψ p =4 o (βάθος ρωγμής 18m) II-10

11 9. Διαφορές κινηματικής καταρρέοντος και παλινδρομούντος πρανούς Η παλινδρόμηση και η κατάρρευση ακολουθούν τον ίδιο εκθετικό νόμο γιά χρονικό παράθυρο ημερών: V=a+be t/c Οπου V : Η ταχύτητα μετακίνησης σε in mm/ημέρα a: Η ταχύτητα εκκίνησης ή κατάληξης b: Παράμετρος χωρίς φυσική έννοια, εξαρτωμένη από την αρχή μέτρησης του χρόνου c: Παράμετρος που συναρτάται με την επιτάχυνση t : Χρόνος σε ημέρες Τιμές παραμέτρων a και b καθώς και αριθμός αναλυθέντων περιπτώσεων Παράμετρος Αστοχία εξελισσόμενη προς κατάρρευση Φάση επιτάχυνσης Παλινδρομούσα αστάθεια Φάση επιβράδυνσης a 22 ± ± ± 4.7 c 2.44 ± ± ± 1.66 Περιπτώσεις Η κατάρρευση εκκινεί από υψηλότερες ταχύτητες σε σχέση με την παλινδρομούσα αστάθεια σε φάση επιτάχυνσης. Η παλινδρόμηση στη φάση της επιτάχυνσης είναι ταχύτερη απ ότι στη φάση της επιβράδυνσης. Οταν η παλινδρόμηση σχετίζεται : Με την εξέλιξη της εκσκαφής, τότε οι πιθανότητες κατάρρευσης είναι αυξημένες Με κατείσδυση επιφανειακών νερών στις ρωγμές, τότε οι πιθανότητες κατάρρευσης είναι μειωμένες Γενικά: Η παλινδρόμηση υποβαθμίζει την ευστάθεια του πρανούς δημιουργώντας νέες ρωγμές. Στις ρωγμές κατεισδύουν επιφανειακά νερά που επιτείνουν τις μετακινήσεις. Η παλινδρόμηση μπορεί να μετατραπεί σε εξελισσόμενη αστοχία λόγω πτώσης της διατμητικής αντοχής στην επιφάνεια ολίσθησης με την αύξηση της ταχύτητας μετακίνησης. Η εκμετάλλευση με παλινδρομούντα πρανή απαιτεί σχεδίαση και συστηματική παρακολούθηση. Εμπρός από πρανές που παλινδρομεί, οι κατώτεροι εκσκαφείς πρέπει να τερματίζουν με διαφορά 7-10 ημερών γιά να μην υπάρξει επαλληλία μετακινήσεων που μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. II-11

12 10. Η παλινδρόμηση της ταχύτητας μετακίνησης. Συστηματικές μετρήσεις ΕΙΚΟΝΑ 14 Παλιδρόμηση προς κατάρρευση. Σταδιακή αύξηση των μεγίστων με την προώθηση της εκσκαφής. Δυτικό πρανές Χωρεμίου. ΕΙΚΟΝΑ 15 Παλινδρόμηση προς οριστική σταθεροποίηση. Σταδιακή μείωση των μεγίστων με την προώθηση της εκσκαφής. Δυτικό πρανές Χωρεμίου (2002) II-12

13 11. Η παλινδρόμηση της ταχύτητας μετακίνησης. Μετρήσεις με την εμφάνιση του προβλήματος ΕΙΚΟΝΑ 16 Tυπικό διάγραμμα αθροιστικής μετακίνησης, ταχύτητας και επιτάχυνσης συναρτήσει του χρόνου γιά μία κατολίσθηση μέχρι την παραμονή της κατάρρευσης. Μαραθούσα, 2001, Ανατολικό πρανές. II-13

14 Η παλινδρόμηση της ταχύτητας μετακίνησης. Μετρήσεις με την εμφάνιση του προβλήματος. (Συνέχεια) ΕΙΚΟΝΑ 17 Δυτικό πρανές Τομέα 6. Πρώτη μέτρηση 21/12/2002. Διακεκομμένη η γραμμή τάσης. ΕΙΚΟΝΑ 18 Δυτικό πρανές Τομέα 6. Πρώτη μέτρηση 21/12/2002. II-14

15 ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑTA: 1. Οι κατολισθήσεις στα ορυχεία είναι σύνθετης μορφής 2. Το επίπεδο τμήμα της κατολίσθησης ακολουθεί ωρισμένο στρώμα 3. Η κατολίσθηση ελέγχεται από τη διατμητική αντοχή που αναπτύσσεται στο επίπεδο τμήμα της 4. Οι μετακινήσεις στο επίπεδο τμήμα αρχίζουν πολύ πριν από την εμφάνιση της ρωγμής 5. Ο έλεγχος της ευστάθειας μπορεί να ενσωματωθεί τις εργασίες της εκμετάλλευσης. Η εκτίμηση της κατάστασης του πρανούς γίνεται βάσει της ταχύτητας μετακίνησης.γιά τη διάκριση μεταξύ παλινδρομούσας αστάθειας και εξελισσόμενης αστοχίας είναι απαραίτητη H ύπαρξη μακροχρόνιων και συστηματικών μετρήσεων των μικρομετακινήσεων των πρανών και Η γνώση του μηχανισμού αστοχίας (Μελέτη + παρατηρήσεις από κλισιόμετρα) Παλινδρόμηση: Η παλινδρόμηση υποβαθμίζει την ευστάθεια του πρανούς δημιουργώντας νέες ρωγμές. Στις ρωγμές κατεισδύουν επιφανειακά νερά που επιτείνουν τις μετακινήσεις. Η παλινδρόμηση μπορεί να μετατραπεί σε εξελισσόμενη αστοχία. Η εκμετάλλευση με παλινδρομούντα πρανή απαιτεί σχεδίαση και συστηματική παρακολούθηση. Εμπρός από πρανές που παλινδρομεί, οι κατώτεροι εκσκαφείς πρέπει να τερματίζουν με διαφορά περίπου 7-10 ημερών. Οι καταρρεύσεις στα τελικά πρανή των ορυχείων: Δεν συμβαίνουν ξαφνικά Δεν συμβαίνουν χωρίς κάποια προειδοποίηση Γενικά οι κατολισθήσεις μπορούν να εντοπισθούν μήνες πρίν από την εμφάνιση της πρώτης ρωγμής ώστε να υπάρχει καιρός γιά λήψη μέτρων σταθεροποίησης II-15

 

 

https://docplayer.gr/56625977-Meros-ii-i-kinimatiki-ton-katolisthiseon-sta-lignitoryheia.html

Το πλήρες πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη για την κατολίσθηση στο ορυχείο Αμυνταίου

Η έρευνα του Συνηγόρου σχετικά με την κατολίσθηση στο λιγνιτωρυχείο Αμυνταίου που συνέβη στις 10.6.2017 αναδεικνύει ως μείζον το πρόβλημα της ολιγωρίας ή ακόμα και αδράνειας των αδειοδοτικών και ελεγκτικών υπηρεσιών διαχρονικά. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την έλλειψη ελέγχων της τήρησης των περιβαλλοντικών όρων και της προόδου των εξορυκτικών δραστηριοτήτων, που οδήγησε σε αδυναμία πρόβλεψης των επιπτώσεων του έργου. Παρατηρείται επίσης μεγάλη καθυστέρηση στις διαδικασίες μετεγκατάστασης του οικισμού Αναργύρων, η οποία και συνεχίζεται. Ο Συνήγορος συνέταξε Πόρισμα με τα συμπεράσματα-διαπιστώσεις και τις προτάσεις του και αναμένει την ανταπόκριση των εμπλεκόμενων υπηρεσιών.

Το πλήρες πόρισμα:

https://www.synigoros.gr/resources/docs/20190215-porisma.pdf

Και η περίληψη:

https://www.synigoros.gr/resources/20190215-perilipsi-porismatos.pdf

Αξίζει να θυμηθούμε την τεράστια επικοινωνιακή εκστρατεία που ξεκίνησε την ίδια κιόλας μέρα της κατολίσθησης από τηλεοπτικά κανάλια, εφημερίδες και ιστοσελίδες, με στόχο να «προστατευθεί» η ΔΕΗ και να μη συζητηθούν οι ευθύνες της για την καταστροφική αστοχία.

Να θυμηθούμε τον τεχνικό σύμβουλο της ΔΕΗ, καθηγητή εδαφομηχανικής Μιχάλη Καββαδά που μία μέρα πριν την κατάρρευση του ορυχείου δήλωνε ότι «δεν υπάρχει κίνδυνος για τον οικισμό των Αναργύρων» – πρόβλεψη που διαψεύστηκε με δραματικό τρόπο.  Ο κ. Καββαδάς, ο καθηγητής του εφησυχασμού, είναι επίσης επιστημονικός τεχνικός σύμβουλος στο σχεδιασμό των φραγμάτων της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ στις Σκουριές και τον Κοκκινόλακκα.

Να θυμηθούμε επίσης τις επιθέσεις που δέχτηκαν εκείνο το διάστημα όσοι μίλησαν ανοιχτά για τις ευθύνες τη ΔΕΗ και μάλιστα προέβλεψαν την κατάρρευση του ορυχείου, όπως ο μηχανικός μεταλλείων της ΔΕΗ κ. Μάριος Λεονάρδος. Αλλά και τη μύνηση για «ψευδή καταμήνυση και δυσφήμηση ανώνυμης εταιρείας» που δέχτηκε από τη ΔΕΗ Α.Ε. ο φίλος και συνεργάτης αυτού του ιστολογίου Νίκος Στεφανής, πρώην μηχανικός επί 25 χρόνια στα λιγνιτωρυχεία της, επειδή τόλμησε να καταθέσει μηνυτήρια αναφορά με την οποία ζητούσε να διερευνηθούν οι ευθύνες της επιχείρησης.

Δύο διαφορετικές επιτροπές δημιουργήθηκαν για να διερευνήσουν τα αίτια της καταστροφής – μία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και μία εσωτερική της ΔΕΗ – και δύο πορίσματασυντάχθηκαν. Κανένα δεν είδε το φως της δημοσιότητας, ενώ το πόρισμα της ΔΕΗ δεν κοινοποιήθηκε ούτε στο αρμόδιο Υπουργείο! Από τα λίγα, προσεκτικά διατυπωμένα, στοιχεία των πορισμάτων που δημοσιοποιήθηκαν φαινόταν να επιρρίπτονται ευθύνες στη γεωλογία, τα νερά, τα ρήγματα, πάντως όχι στη ΔΕΗ και την εξορυκτική δραστηριότητα. Ο κόσμος βοούσε για συγκάλυψη.

Το πιο τραγικό σημείο του πορίσματος είναι η διαπίστωση ότι «Ενάμισι χρόνο μετά το συμβάν της κατολίσθησης οι εργασίες του Ορυχείου Αμυνταίου υλοποιούνται χωρίς εγκεκριμένες μελέτες, αποδεικνύοντας τη συνέχιση της κακής πρακτικής της επιχείρησης όσο και των διοικητικών μηχανισμών της χώρας και αδιαφορώντας για τις ενδεχόμενες συνέπειες.»

Aπό καταστροφή σε καταστροφή τίποτα δεν αλλάζει και από καθαρή τύχη δεν έχουμε θρηνήσει ακόμα θύματα.

Παρέμβαση του Μ.Λεοναρδου στο f/b

Marios Leonardos18 Φεβρουαρίου 2019 – 9:43 μ.μ.

Ο Συνήγορος δεν αναφέρει ότι έγινε αναφορά (μιάς σελίδας) για την κατολίσθηση σε διεθνές(???) Συνέδριο τον περασμένο Σεπτέμβρη στην Θεσσαλονίκη.Το ενδιαφέρον ήταν το διάγραμμα μετακινήσεων του τελευταίου μήνα πριν την κατολίσθηση. Αυτό έδειξε ότι η κατολίσθηση είχε ακριβώς την ίδια κινηματική με τις προηγούμενες που έχουν αναλυθεί προ 20ετίας και έχουν παρουσιαστεί για τελευταία φορά τρείς μήνες πριν την κατολίσθηση. Συνεπώς το ερώτημα είναι: γιατί η κατολίσθηση αφέθηκε να καταρρεύσει ενώ θα μπορούσε να αναταχθεί;

 

Υ.Γ. Η έκθεση του συνάδελφου Μαριου βρίσκεται στην αναφορά μήνυση που έχω καταθέσει στην εισαγγέλευα Φλώρινας

Η ιδιωτικοποίηση της λιγνιτικής παραγωγής της ΔΕΗ θα στείλει τα τιμολόγια στα ύψη -Από Λεωνίδας Βατικιώτης –

Σημείο τομής στα ενεργειακή πολιτική της Ελλάδας αποτελεί πλέον ο νόμος για την ιδιωτικοποίηση της λιγνιτικής παραγωγής, που ψηφίστηκε στη Βουλή στις 25 Απριλίου από μια οριακή πλειοψηφία 151 βουλευτών, με τον ανεξάρτητο από το Ποτάμι, αλλά σταθερά στρατευμένο στον νεοφιλελευθερισμό,  βουλευτή Χάρη Θεοχάρη, να προσφέρει στην κυβέρνηση  την κρίσιμη ψήφο.

Η μετεγγραφή της τελευταίας στιγμής, που απαιτήθηκε για να περάσει ο νόμος που ιδιωτικοποιεί τη ΔΕΗ, δεν είναι μόνο σύμβολο καιροσκοπισμού, αλλά και επιστέγασμα της πολιτικής εξαπάτησης εκ μέρους των στελεχών της σημερινής κυβέρνησης, τα οποία έχτισαν το πολιτικό τους κεφάλαιο, αντιδρώντας στο ξεπούλημα της μεγαλύτερης βιομηχανίας της χώρας για να αποδειχθούν ιδανικοί νεκροθάφτες της. Οι δηλώσεις του ίδιου του Αλ. Τσίπρα στον Ατμοηλεκτρικό Σταθμό του Αμυνταίου το 2014, «η ΔΕΗ θα είναι το κύκνειο άσμα μιας κυβέρνησης που ήδη ψυχορραγεί και σε λίγους μήνες δεν θα είναι παρούσα», θα αποτελούν κορυφαίο παράδειγμα πολιτικής κοροϊδίας, με στόχο την υφαρπαγή της ψήφου!

Ο νόμος που ιδιωτικοποιεί το 40% της λιγνιτικής παραγωγής είναι χειρότερος για το δημόσιο συμφέρον συγκριτικά με τον νόμο για τη «μικρή ΔΕΗ», που προωθούσε η κυβέρνηση Αντ. Σαμαρά το 2014, για έναν απλό λόγο: Ο νόμος που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και Χ. Θεοχάρης μπορεί να μην περιλαμβάνει το 30%  του πελατολόγιου της ΔΕΗ και των υδροηλεκτρικών, όπως περιελάμβανε το σχέδιο της «μικρής ΔΕΗ», το εύρος της ιδιωτικοποίησης είναι δηλαδή μικρότερο, αλλά εκείνο το σχέδιο διέθετε ένα δίχτυ ασφαλείας: ως κατώτατη τιμή πώλησης είχε οριστεί το 30% της χρηματιστηριακής αξίας της ΔΕΗ, που ανερχόταν στο 1,5 δισεκ. ευρώ. Επρόκειτο για μια τιμή σκανδαλωδώς χαμηλή, δεδομένης της κατρακύλας του χρηματιστηρίου κι άλλων πιο ουσιαστικών κριτηρίων. Για παράδειγμα, η αξία των κοιτασμάτων λιγνίτη της «μικρής ΔΕΗ», με βάση την ενεργειακή ισοδυναμία με το πετρέλαιο είχε υπολογιστεί σε 27,3 δισ. ευρώ από τον Χρ. Παπαγεωργίου, τέως διευθυντή Λιγνιτικού  Κέντρου Δυτικής Μακεδονίας της ΔΕΗ. Επιπλέον, το 1,5 δισ. ευρώ ισοδυναμούσε μόνο με το κόστος κατασκευής της λιγνιτικής μονάδας Πτολεμαΐδα 5, ενώ δύο ακόμη φράγματα (του Θησαυρού και της Πλατανόβρυσης) στοίχιζαν σε τιμές εποχής 1,1 δισ. και ο θερμοηλεκτρικός σταθμός Μελίτης 961 εκατ. ευρώ. Δεν υπάρχει αυταπάτη ότι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ χάριζαν τη ΔΕΗ!

Πουλιέται όσο-όσο

Παρ’ όλα αυτά, τότε υπήρχε ένα κατώτατο όριο. Σήμερα δεν υπάρχει! Βγαίνουν στο σφυρί, μέσω της δημιουργίας δύο ανωνύμων εταιρειών, που θα αποσπαστούν από τη ΔΕΗ για να πουληθούν, δύο μονάδες στη Μεγαλόπολη (3 &4), μία μονάδα (Μελίτης 1) και μία άδεια παραγωγής στη Φλώρινα, κτιριακές, μηχανολογικές και βοηθητικές εγκαταστάσεις, βοηθητικά μηχανήματα, εξοπλισμός και μηχανήματα  και αχανείς εκτάσεις και δεν έχει καθοριστεί ελάχιστο τίμημα, για παράδειγμα 1.000 ή έστω 100 ευρώ!  Ο νόμος της σημερινής κυβέρνησης, σε συνέχεια των διαδικασιών απελευθέρωσης που ξεκίνησαν από το 1999 με τον νόμο 2773, είναι χειρότερος από τη «μικρή ΔΕΗ» των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, γιατί, παράλληλα, η ΔΕΗ συνεχίζει να χάνει πελάτες λιανικής (έστω κι αν το μερίδιο των ιδιωτών είναι μόνο 16%, καθώς κανείς δεν ξεχνά την απάτη των Hellas Power και Energa, που πήραν τα λεφτά των λογαριασμών κι έφυγαν), ενώ η πώληση των υδροηλεκτρικών εργοστασίων δεν έχει αποκλειστεί. Η ρήση δε στελέχους ιδιωτικής ενεργειακής εταιρείας «για να κατέβει ο λιγνίτης θέλει και λίγο νεράκι» προμηνύει την πώληση, αργά ή γρήγορα, και των υδροηλεκτρικών εργοστασίων.

Τον λόγο για τον οποίο δεν καθορίστηκε ελάχιστο τίμημα για την πώληση των λιγνιτικών μονάδων, αλλά αντίθετα αφέθηκε στην κρίση ενός ανεξάρτητου εκτιμητή, με την «εκτίμηση να παραμένει εμπιστευτική, μέχρι το άνοιγμα των οικονομικών προσφορών των συμμετεχόντων στον διαγωνισμό, οπότε και θα παραδοθεί στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΗ ΑΕ και στον εντολοδόχο παρακολούθησης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής», όπως ορίζεται στο άρ. 3, παρ. 4 του νόμου, μας τον εξήγησε ο Νίκος Φωτόπουλος, εκπρόσωπος των εργαζομένων στο Δ.Σ. της ΔΕΗ: «Προϋπόθεση για να βρεθεί αγοραστής για τις λιγνιτικές μονάδες είναι να δοθούν… τσάμπα. Γι’ αυτό δεν καθόρισαν τίμημα, κατά παράβαση πάγιων πρακτικών, που εφαρμόζονται σε όλο τον κόσμο. Υπάρχουν τόσες πολλές αβεβαιότητες που, ακόμη κι αν βρεθούν ιδιώτες, θα είναι μειωμένης αξιοπιστίας, χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό», τόνισε ο Νίκος Φωτόπουλος, ξεχωρίζοντας μεταξύ άλλων αβεβαιοτήτων την τιμή του διοξειδίου του άνθρακα, που έφθασε τα 14 ευρώ. Εργαλείο για την επιτάχυνση της ενεργειακής μετάβασης, υποτίθεται, που το μόνο το οποίο κατάφερε είναι να εισάγει τη γάγγραινα της χρηματιστικοποίησης στην ενέργεια, «ιδιωτικοποιώντας ένα παγκόσμιο στοιχείο ενεργητικού, όπως η ικανότητα της γης να ανακυκλώνει το διοξείδιο»[1] και προσθέτοντας με αυτόν τον τρόπο περαιτέρω αστάθεια στην αγορά. Είναι ενδεικτικός ο τριπλασιασμός της τιμής του μέσα σε έναν χρόνο.

Η σημαντικότερη ωστόσο επίπτωση από την ιδιωτικοποίηση των λιγνιτικών μονάδων θα αφορά την τιμή καταναλωτή, που θα πάρει τα ύψη, τονίζει η Γιώτα Σταθά, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Διπλωματούχων Μηχανικών Ομίλου ΔΕΗ. «Αν η Ελλάδα σήμερα διαθέτει φθηνή ενέργεια, αυτό οφείλεται στη λιγνιτική παραγωγή. Όπως επίσης και στην υδροηλεκτρική παραγωγή, δεδομένου ότι το κόστος παραγωγής είναι εξαιρετικά χαμηλό, το λειτουργικό κόστος ασήμαντο, απασχολούν ελάχιστο προσωπικό, κ.ο.κ. Ελέγχοντας τα υδροηλεκτρικά, ελέγχεις την ευστάθεια του συστήματος σε μεγάλο βαθμό, κι επί της ουσίας την παραγωγή των ΑΠΕ, καθώς, για να ενταχθούν οι ΑΠΕ και κυρίως οι ανεμογεννήτριες στο σύστημα, θα πρέπει να υπάρχουν κατανεμημένες μονάδες παραγωγής που μπορούν να παράγουν σταθερό φορτίο και να εξομαλύνουν τις επικίνδυνες ταλαντώσεις που προκαλούν αυτές στο δίκτυο. Συγκεκριμένα, θερμοηλεκτρικές, είτε έχουν καύσιμο λιγνίτη είτε φυσικό αέριο είτε πετρέλαιο, και υδροηλεκτρικές».

Με βάση τα παραπάνω, η προοπτική περάσματος της λιγνιτικής παραγωγής στα χέρια των ιδιωτών το 2020, την ίδια ώρα που οι υπόλοιπες μονάδες με τα υφιστάμενα δεδομένα είναι υποχρεωμένες να σταματήσουν να λειτουργούν, ενώ δεν ξέρουμε αν η Πτολεμαΐδα 5 θα είναι έτοιμη για να μπει στην παραγωγή, σημαίνει ότι η Οριακή Τιμή Συστήματος θα ελέγχεται αποκλειστικά και μόνο από τους ιδιώτες. Η τιμή, επομένως, της κιλοβατώρας θα ακριβύνει!

Φτώχεια ελέω Γερμανίας

Η τιμή καταναλωτή στην Ελλάδα θα αυξηθεί για έναν επιπλέον λόγο, συνεχίζει η Γιώτα Σταθά. «Οι υπό εξέλιξη αναδιαρθρώσεις στην αγορά της ενέργειας υποτάσσονται στην ένταξη της Ελλάδας στο λεγόμενο «μοντέλο-στόχος» (target model). Πράγματι, στο Μνημόνιο Τσίπρα, που υπογράφηκε τον Αύγουστο του 2015, εκεί όπου τίθεται ο στόχος μείωσης του μεριδίου της ΔΕΗ μέσω των δημοπρασιών ρεύματος (ΝΟΜΕ)  στο 50% μέχρι το 2020 (άρ. 4.3), αναφέρεται επίσης ότι θα δοθεί κάθε τεχνική βοήθεια εκ μέρους των δανειστών «για την εφαρμογή της μεταρρύθμισης στην αγορά φυσικού αερίου και τη μετάβαση στο “μοντέλο-στόχο” της ΕΕ για την αγορά ηλεκτρισμού». Για τη Γιώτα Σταθά, το περίφημο «μοντέλο-στόχος» δεν είναι τίποτε άλλο από μια συγκαλυμμένη προσπάθεια της Γερμανίας, που έχει το υψηλότερο ενεργειακό κόστος  στην Ευρώπη, να δημιουργήσει μια ενιαία αγορά όπου θα συγκλίνουν οι τιμές κάθε κράτους-μέλους, έτσι ώστε η ίδια να πληρώνει λιγότερα. «Σε αυτό όμως το πλαίσιο, χώρες όπως η Ελλάδα, που πληρώνουν ως τώρα φθηνή ενέργεια, θα πληρώνουν στο μέλλον πιο ακριβά».

Προς επίρρωση των παραπάνω τα εξής: με βάση στοιχεία της Eurostat,[2] για να φωτίζει ένας λαμπτήρας των 10 watt 3 ώρες την ημέρα ολόκληρο το 2017, ο μέσος Ευρωπαίος πολίτης (ξέρετε, αυτός που… δεν υπάρχει) πλήρωσε 2,04 ευρώ. Αυτός που υπάρχει είναι ο Έλληνας καταναλωτής, που πλήρωσε 1,94 ευρώ, λιγότερα δηλαδή από τον μέσο όρο. Λιγότερα από το μέσο όρο πλήρωσαν επίσης ο Αυστριακός, ο Σουηδός, ο Κύπριος και πολλοί άλλοι καταναλωτές. Στην άλλη άκρη του φάσματος, που πλήρωσαν περισσότερα από το μέσο όρο, είναι επτά μόλις χώρες: Ιταλία (2,14 ευρώ), Πορτογαλία (2,28), Ισπανία (2,30), Ιρλανδία (2,31), Βέλγιο (2,80), Γερμανία και Δανία (3,05). Αξίζει να υπογραμμιστεί μάλιστα ότι η τιμή της ενέργειας στη Γερμανία είναι σημαντικά ακριβότερη, ακόμη και πριν τους φόρους, 2,51 ευρώ για την ακρίβεια, στην κλίμακα που εξετάζουμε, έναντι 1,53 ευρώ που πληρώνουμε στην Ελλάδα. Απλώς, η Γερμανία εκμεταλλευόμενη την ηγεμονική της θέση στην ΕΕ θα επιβάλει στους υπόλοιπους λαούς να παραιτηθούν από το συγκριτικό τους πλεονέκτημα, προκειμένου η εγχώρια βιομηχανία της να ανταγωνιστεί με καλύτερους όρους.

Στην Ελλάδα, ωστόσο, η πανευρωπαϊκή σύγκλιση των τιμών θα οδηγήσει σε νέα ύψη την ενεργειακή φτώχεια, «όπως ορίζεται διεθνώς η αδυναμία πρόσβασης σε βασικές ενεργειακές υπηρεσίες, όπως είναι ο ηλεκτρισμός, το φυσικό αέριο, η θέρμανση, η ψύξη κ.α. Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας, υπολογίζεται ότι πληθυσμός μεταξύ 1,2 και 2,6 δισ. ανθρώπων στον πλανήτη ζει σε συνθήκες ενεργειακής φτώχειας. Σύμφωνα με μελέτη του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Απόδοσης Κτιρίων, ο αριθμός των ενεργειακά φτωχών πολιτών στην Ευρώπη κυμαίνεται από 50 ως 125 εκατ.».[3]  Ήδη, στην Ελλάδα, με βάση ανακοίνωση του ΔΕΔΔΗΕ, στις αρχές Μαΐου, οι ρευματοκλοπές αυξάνονται κάθε χρόνο σταθερά. Οι «μη τεχνικές απώλειες», όπως αποκαλείται η διαφορά μεταξύ της ενέργειας που εισάγεται στο σύστημα κι εκείνης που τιμολογείται, από 3,2% του συνόλου το  2015, έφθασε το 4,2% το 2016. Ο δεκαπλασιασμός των μηνύσεων (από 324 το 2015 σε 2.971 το πρώτο 10μηνο του 2017) δεν αποδείχθηκε ικανός να ανακόψει το φαινόμενο, όπως βεβαιώνει ο τετραπλασιασμός των κρουσμάτων που έχουν εντοπιστεί (από 3.226 το 2011 σε 11.528 το 2016). Φαίνεται, επομένως, ότι το άνοιγμα της αγοράς ηλεκτρισμού δεν ωφέλησε τους καταναλωτές. Ούτε και τώρα πρόκειται να μειώσει τις τιμές. Η αναφορά στην εισηγητική έκθεση του νόμου, ότι η περίφημη «αποεπένδυση», όπως αποκαλείται το ξεπούλημα, θα οδηγήσει «τελικά στη μείωση των τιμών ενέργειας στον τελικό καταναλωτή ενέργειας» δεν προκύπτει από πουθενά. Είναι μια ευφημιστική κενολογία που επαναλαμβάνεται χωρίς ποτέ κανείς να κάνει τον κόπο να ελέγξχει αν ισχύει ή όχι…

Νόμος κομμένος και ραμμένος στα μέτρα των ιδιωτών

Η επέλαση των ιδιωτών στην ηλεκτρική ενέργεια προωθείται σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος ακόμη και με σκανδαλώδη τρόπο. «Στην παράγραφο 10 του άρθρου 3 του νόμου, ορίζεται ότι η ισχύς της Μεγαλόπολης 5 δεν θα υπερβαίνει τα 500 MW, ανεξαρτήτως της εγκατεστημένης ισχύος», τονίζει ο Σαράντος Αλεξανδρής,  μέλος Δ.Σ. του Σωματείου Ορυχείων Σταθμών ΔΕΗ Μεγαλόπολης κι επίσης μέλος του Δ.Σ. της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ.  «Πίσω από αυτήν την επιλογή κρύβεται η προτεραιότητα που θα δίνεται στο εξής στους ιδιώτες, οι οποίοι θα αγοράσουν τις προς πώληση μονάδες της Μεγαλόπολης, 3 και 4. Για να μπουν αυτοί στο σύστημα, η μονάδα, που θα μείνει στη ΔΕΗ και μπορεί να φτάσει σε πλήρη λειτουργία τα 811 MW, θα υπολειτουργεί. Γιατί όμως οι φορολογούμενοι και ο ισολογισμός της ΔΕΗ να αναλάβουν το κόστος κατασκευής μιας τόσο μεγάλης μονάδας, αν αυτή πρόκειται να υπολειτουργεί;», τονίζει ο συνομιλητής μας.

Επιπλέον, όταν οι μονάδες 3 και 4 θα βρίσκονται σε συντήρηση, γιατί να απαγορεύεται στη ΔΕΗ να καλύψει το κενό που θα δημιουργείται; Ερώτημα εν πολλοίς ρητορικό, με όσους γνωρίζουν τα της αγοράς να δείχνουν την Κόρινθος Power, με έδρα του Άγιους Θεοδώρους, συμφερόντων Μυτιληναίου και Μότορ Όιλ…

Οι κίνδυνοι που εγκυμονεί η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ σχετίζεται και με τι αχανείς εκτάσεις που θα πάρει ο «επενδυτής». «Στη Μεγαλόπολη ξεπερνούν τα 45.000 στρέμματα. Είναι γη που απαλλοτριώθηκε από τους κατόχους της, για να εξυπηρετηθεί ένας ανώτερος σκοπός, όπως η εξασφάλιση φθηνού ρεύματος. Οι ιδιώτες τι χρήση θα επιφυλάξουν σε αυτές τις εκτάσεις; Γιατί δεν καθορίζεται η χρήση, ώστε να αποτραπεί το ενδεχόμενο να μετατραπούν σε χώρους απόθεσης επικίνδυνων απορριμμάτων;», αναρωτιέται ο Σαράντος Αλεξανδρής.

Με τα παραπάνω κι άλλα μέτρα που περιλαμβάνει ο νόμος (όπως, για παράδειγμα, την πρόβλεψη να περάσει στη ΔΕΗ το πλεονάζον προσωπικό[4]), είναι θέμα χρόνου η ΔΕΗ να μετατραπεί σε «κακιά ΔΕΗ», καθώς μία-μία οι πιο κερδοφόρες δραστηριότητές της θα περνούν σε ιδιώτες, ενώ στη ΔΕΗ θα μένουν τα χρέη (3,9 δισεκ. ευρώ το 2017 σύμφωνα με τον ισολογισμό, με τζίρο 4,95 δισεκ.) και η υποχρέωση να παρέχει στους ιδιώτες φθηνή ενέργεια, όπως γίνεται με τις δημοπρασίες (ΝΟΜΕ), για τις οποίες, σύμφωνα με τον Ν. Φωτόπουλο, έπρεπε να παρέμβει ο εισαγγελέας. «Πώς επιτρέπεται, όταν το μεταβλητό κι όχι το συνολικό κόστος παραγωγής ανέρχεται σε 59 ευρώ ανά μεγαβατώρα, η ΔΕΗ να πουλάει στους ιδιώτες ακόμη και 32 ευρώ;», ρωτάει ο συνδικαλιστής.

Η προοπτική πώλησης των λιγνιτικών μονάδων θα θέσει σε αμφισβήτηση και το πλαίσιο των ΝΟΜΕ, καθώς κανείς ιδιώτης παραγωγός λιγνιτικής ενέργειας δεν πρόκειται να τη διαθέσει κάτω του κόστους, με αποτέλεσμα ακόμη κι αυτή η αργή αύξηση των μεριδίων των ιδιωτών παρόχων στη λιανική να ανακοπεί και να απαιτηθούν νέες μορφές πιο άγριας ιδιωτικοποίησης. Επομένως, η δήλωση του προέδρου της ΔΕΗ, Μανόλη Παναγιωτάκη, ότι «η ΔΕΗ έχει συμφέρον να πετύχει η πώληση των λιγνιτών» μόνο ως ευσεβής πόθος μπορεί να εκληφθεί. Δεν στηρίζεται στην πραγματικότητα!

Η ζέση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να ιδιωτικοποιήσει την ενέργεια και να επιταχύνει τη συρρίκνωση του μεριδίου της λιγνιτικής παραγωγής στο ενεργειακό μείγμα σε βάρος του επιπέδου των τιμών και της ενεργειακής κυριαρχίας, συντελείται σε μια περίοδο που όλος ο υπόλοιπος κόσμος αποτιμά το κόστος της ιδιωτικοποιημένης ενέργειας και ζητά την έξοδο των ιδιωτών και την επανακρατικοποίηση ή δημοτικοποίηση της ενέργειας. Στην Αγγλία, για παράδειγμα, αξιόπιστη έρευνα έδειξε ότι, αν επανερχόταν στο δημόσιο η ενέργεια, κάθε νοικοκυριό θα εξοικονομούσε 158 λίρες ετησίως.[5] Στη βάση ενός ογκούμενου κινήματος απόρριψης των ιδιωτικοποιήσεων, το συνέδριο των Βρετανών Εργατικών τον Ιούνιο του 2017 ψήφισε να επαναφέρει υπό κρατικό έλεγχο τους σιδηρόδρομους, την ενέργεια και το νερό. Πιθανότατα και οι άνθρωποι του Τζ. Κόρμπιν να αποδειχθούν εξίσου… συνεπείς με τους συνεργάτες του Αλ. Τσίπρα. Αυτό όμως σε τίποτε δεν αλλάζει τη διαπίστωση ότι η ιδιωτικοποίηση της ενέργειας, όπου εφαρμόστηκε μέχρι τέλος, απέτυχε παταγωδώς!


[1] Andriana Vlachou & Georgios Pantelias (2017), “The EU’s Emissions Trading System, Part 1: Taking Stock”, Capitalism Nature Socialism, 28:2, 84-102, DOI: 10.1080/10455752.2016.1233287· Andriana Vlachou & Georgios Pantelias (2017), “The EU’s Emissions Trading System, Part 2: A Political Economy Critique”, Capitalism Nature Socialism, 28:3, 108-127, DOI: 10.1080/10455752.2016.1234027.

[2]http://ec.europa.eu/eurostat/documents/10186/8482435/Q12017_electricity_prices_graphics.pdf

[3] Κοροβέση Άλις, Μεταξά Κυριακή, Τουλουπάκη Ελευθερία και Χρυσόγελος Νίκος (2017), Ενεργειακή φτώχεια στην Ελλάδα, Θεσσαλονίκη: Ίδρυμα Χάινριχ Μπελ Ελλάδας.

[4] Αξίζει να τονιστεί ότι, παρά τα περί αντιθέτου λεγόμενα, ο ενεργειακός τομέας στην Ελλάδα, όπου εξακολουθεί να δεσπόζει η ΔΕΗ, είναι κλάδος υψηλής έντασης κεφαλαίου, όπως δείχνει το γεγονός ότι απασχολεί το 0,9% των εργαζομένων, ενώ συμβάλλει στο 2,7% της Ακαθάριστης Προστιθέμενης Αξίας. Σωστά, επομένως, συμπεραίνεται πως «το γεγονός ότι, κατά τη διάρκεια των χρόνων της κρίσης, το μερίδιο του ενεργειακού κλάδου στην Ελλάδα αυξήθηκε σε όρους Ακαθάριστης Προστιθέμενης Αξίας, ενώ παρέμεινε σχεδόν σταθερό σε όρους απασχόλησης, υποδηλώνει ότι η ποσοστιαία μεταβολή στην παραγωγικότητα της εργασίας στον ενεργειακό κλάδο ήταν υψηλότερη σε σχέση με τη συνολική οικονομία». (“Energy, Logistics, Tourism: Sectoral Prospects, Incipient Investment Projects and Contribution to GDP”, Eurobank: Economy & Markets, Volume XII, Issue 1, April 2018).

[5] Energy, rail and water privatization costs UK household 250 £ a year,https://corporatewatch.org/energy-rail-and-water-privatisation-costs-uk-households-250-a-year/ [τελευταία πρόσβαση 7 Μαΐου 2018].

Πηγή: Τριμηνιαίο περιοδικό Δημοσιογραφία, τεύχος 17, 201

Κατολίσθηση στο Λιγνιτωρυχείο Αµυνταίου Περιβαλλοντικές επιπτώσεις και περαιτέρω Εκµετάλλευση-Περίληψη Πορίσµατος

Ο Συνήγορος του Πολίτη διερεύνησε υπόθεση σχετικά µε την κατολίσθηση που
έλαβε χώρα στις 10.6.2017 στο λιγνιτωρυχείο Αµυνταίου, τις επιπτώσεις της στο
περιβάλλον, τα µέτρα πρόληψης που όφειλαν να έχουν ληφθεί, καθώς και τις
συνθήκες εκµετάλλευσης µετά το συµβάν. Η Αρχή µετά από έγγραφό της, σειρά
συσκέψεων στη Φλώρινα και στην Αθήνα αλλά και µε επίσκεψη-αυτοψία στο
Αµύνταιο, έλαβε επαρκή ενηµέρωση από τις εµπλεκόµενες υπηρεσίες και γνώση των
δύο Πορισµάτων, που εκπονήθηκαν µε πρωτοβουλία της ∆ΕΗ και του ΥΠΕΝ
αντίστοιχα, σχετικά µε τα αίτια της κατολίσθησης. Έτσι, κατέληξε σε συµπεράσµαταδιαπιστώσεις και προτάσεις που αποτυπώθηκαν σε Πόρισµά της.
Συµπερασµατικά, αναδείχθηκε ως µείζον το πρόβληµα της ολιγωρίας ή ακόµα και
αδράνειας των αδειοδοτικών και ελεγκτικών υπηρεσιών διαχρονικά. Αυτό είχε ως
αποτέλεσµα την έλλειψη ελέγχων της τήρησης των περιβαλλοντικών όρων και της
προόδου των εξορυκτικών δραστηριοτήτων, που οδήγησε σε αδυναµία πρόβλεψης
των επιπτώσεων του έργου. ∆ιαπιστώθηκε ότι χρόνια πριν την κατολίσθηση είχαν
εµφανιστεί φαινόµενα εδαφικών διαρρήξεων στην περιοχή, που ουδέποτε
αξιολογήθηκαν, ενώ ουδεµία έγκαιρη κινητοποίηση υπήρξε από τις υπηρεσίες και την
επιχείρηση ακόµα και όταν εντάθηκαν τα φαινόµενα στις αρχές του 2017. Ουσιαστική
κινητοποίησή τους προέκυψε µόνο µετά τον πολλαπλασιασµό των ρωγµατώσεων
λίγες µέρες πριν την κατολίσθηση καθώς και µετά από αυτήν. Επίσης, υπάρχει
µεγάλη καθυστέρηση στις διαδικασίες µετεγκατάστασης του οικισµού Αναργύρων, η
οποία και συνεχίζεται.
Ο Συνήγορος επισήµανε ότι σε δραστηριότητες, όπως στο ορυχείο Αµυνταίου,
απαιτείται η έκδοση πολλών διακριτών διοικητικών πράξεων, όπως η ΑΕΠΟ, η
τεχνική µελέτη εκµετάλλευσης, η παραχώρηση της έκτασης, οι απαλλοτριώσεις, η
µετεγκατάσταση του οικισµού, που καθεµία προϋποθέτει την πρότερη έγκριση
κάποιας άλλης. Εποµένως, υφίσταται ένας αδιάσπαστος ουσιαστικός δεσµός µεταξύ
περισσότερων πράξεων τόσο από την άποψη της χρονικής αλληλουχίας όσο και από
την άποψη της νοµικής συνέχειας, αφού κάθε προηγούµενη εκδίδεται για να
καταλήγει στην επόµενη. Συνεπώς, στο πλέγµα αυτό των διοικητικών πράξεων που
αλληλοσυνδέονται, απαιτείται έγκαιρη συνεννόηση και συντονισµός των Υπηρεσιών,
που εν προκειµένω δεν επιτεύχθηκε εγκαίρως.
Η Αρχή πρότεινε α) τη θεσµοθέτηση χρονικής δέσµευσης αναφορικά µε τη διατήρηση
ισχύος των υφιστάµενων ΑΕΠΟ µετά τη λήξη τους, β) την αξιολόγηση των
ευρηµάτων των Πορισµάτων (ΥΠΕΝ & ∆ΕΗ) και την ενσωµάτωσή τους στην οριστική
ΑΕΠΟ, βάσει της οποίας θα γίνουν και οι τελικές απαλλοτριώσεις, ώστε να
διασφαλίζεται ένα ασφαλές πεδίο εξορύξεων, λαµβάνοντας υπόψη και την ίδρυση και
ανάπτυξη των οικισµών πλησίον του ορυχείου, γ) τον επιτόπιο έλεγχο από την
Αδειοδοτούσα Αρχή πριν από την έκδοση της άδειας, δ) την επαρκή στελέχωση των
ελεγκτικών υπηρεσιών, προκειµένου να διενεργούνται συστηµατικοί έλεγχοι της
τήρησης των περιβαλλοντικών όρων, ε) τη δηµιουργία ενιαίου αρχείου για ανάλογα
έργα, ώστε να µην παρατηρούνται αποκλίσεις στα στοιχεία των έργων της χώρας, το
οποίο να χρησιµοποιείται από όλες τις εµπλεκόµενες υπηρεσίες.
Η Αρχή αναµένει την ανταπόκριση των εµπλεκόµενων Υπηρεσιών στο Πόρισµά της.

Η έρευνα του Συνηγόρου σχετικά με την κατολίσθηση στο λιγνιτωρυχείο Αμυνταίου που συνέβη στις 10.6.2017 αναδεικνύει ως μείζον το πρόβλημα της ολιγωρίας ή ακόμα και αδράνειας των αδειοδοτικών και ελεγκτικών υπηρεσιών διαχρονικά. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την έλλειψη ελέγχων της τήρησης των περιβαλλοντικών όρων και της προόδου των εξορυκτικών δραστηριοτήτων, που οδήγησε σε αδυναμία πρόβλεψης των επιπτώσεων του έργου. Παρατηρείται επίσης μεγάλη καθυστέρηση στις διαδικασίες μετεγκατάστασης του οικισμού Αναργύρων, η οποία και συνεχίζεται. Ο Συνήγορος συνέταξε Πόρισμα με τα συμπεράσματα-διαπιστώσεις και τις προτάσεις του και αναμένει την ανταπόκριση των εμπλεκόμενων υπηρεσιών.

 

 

https://www.synigoros.gr/resources/docs/20190215-porisma.pdf

Απλές οικονομικές και πολιτικές σκέψεις για αρχαρίους και όχι μόνο!- Ηλίας Ευαγγελόπουλος Οικονομολόγος

Δύο είναι οι κεντρικές κολώνες μιας εθνικής οικονομίας. Η εθνική παραγωγή και ο εγχώριος πληθυσμός. Εάν δεν υπάρχουν αυτές οι δυο κολώνες οποιοσδήποτε οικονομικός σχεδιασμός και οποιαδήποτε άσκηση οικονομικής πολιτικής αποτελούν σχέδια φτιαγμένα στην άμμο.

Η παραγωγή όμως συσχετίζεται με τον πληθυσμό γιατί αν δεν υπάρχουν άνθρωποι ποιος θα παράγει;

Όσον αφορά το θέμα του ελληνικού πληθυσμού, τα πράγματα είναι τραγικά αφού η συνεχιζόμενη μετανάστευση των νέων ανθρώπων, όχι μόνο των νέων επιστημόνων αλλά και η υπογεννητικότητα έχουν μειώσει τον γηγενή πληθυσμό. Η ηλικιακή πυραμίδα έχει πλέον γίνει ανάποδη που σημαίνει ότι ο ελληνικός πληθυσμός συνεχώς μειώνεται και πηγαίνει ολοταχώς προς την εξαφάνιση του.

Η Ελλάδα είναι μια ακριτική ευρωπαϊκή χώρα που συνορεύει με μια μεγάλη εχθρική χώρα την Τουρκία που συνεχώς αυξάνει πληθυσμιακά με εκρηκτικούς ρυθμούς. Επιπλέον στα ανατολικά μας – υπάρχουν πολυπληθείς χώρες που λόγω της αύξησης τους, οι πληθυσμοί τους δεν χωράνε πλέον στα εδάφη τους. Δεν είναι τυχαίο που οι τέσσερις μεγαλύτερες πρωτεύουσες του κόσμου βρίσκονται στην Ασία. Η Ελλάδα λόγω και της πληθυσμιακής μείωσης του πληθυσμού της, αφήνει εδαφικό κενό που σταδιακά θα καλυφθεί από ξένους πληθυσμούς. Και όπως ακριβώς στην αποικιακή ιστορία πάντα υπάρχουν οι πρώτες ομάδες αποίκων που λειτουργούν ως ιχνηλάτες και προπομποί, έτσι και οι ξένοι που έρχονται στην χώρα μας θα λειτουργήσουν ως κράχτες των μεγάλων εισερχόμενων μεταναστευτικών ροών που θα ακολουθήσουν. Είναι σαν τα προγεφυρώματα που δημιουργούνται πριν την κύρια απόβαση. Βέβαια οι πράκτορες που δρουν στην χώρα μας καθώς και τα υποταγμένα στους ξένους εγχώρια όργανά τους, προσπαθούν να παραπλανήσουν και να καθησυχάσουν τον ελληνικό λαό πείθοντάς τον ότι δεν υφίσταται κανένας κίνδυνος μέχρι που τα πράγματα δεν θα μπορούν να αντιστραφούν.

Όσον αφορά την παραγωγή, η αποβιομηχανοποίηση συνεχίζεται με γοργούς ρυθμούς, οι ελληνικές επιχειρήσεις έχουν αποδεκατιστεί, ενώ στην ελληνική αγορά έχουν επικρατήσει οι θυγατρικές των πολυεθνικών εταιριών. Οι λίγες ελληνικές επιχειρήσεις που έχουν μείνει εάν οι ιδιοκτήτες τους δεν υποταχτούν στο διεθνές σύστημα εξουσίας δεν θα βρίσκουν αγορές για να διαθέσουν τα προϊόντα τους και θα κλείσουν. Στην μεγάλη και ανοιχτή διεθνή αγορά τα μεγάλα ψάρια θα φάνε τα μικρά.

Η ελληνική οικονομία μοιάζει με ένα μισοξεραμένο λουλούδι μέσα σε μια τρύπια γλάστρα που ποτίζεται ελάχιστα και διψάει για νερό (χρήμα). Το πρόβλημα όμως είναι ότι μόλις αυξηθεί η ποσότητα του νερού αυτό δεν προλαβαίνει να απορροφηθεί από τις ρίζες του λουλουδιού γιατί διαφεύγει από τις τρύπες της γλάστρας (κόστος εισαγωγών). Π.χ. εάν αυξηθεί το διαθέσιμο εισόδημα τότε επειδή δεν υπάρχει εγχώρια παραγωγή, αυτό δεν θα κάνει κύκλο για να κινητοποιήσει το σύνολο της οικονομίας αλλά αμέσως θα χρησιμοποιηθεί για τις εισαγωγές αγαθών και με τον τρόπο αυτό θα εξαχθεί και θα χαθεί από την χώρα. Για να γίνει κατανοητό το τελευταίο αλλά και το μέγεθος του προβλήματος θα αναφέρουμε ότι την ενδεκαετία 2000 – 2010 το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας (εξαγωγές μείον εισαγωγές αγαθών) ανήλθε στο αρνητικό ποσό των 320 δις ευρώ.

Την ελληνική οικονομία επιπλέον την πλακώνουν δύο μεγάλα βάρη. Το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος. Το δημόσιο χρέος μπορούσε να διαγραφεί μονομερώς αφού ήταν ιδιωτικό και σε ελληνικό δίκαιο. Μετατράπηκε σε κρατικό, σε αγγλικό δίκαιο και με εγγυήσεις της ελληνικής δημόσιας περιουσίας και του εθνικού πλούτου. Αν αυτή δεν είναι πράξη προδοσίας τότε ποια είναι η έννοια της προδοσίας!

Η ελεύθερη οικονομία δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς ισχυρό και αξιόπιστο εγχώριο τραπεζικό τομέα. Γι αυτό και στοχευμένα οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν διέλυσαν τις ελληνικές τράπεζες οι οποίες πέρασαν στα χέρια των ξένων και σταδιακά, το σύνολο της δημόσιας και ιδιωτικής ελληνικής περιουσίας θα περάσει στα χέρια των ξένων κατόχων του ελληνικού δημοσίου και ιδιωτικού χρέους. Αν αυτή δεν είναι ακόμα μια πράξη προδοσίας τότε ποια είναι η έννοια της προδοσίας!

Η Ελλάδα και λόγω των όσων έχει αποδεχτεί με τα μνημόνια αλλά κυρίως λόγω των δεσμεύσεων της που προκύπτουν από τις Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πρώτον αναγκασμένη να συνεχίσει να δέχεται τις δόσεις δηλητηρίου που της χορηγούνται δήθεν για την θεραπεία της και δεύτερον δεν μπορεί να αποφασίσει η ίδια για την οικονομική και πολιτική της θεραπευτική αγωγή.

Το παγκόσμιο σύστημα εξουσίας φροντίζει για την προώθηση των σχεδίων του να τοποθετεί εντολοδόχους του στις διάφορες χώρες που ανοίγουν τις κερκόπορτες για την άλωση τους. Φροντίζει διευκολύνοντας τους να τους κρατάει στην εξουσία, όσο θα του είναι χρήσιμοι και στη συνέχεια προνοεί να υπάρχουν πάντα οι κατάλληλοι διάδοχοι τους για να συνεχίζουν το καταστροφικό έργο των προηγούμενων.

Επομένως εάν ο ελληνικός λαός δεν θέλει να απολέσει την πατρίδα του, πρώτα θα πρέπει επειγόντως να απαλλαγεί από το ντόπιο ξενόδουλο πολιτικό προσωπικό. Η Ελλάδα χρειάζεται ελληνική κυβέρνηση.

Δεύτερον, δεν μπορείς να θέλεις να ζεις μέσα στην λυκοφωλιά και να μην σε φάει ο λύκος. Η έξοδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο μόνος δρόμος διαφυγής και σωτηρίας για την πατρίδα μας.

Τι όμως θα προσφέρει η έξοδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση;

Πρώτον το σταμάτημα του κατήφορου. Εάν θέλεις να βοηθήσεις κάποιον που τον μαστιγώνουν πρέπει πρώτα να αποτρέψεις το μαστίγωμα, στη συνέχεια να λύσεις τα δεσμά του μαστιγωμένου και κατόπιν να περιθάλψεις τις πληγές του. Το ίδιο ακριβώς πρέπει να γίνει και με την χώρα.

Θα πάρουμε εμείς οι Έλληνες ξανά την χώρα στα χέρια μας και θα καθορίσουμε οι ίδιοι το μέλλον μας. Πλήρη έλεγχο της οικονομικής πολιτικής σε όλους τους τομείς.

Θα δημιουργήσουμε την Ελληνική κεντρική τράπεζα και θα εκδώσουμε πάλι το δικό μας νόμισμα αποκτώντας ξανά τον έλεγχο της νομισματικής μας πολιτικής. Δεν είναι τυχαίο που ιδιωτικός χρυσός αξίας πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ έχει τα τελευταία χρόνια μεθοδευμένα φύγει από την χώρα για να στηρίξει άλλες οικονομίες, ενώ θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να στηρίξει το δικό μας νόμισμα! Και εδώ υπάρχουν ευθύνες που θα αποδοθούν στην ώρα τους.

Κρατικοποίηση των ιδιωτικών τραπεζών και μετατροπή τους σε σύγχρονες ειδικευμένες επενδυτικές τράπεζες που θα στηρίξουν τις επενδυτικές προσπάθειες αλλά και την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Νέα πολιτική δασμών, ΑΞΕ και εξωτερικού εμπορίου. Διμερείς συμφωνίες με χώρες που χρειάζονται και έχουν την ανάγκη αλλά και τις οικονομικές δυνατότητες να απορροφήσουν την πλεονάζουσα εγχώρια παραγωγή. Εισαγωγή τεχνογνωσίας και τεχνολογίας μέσω στοχευμένων και σχεδιασμένων συνεργασιών με ξένες ιδιωτικές επιχειρήσεις. Δημιουργία από την αρχή και σε νέες βάσεις του ελληνικού μεταποιητικού κλάδου ο οποίος έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει πάνω από 1.000.000 νέες θέσεις εργασίας. Ποιοτική και ποσοτική αναβάθμιση της εγχώριας γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής για υποκατάσταση των εισαγωγών και την καθιέρωση του ελληνικού τροφίμου ως το ποιοτικότερο και το καλύτερο στον κόσμο. Δημιουργία ελληνικών αλυσίδων τροφίμων σε χώρες με τις οποίες θα αναπτύξουμε στρατηγικές σχέσεις.

Θα δοθεί ένα τέλος στις αγορές ξένων οπλικών συστημάτων. Δημιουργία ισχυρής εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας. Εάν η Τουρκία έχει κάνει τόση πρόοδο στον τομέα αυτόν, ας φανταστούμε πού θα είχε φτάσει σήμερα η χώρα μας εάν η πατρίδα κυβερνιόταν από Έλληνες.

Ο ναυπηγικός τομέας όχι μόνο θα ξαναχτιστεί από την αρχή αλλά και θα πρωτοπορήσει. Για να μην έχει μια χώρα που περιβάλλεται από θάλασσα ναυπηγοεπισκευαστικό κλάδο, σημαίνει ότι όσοι κυβέρνησαν αυτήν την χώρα τουλάχιστον ήταν ανεπαρκείς γνώσεων και ικανοτήτων. Τα ξένα ναυπηγία έχουν εργασία γιατί φροντίζουν γι’ αυτό οι κυβερνήσεις των χωρών τους. Π.χ. ένας εφοπλιστής παίρνει δάνειο για την ναυπήγηση ενός πλοίου μόνο αν η ναυπήγηση γίνει σε ναυπηγείο της χώρας. Υπάρχουν διάφορες πολιτικές για να αναπτύξεις τον εγχώριο ναυπηγοεπισκευαστικό κλάδο αρκεί να υπάρχει η θέληση να το κάνεις.

Νέα δημοσιονομική πολιτική και σταθερό φορολογικό σύστημα που θα βασίζεται στην δίκαιη φορολογία, μειώνοντας τους φορολογικούς συντελεστές, βοηθώντας με τον τρόπο αυτό και την αναπτυξιακή πορεία της χώρας.

Τέρμα στον εργασιακό μεσαίωνα. Νέες εργασιακές συνθήκες που αρμόζουν σε μια αναπτυγμένη, ευημερούσα και πολιτισμένη χώρα με αύξηση των μισθών στα ευρωπαϊκά επίπεδα για να κινηθεί το χρήμα και να γυρίσει τον τροχό της οικονομίας.

Εθνικός έλεγχος των τομέων ενέργειας και τηλεπικοινωνιών.

Άμεση εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας με ιδία μέσα και για το δικό μας όφελος.

Μονομερή διαγραφή του δημοσίου χρέους και καταγγελία του ως δημιούργημα δολοπλοκίας.

Απαίτηση αποζημίωσης από το Δ.Ν.Τ και την Ευρωπαϊκή Ένωση για την εν γνώση τους καταστροφή που προκάλεσαν στην Ελλάδα.

Διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου.

Επιστροφή των κλεμμένων ελληνικών αρχαιοτήτων.

Έμφαση στην ανάπτυξη της ιδιωτικής οικονομίας μέσα από κεντρικό σχεδιασμό δημιουργώντας σταθερές αναπτυξιακές συνθήκες, καθαρό ανταγωνιστικό περιβάλλον και δίνοντας ίσες ευκαιρίες σε όλους. Το κράτος θα μετατραπεί από άρπαγα και κλέφτη σε στήριγμα και βοηθό της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

Δημόσιο σύστημα υγείας με νέα αρχιτεκτονική δομή, που παρόλο που θα υπάρχει σημαντική αύξηση των μισθών των εργαζομένων σ΄ αυτό – ιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού – θα υπάρξει τεράστια μείωση του κόστους λόγω της αποφυγής των άσκοπων δαπανών. Στην κατεύθυνση αυτή θα γίνει ο απαραίτητος σχεδιασμός αλλά και οι επενδύσεις που απαιτούνται για να καλύπτεται το 90% της αγοράς φαρμάκων από εγχώριες φαρμακευτικές εταιρίες.

Η πανεπιστημιακή έρευνα θα συνδεθεί με την ιδιωτική πρωτοβουλία και τις επιχειρήσεις για να γίνουμε ανταγωνιστικοί στη διεθνή αγορά σε προηγμένα τεχνολογικά προϊόντα.

Αναφέρθηκαν λίγες ενδεικτικές σκέψεις από τα πολλά που πρέπει να γίνουν και που η έξοδος μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση θα μας επιτρέψει να τα κάνουμε.

Η παραγωγική αλλά και η γενικότερη ανασυγκρότηση της χώρας σε όλους τους τομείς δεν είναι κάτι εύκολο και υπό τις υφιστάμενες δυσμενείς εσωτερικές και εξωτερικές οικονομικές, πολιτικές και γεωπολιτικές συνθήκες, φαντάζει ακατόρθωτο. Δεν είναι όμως αδύνατη. Τα πάντα είναι δυνατά σε αυτόν που πιστεύει. Απαιτεί όμως πρώτα από όλα ανθρώπους με αγάπη στον Θεό, στην πατρίδα και στον συνάνθρωπό τους. Ανθρώπους με ήθος, όραμα και γνώσεις.

Οι επερχόμενες εκλογές θα είναι η τελευταία ευκαιρία για την χώρα μας. Ας προσέξει όμως ο ελληνικός λαός τους φιλήκοους των ξένων που «μαλώνουν» το όπλο που πυροβολεί την πατρίδα αλλά ταυτόχρονα φιλάνε και το χέρι αυτού που πατάει την σκανδάλη.

 Ηλίας Ευαγγελόπουλος                                                                                   Οικονομολόγος